Όλοι, όλες στην 24ωρη Παλλαϊκή Απεργία την Τρίτη 18/2 και στις συγκεντρώσεις!

Όλοι, όλες στην 24ωρη Παλλαϊκή Απεργία την Τρίτη 18/2 και στις συγκεντρώσεις!

Αποφασιστικοί απεργιακοί αγώνες για να μην περάσει ο νόμος Βρούτση,

να καταργηθούν ο νόμος Κατρούγκαλου και όλες οι αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις!

Κλιμάκωση του αγώνα τώρα!

 

Κατατέθηκε στη Βουλή απ’ την κυβέρνηση ΝΔ το σχέδιο νόμου για ένα «νέο» Ασφαλιστικό-Συνταξιοδοτικό σύστημα, το τρίτο των τελευταίων δέκα χρόνων, που ακολουθεί το δόγμα και τους στόχους των προκατόχων του, για συρρίκνωση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων, με κατεύθυνση να δοθούν στο μέλλον βορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Είναι νωπές οι εξαγγελίες του Μητσοτάκη και των υπουργών του, ότι στοχεύουν στην λειτουργία ενός Ασφαλιστικού – Συνταξιοδοτικού συστήματος με πρώτο πυλώνα την Εθνική σύνταξη με μικρή κρατική συμμετοχή, δεύτερο πυλώνα με υψηλό ποσοστό ανταποδοτικότητας των εισφορών των εργαζόμενων (ένας ατομικός κουμπαράς από τις εισφορές) και τρίτο πυλώνα την ιδιωτική ασφάλιση, μέσω των επαγγελματικών ταμείων και των ιδιωτικών εταιριών που το κόστος θα το φορτωθεί όποιος έχει την δυνατότητα να πληρώσει επιπλέον.

Μπορεί το σχέδιο νόμου που κατέθεσε η κυβέρνηση, πιστό στις κατευθύνσεις ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, να μην υλοποιεί άμεσα και ξεκάθαρα τον στόχο για τον τρίτο πυλώνα, όμως ακολουθεί κατά γράμμα την λογική της ανταποδοτικότητας και της «νοητής κεφαλαιοποίησης» του νόμου Κατρούγκαλου, λογική που ανοίγει τον δρόμο και οδηγεί στην ιδιωτική ασφάλιση, ενώ ταυτόχρονα όχι μόνο βάζει ταφόπλακα στις προσδοκίες για αυξήσεις, αλλά παραπέμπει σε μειώσεις των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων μέχρι το 2060. Ρητά καθορίζει ότι «ανά τριετία, η Εθνική Αναλογιστική Αρχή εκπονεί υποχρεωτικά αναλογιστικές μελέτες, οι οποίες επικυρώνονται από την Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αντικείμενο τη συνεχή παρακολούθηση της εξέλιξης της εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης. Με ειδικό νόμο ανακαθορίζονται οι συντάξεις με στόχο τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος. Το ύψος των ανωτέρω δαπανών για την εθνική, την ανταποδοτική και την επικουρική σύνταξη, προβαλλόμενο έως το έτος 2060, δεν πρέπει να υπερβαίνει το περιθώριο αύξησης των 2,5 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ, με έτος αναφοράς το 2009».

Ψεύδεται, λοιπόν, η κυβέρνηση όταν μιλάει για αύξηση των συντάξεων! Το μειωμένο κατά 226εκ ευρώ (155 εκατ. ευρώ για τις κύριες συντάξεις και 71 εκατ. ευρώ για τις επικουρικές) κονδύλι του φετινού προϋπολογισμού είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Επιπλέον, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν δεσμευτεί ότι η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μειωθεί από 17,3% το 2016 στο 14% το 2020, στο 13% το 2025 και στο 12,5% το 2030!  Έτσι οι αυξήσεις στις συντάξεις, που διατυμπανίζει ο Βρούτσης, που υποτίθεται ότι θα πάρουν οι σημερινοί συνταξιούχοι με τις αυξήσεις της ανταπόδοσης για τους έχοντες εργασιακό βίο 30 έτη και πάνω αφορά πολύ λίγους, αφού κατά κύριο λόγο μειώνει την προσωπική διαφορά, ενώ αφορά ελάχιστους από τους μελλοντικούς συνταξιούχους, αφού με την μακρόχρονη ανεργία την μαύρη εργασία και με τις εργασιακές σχέσεις της εκ περιτροπής εργασίας και της μερικής απασχόλησης, που έχουν κυριαρχήσει, η ασφαλισμένη εργασία των 30 χρόνων, πολύ περισσότερο των 40 χρόνων, αποτελεί όνειρο θερινής νύχτας. Αυτό αφορά όχι μόνο την ελαστική εργασία στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και όλους τους συμβασιούχους στο δημόσιο και τους αναπληρωτές στην εκπαίδευση. Μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ και την αύξηση που προβλέπει σε μόλις 0,5% του ΑΕΠ, περίπου 1 δισ. ευρώ, η κυβέρνηση επιδιώκει να καλύψει την επιστροφή κάποιων ποσών από την περικοπή που επιβλήθηκε στις επικουρικές 300.000 συνταξιούχων και την αύξηση των συντελεστών αναπλήρωσης για ακόμα μικρότερο αριθμό συνταξιούχων με πάνω από 30 χρόνια εργασίας.

Θεωρείται δεδομένο για την κυβέρνηση η κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης που υποτίθεται ήταν μνημονιακό μέτρο και θα τελείωνε αμέσως μετά. Τηρεί σιγήν ιχθύος για την λεηλασία των 80δις ευρώ απ’ τα ασφαλιστικά ταμεία όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν καταργεί όπως εξήγγειλε, αλλά αντίθετα θωρακίζει και επεκτείνει το ν. Κατρούγκαλου, διατηρώντας όλες τις  αντιασφαλιστικές διατάξεις, όπως την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια ή με 40 χρόνια εργασίας και 62 ετών, με ίσα όρια για άντρες-γυναίκες, τη μείωση των συντάξεων μέσα από την καθιέρωση της εθνικής σύνταξης 384 ευρώ το ανώτερο και της εξαιρετικά χαμηλής ανταποδοτικής, την κατάργηση του ΕΚΑΣ και την θέσπιση της «προσωπικής διαφοράς». Διατηρεί την βασική νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση του νόμου Κατρούγκαλου που  μετατρέπει την ασφάλιση από κοινωνική και κρατική ευθύνη σε ατομική, δηλαδή σε ευθύνη του ίδιου του ασφαλισμένου, με το σύστημα των «νοητών ατομικών λογαριασμών».

Με την ελεύθερη επιλογή εισφορών για ελευθερους επαγγελματίες και αγρότες αποσυνδέει την ασφάλιση από τα χρόνια εργασίας και το εισόδημα, θεσπίζοντας ξανά τη λογική του «ατομικού κουμπαρά». Επιπλέον συγχωνεύει τον ΕΦΚΑ με το ΕΤΕΑΕΠ, αποβλέποντας αρχικά στην καταλήστευση των αποθεματικών για τα Εφάπαξ (7δις ευρώ), για να καλύψει τα ελλείμματα στις κύριες συντάξεις, χωρίς να έχει εγκαταλείψει (για άμεσο μέλλον) τον βασικό της στόχο, για παράδοση της επικουρικής ασφάλισης στις ιδιωτικές εταιρείες, μέσω των επαγγελματικών ταμείων. Δεν είναι τυχαίο ότι στην επιτροπή με σκοπό «την επεξεργασία και διατύπωση του μηχανισμού μετάβασης σε ένα νέο σύστημα κεφαλαιοποιητικής επικουρικής ασφάλισης» (Υ.Α(35886/Δ1.12150/31.8.2019) μετέχουν και εκπρόσωποι της ένωσης των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και της επιτροπής κεφαλαιαγοράς!

Στον αντίποδα αυτών των πολιτικών εμείς τονίζουμε ότι η καθολική ασφάλιση όλων και το καθολικό δικαίωμα στις παροχές υγείας και σε σύνταξη που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες διαβίωσης όλων των ηλικιωμένων, αποτελούν αδιαπραγμάτευτα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.  Αποτελούν κοινωνικό εισόδημα για όλους τους εργαζόμενους, τους ανέργους, την λαϊκή οικογένεια.

Οι ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές δαπάνες του κράτους αποτελούν βασικό πυλώνα αναδιανομής εισοδήματος προς όφελος της εργασίας. Οι εισφορές για σύνταξη και υγεία αποτελούν μέρος του μισθού, εντάσσονται στη σχέση αξίας εργατικής δύναμης και υπεραξίας που κλέβει το κε­φάλαιο. Η όποια μείωση των εργοδοτικών εισφορών ως επενδυτικό κίνητρο μεγαλώνει τον κλεμμένο μισθό από τον εργοδότη και μειώ­νει το αποθεματικό του εργαζόμενου.

Η κοινωνική ασφάλιση δεν μπορεί να είναι ατομική, ανταποδοτική υπόθεση ούτε προνόμιο κάποιου κλά­δου ή ομάδας εργαζομένων. Η λογική της ιδιωτικής ασφάλισης ή του επαγγελ­ματικού ταμείου όχι μόνο δεν εξασφα­λίζει τίποτα, αλλά καταργεί τη συλλογικότητα, τις συλλογικές συμβάσεις, κα­τακερματίζει τις διεκδικήσεις, μειώνει το συνολικό πραγματικό εισόδημα της εργασίας.

Τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις  κατεδαφίζουν το λειψό, αναδιανεμητικό σύστημα, που είχαν κατακτήσει με πολλούς αγώνες και θυσίες οι εργαζόμενοι. Η αναδιανομή είχε τη λογική οι «δυνατοί», δηλαδή οι εργαζόμενοι, να στηρίζουν τους «αδύναμους», παιδιά, γέροντες, αρρώστους. Η κυβέρνηση συνεχίζει το έργο των προηγούμενων δηλαδή την διάλυση σε ότι είχε απομείνει από το δημόσιο, ασφαλιστικό σύστημα, μετατρέποντας το σε ανταποδοτικό – κεφαλαιοποιητικό. Δηλαδή όποιος έχει, θα πληρώνει για την υγεία του αλλά και για την πιθανότητα να πάρει κάτι παραπάνω από ένα επίδομα πείνας, που θα πάρουν οι μη έχοντες στα βαθειά γεράματα. Ένα αναδιανεμητικό σύστημα, με την έννοια ότι οι νέοι πληρώνουν τις συντάξεις των παλιών, οι υγιείς την περίθαλψη των αρρώστων κοκ, επιβάλλεται να αποτελεί βασικό στόχο διεκδίκησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Η νέα αντιασφαλιστική επίθεση αφορά όλη τη ζωή μας, καθώς η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι μόνο η σύνταξη αλλά σχετίζεται με  την υγεία, την πρόνοια, την περίθαλψη, τις άδειες, το δικαίωμα στη μητρότητα, τα ΑμεΑ, τις κοινωνικές παροχές, το χρόνο και την ασφάλεια της εργασίας κ.ά. και δημιουργεί κλίμα γενίκευσης της ελαστικής και της ανασφάλιστης εργασίας.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

  • Το καθολικό δικαίωμα στην δημόσια κοινωνική ασφάλιση και δημόσια δωρεάν περίθαλψη για όλους, χωρίς προϋποθέσεις.

  • Αποκλειστικά δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, που θα λειτουργεί με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες. Η ασφάλιση δεν είναι εμπόρευμα.

  • Ανώτατο συνταξιοδοτικό όριο στα 30 χρόνια εργασίας, χωρίς όριο ηλικίας ή στα 60 έτη ηλικία (58 για τις γυναίκες, τα Βαρέα/ανθυγιεινά, κλπ). Μόνο με τη μείωση του χρόνου εργασίας και τη μείωση των ορίων συνταξιοδότησης μπορεί να υπάρξει μεγάλη άμεση μείωση της ανεργίας, να βρουν οι νέοι δουλειά!.

  • Αυξήσεις στους μισθούς. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης στο δημόσιο. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας παντού, τώρα!

  • Δουλειά για όλους, μόνιμη και σταθερή, πλήρης και ασφαλισμένη. Κατάργηση της μαύρης-ανασφάλιστης εργασίας με αυστηρές ποινές στους εργοδότες. Κατάργηση όλων των μορφών ευέλικτης και ελαστικής εργασίας.

  • Η περίοδος ανεργίας να μετρά ως χρόνος ασφάλισης. Πλήρης ασφάλιση και περίθαλψη για τη μερική απασχόληση, την ελαστική και εκ περιτροπής εργασία, τις διάφορες μορφές μαθητείας και κατάρτισης, την απασχόληση με βάουτσερ ή σε προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας», τα χρόνια στράτευσης.

  • Καμιά σύνταξη κάτω από το βασικό μισθό τον οποίο παλεύουμε στα συνδικάτα και προτείνουμε στα σχέδια ΣΣΕ.

  • Όλοι οι πολίτες που διαμένουν στη χώρα, Έλληνες ή πρόσφυγες-μετανάστες, εργαζόμενοι ή άνεργοι να έχουν ελεύθερα και χωρίς προϋποθέσεις δωρεάν περίθαλψη από ένα αποκλειστικά δημόσιο υγειονομικό σύστημα.

  • Κίνητρα και ρυθμίσεις για αξιοπρεπή σύνταξη και σε αξιοπρεπή ηλικία για όλους τους εκπαιδευτικούς, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, κατάργηση του προσοντολογίου.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ:

  • Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια.

  • Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία τα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες, οι εργοδότες και το κράτος: τα 70 δις ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010, τα δεκάδες δις που χάθηκαν με τα δομημένα ομόλογα, άλλα με το «κούρεμα» του PSI, όλα τα χρόνια των μνημονίων.

  • Να σταματήσει το αίσχος στις καθυστερήσεις έκδοσης και απονομής των συντάξεων και του εφάπαξ.

Εμείς πιστεύουμε ότι όλα αυτά είναι άμεσες ανάγκες μας, αποτελούν ζωτικά συμφέροντα και αιτήματα για να ζήσουμε ως άνθρωποι, με αξιοπρέπεια. Τίποτα λιγότερο! Γι’ αυτό, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν δεν αγωνιστούμε να απαλλαγεί η κοινωνική ασφάλιση και όλη η ζωή μας απ’ ότι εμποδίζει την ικανοποίηση των αναγκών μας. Γι’ αυτό απαιτούμε αύξηση των κοινωνικών δαπανών με επιβάρυνση της εργοδοτικής πλευράς και όχι των μισθωτών.  Στον αντίποδα είναι οι απαιτήσεις των εργοδοτών, των «επενδυτών», της «ανάπτυξης» που θέλουν μια τυπικά ή ουσιαστικά ανασφάλιστη εργασία, με τη μείωση της εισφοράς τους ή κάλυψή της από το κράτους (δηλ. απ’ τους ίδιους τους εργαζόμενους μέσω της φορολογίας). Αυτά προωθούν και οι πολυεθνικοί οργανισμοί που συντονίζουν τα συμφέροντα της διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας, το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ  και η ΕΕ, που βρίσκονται  χρόνια τώρα, αλλά και στην εποχή των μνημονίων, πίσω από κάθε αντιασφαλιστικό μέτρο. Γι’ αυτό το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να απαιτεί μαζί με τη μη εφαρμογή των αντιασφαλιστικών  μέτρων, τη ρήξη και έξοδο από αυτoύς τους οικονομικούς και ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς.

Καλούμε σε γενικό απεργιακό και λαϊκό ξεσηκωμό. Καλούμε όλες τις μαχόμενες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις να πάρουν ξεκάθαρη θέση σε ένα ενωτικό, αγωνιστικό μέτωπο ανατροπής της επίθεσης. Καλούμαστε όλοι, χωρίς αναμονή, χωρίς την πρακτική της ανάθεσης, να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ξεκινήσει ο αγώνας και να πάρει χαρακτηριστικά μαζικά και αποφασιστικά, ώστε να μην περάσουν τα νέα αντιασφαλιστικά.

Για να μην κατατεθεί, να μην ψηφιστεί, να μην εφαρμοστεί ο νόμος Βρούτση, να καταργηθεί ο νόμος Κατρούγκαλου και όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι, το μαζικό λαϊκό κίνημα θα χρειαστεί να δώσει μια πλατιά και αποφασιστική μάχη. Αυτή τη μάχη ΔΕΝ μπορούν και ΔΕΝ θέλουν να τη δώσουν η ΑΔΕΔΥ, η ΟΛΜΕ και άλλες Ομοσπονδίες. Παρόλα αυτά η απεργία στις 18/2 που αποφάσισε η ΑΔΕΔΥ πρέπει να μαζικοποιηθεί και στο χώρο της εκπαίδευσης και να γίνει εφαλτήριο κλιμάκωσης και ανατροπής με νέες απεργιακές κινητοποιήσεις και συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, ενάντια σε όλα τα αντιασφαλιστικά και αντιεκπαιδευτικά μέτρα. Καλούμε τις ΕΛΜΕ που έχουν απεργιακές αποφάσεις συνέχισης του αγώνα με οριζόντιο συντονισμό, αλλά κι όσες δεν έχουν να πάρουν και να απαιτήσουν από ΟΛΜΕ, ΑΔΕΔΥ και τα άλλα σωματεία του δημόσιου τομέα να στηρίξουν απεργιακά τις αποφάσεις αυτές.

Όλοι, όλες στην 24ωρη απεργία την Τρίτη 18/2 και στις απεργιακές συγκεντρώσεις!

 

 

8/2/2020: ΟΛΜΕ, η αρχή του τέλους για μια ιστορική Ομοσπονδία;

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

8/2/2020: ΟΛΜΕ, η αρχή του τέλους για μια ιστορική Ομοσπονδία;

Η Γενική Συνέλευση προέδρων ΕΛΜΕ κατέδειξε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο αυτό που κάθε αγωνιζόμενος εκπαιδευτικός που δίνει τη ζωή του στην καθημερινότητα του μαυροπίνακα, έχει αντιληφθεί. Ότι κάποιοι θέλουν να τελειώσει κάθε μετωπική και πλατιά διεκδίκηση του κλάδου, η οποία, άλλωστε, εκτός από τον Σεπτέμβρη του ΄13, έχει  χρόνια να εμφανιστεί. Η κομματική συνδικαλιστική γραφειοκρατία της προηγούμενης (ΣΥΡΙΖΑ) και της τωρινής (ΝΔ) κυβέρνησης έχει κλείσει κάθε παράθυρο και διέξοδο ελπίδας και αγωνιστικής διεκδίκησης και έχει ταμπουρωθεί στα ποσοστά της πελατειακής της μάζας. Όχι μόνο δεν πρόκειται να αφήσουν να περάσει οποιαδήποτε κατεύθυνση και οπτική ενός διεκδικητικού ανυποχώρητου συνδικαλισμού, αλλά θα τη συκοφαντήσουν με κάθε είδους τερτίπια και παρασκηνιακές συμφωνίες, θα προσπαθήσουν να αναδείξουν το μάταιο οποιουδήποτε αγώνα, ακόμη και για το ασφαλιστικό που κρίνει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Ενώ, έχοντας αναφορά σ’ ένα μέρος του ταξικού εκπαιδευτικού ζητήματος, οι ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ και από κοντά η ΠΕΚ, παίζουν το ρόλο του υποβολέα στις δηλώσεις, τις εξαγγελίες αλλά και τα μέτρα Κεραμέως και σηματοδοτούν, μετά τις συγκεντρώσεις ενάντια στο νόμο για τα κολέγια κ.ά., το πλαίσιο αυτού του συμβιβασμού και συνεργασίας.

Ενώ η Κεραμέως δηλώνει στην ΟΛΜΕ αυτά που τα δικά της παιδιά θέλουν να ακούσουν κι ενώ οι άμαζες ΓΣ είναι βούτυρο στο ψωμί τους και είναι οι κύριοι υπεύθυνοι γι’ αυτή την κατάντια, χρειάζονται έγγραφη «πιστοποίηση» για να κρατήσουν υποταγμένο το εκπαιδευτικό κίνημα. Η εισήγηση της ΟΛΜΕ προς τις ΓΣ των ΕΛΜΕ αποτελεί τη μεγαλύτερη παρωδία της «συνδικαλιστικής τέχνης» των ΣΥΝΕΚ, που καλούν, υποτίθεται, όλες τις παρατάξεις και τις ΕΛΜΕ να μπούνε και να συναινέσουν στην εξαπάτηση του κλάδου που εκπρόσωποί του βαφτίζονται οι… της ΔΑΚΕ. Για να περάσουν συναινετικά όλα τα μέτρα και τη βαρβαρότητα του νέου ταξικού σχολείου για λίγους και εκλεκτούς μαθητές και καθηγητές.

Με κύρια σημεία την αποδοχή και απόκρυψη όλων των αντιλαϊκών, φιλοαμερικάνικων και ευρωενωσιακών πολιτικών των τελευταίων κυβερνήσεων (συμφωνία για τις βάσεις, πολεμικό σκηνικό στην ευρύτερη περιοχή μας, συμμετοχή και εμπλοκή της χώρας στον εξανδραποδισμό των λαών της περιοχής), όλων των πολιτικών λιτότητας και περικοπών σε παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια, των πιο βάρβαρων και εξουθενωτικών για το χειμαζόμενο λαό, αντιασφαλιστικών, αντισυνταξιοδοτικών νόμων και μέτρων (ν. Κουτρουμάνη, Λοβέρδου, Κατρούγκαλου, Βρούτση).

Το δήθεν αίτημα της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ για «μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη των πραγματικών κενών» που η κυβέρνηση «ήδη δρομολογεί» και επομένως «γιατί να αντιδράσουμε;», αποτελεί, με την αποδοχή του προσοντολογίου, την πιο σκληρή και τιμωρητική αξιολόγηση και προώθηση χιλιάδων απολύσεων σε βάρος συναδέλφων μας αναπληρωτών. Επικοινωνιακά προσπαθούν να κρύψουν την αλήθεια, ότι ακόμα και τώρα να γίνουν οι εξαγγελλόμενοι διορισμοί που δεν θα γίνουν και που είναι αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων του Γενάρη ’19,  καλύπτουν μικρό μόνο μέρος των πραγματικών αναγκών.

Η «διασφάλιση της αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου με αποκλειστικά εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες» που ύπουλα έβαλαν στα αιτήματα είναι, ταυτόχρονα, το καλύτερο εχέγγυο για να περάσουν οι αξιολογήσεις και όλες οι αντιλαϊκές νεοφιλελεύθερες πoλιτικές στην εκπαίδευση. Κανείς δεν μπορεί να τους πιστέψει, όταν ζητάνε «οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών», «ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών» κ.ά., ότι νοιάζονται στο ελάχιστο για τη λειτουργία, την υποχρηματοδότηση και τις εργασιακές σχέσεις στα σχολεία, αλλά και για τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας, για όλες τις περικοπές και την εξαθλίωση που οι κυβερνήσεις (τους) έχουν επιβάλει στον κλάδο και στο λαό.

Τα ΣΥΝΕΚ, για να δικαιολογήσουν τη συμπόρευσή τους με τη ΔΑΚΕ, επικέντρωσαν στις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις και μόνο. Η ομιλία της εκπροσώπου τους στη ΓΣ των προέδρων ήταν μια επίθεση χωρίς καμιά συγκεκριμένη θέση και πρόταση δική τους. Προσπάθησαν να αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση και να δικαιολογηθούν στα στελέχη και τα μέλη τους για την πολύχρονη, εδώ και 5 χρόνια τουλάχιστον, συμμαχία τους με τη ΔΑΚΕ, που έχει αδρανοποιήσει πλήρως την Ομοσπονδία που διολισθαίνει σε όλο και πιο αντιδραστικές θέσεις, καταπατώντας αποφάσεις συνεδρίων του κλάδου. Η χαρτοκοπτική των ΣΥΝΕΚ τους έφτασε στο σημείο να μας κατηγορήσουν για αντιφατική και παραπλανητική στάση στο 19ο Συνέδριο όσον αφορά στην αξιολόγηση και την πάγια θέση μας για απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης και που μέχρι σήμερα είναι επίσημη απόφαση 78 ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ! Εδώ και 30 χρόνια είμαστε μπροστά και συμμετέχουμε στους αγώνες ενάντια σε κάθε είδους αξιολόγηση. Είναι μεγάλη νίκη του εκπαιδευτικού κινήματος η μη εφαρμογή των αξιολογήσεων όλα αυτά τα χρόνια. Είναι αλήθεια ότι η προσπάθεια της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ να φαλκιδεύσει θέσεις και αγώνες των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων ως ενεργού και ανατρεπτικού ρεύματος του εκπαιδευτικού κινήματος πέφτει πάντα στο κενό. Γιατί «το ψέμα είναι σαν το μικρό παιδί, όσο πιο μικρό είναι τόσο πιο πολύ φωνάζει» (Γκέμπελς). Σε όλες τις διαδικασίες του 19ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις προώθησαν με απόλυτη συνέπεια την απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης.

Και σε αυτή τη ΓΣ προέδρων των ΕΛΜΕ, όπου ψηφίστηκε το πλαίσιο της ΟΛΜΕ, δεν αποφασίστηκε καμιά αγωνιστική δράση και κινητοποίηση, παρά το ότι το ασφαλιστικό είναι ήδη στη Βουλή, καμιά πρόταση που να κλιμακώνει ή να συνεχίσει έστω μετά την 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 18/2. Ακόμη και το ΠΑΜΕ δεν υποστήριξε πρόταση ΕΛΜΕ για 24ωρη απεργία την ημέρα ψήφισης του ασφαλιστικού. Καταψηφίστηκε και όποια άλλη κινητοποίηση προτάθηκε για τα αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια (προηγούμενο και επόμενο), μαζικούς μόνιμους διόρισμους χωρίς προσοντολόγιο, δικαιώματα αναπληρωτών, κενά, συνθήκες εργασίας κλπ, εκτός μόνο από τη σημερινή μαζική και μαχητική κινητοποίηση των μαθητών, για την οποία κηρύχτηκε 2ωρη(!) στάση εργασίας που ξεκινούσε την ίδια ώρα με την πορεία.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η απόρριψη από όλες τις άλλες παρατάξεις και της πρότασης της ΕΛΜΕ Ρεθύμνου για πανελλαδική αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση στην αμερικανική βάση της Σούδας με πρωτοβουλία των εκπ/κών σωματείων της Κρήτης με την ομπρέλα της ΟΛΜΕ!… Μια κινητοποίηση «που θα συμβάλλει στην αναχαίτιση του κινδύνου μιας πολεμικής ανάφλεξης και θα προασπίζεται την ειρηνική συνύπαρξη των λαών», όπως ακριβώς έγραφε η εισήγηση της ΟΛΜΕ, αναδεικνύοντας για ακόμη μια φορά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…

Σοβαρό ζήτημα προέκυψε με τις αποφάσεις κάποιων ΕΛΜΕ που, ενώ είναι υπέρ της απεργίας – αποχής από κάθε διαδικασία αξιολόγησης, ψήφισαν την εισήγηση της ΟΛΜΕ που περιείχε την αξιολόγηση-αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, για να τις βάλει από το παράθυρο στα σχέδια της συνολικής αξιολόγησης. Καλούμε αυτές τις ΕΛΜΕ, όπως ακριβώς έκανε τελικά η ΕΛΜΕ Πειραιά, να διαχωρίσουν κι αυτές τη θέση τους και να απορρίψουν την αξιολόγηση-αποτίμηση. Όμως, όχι μόνο αυτό! Συντονισμένα όλες οι ΕΛΜΕ και οι ΣΕΠΕ με αποφάσεις υπέρ της απεργίας-αποχής το επόμενο διάστημα να οργανώσουν περαιτέρω τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή αξιολόγησης με έντυπο υλικό, αφίσα, εκδηλώσεις, ενημερώσεις, δράσεις και κινητοποιήσεις, ως μέρος του αγώνα ενάντια στα αντιεκπαιδευτικά αντιλαϊκά μέτρα.

Όλες οι ΕΛΜΕ με αγωνιστικές αποφάσεις κλιμάκωσης του αγώνα ενάντια στο ασφαλιστικό και τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα είναι ανάγκη να δράσουν άμεσα. Σε συντονισμό αυτές οι ΕΛΜΕ με ΣΕΠΕ και άλλα πρωτοβάθμια σωματεία να οργανώσουν τις αγωνιστικές δράσεις και παρεμβάσεις των εργαζόμενων ώστε η παλλαϊκή απεργία στις 18/2 να είναι επιτυχής και να αποτελέσει εφαλτήριο για νέες απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις.

Τα αντιεκπαιδευτικά – αντιασφαλιστικά μέτρα δεν θα περάσουν!

Όλη στην 24ωρη απεργία την Τρίτη στις 18/2!

Τα δικαιώματα και οι ανάγκες του Δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών μπροστά!

Μαχητικοί μαζικοί πανεκπαιδευτικοί αγώνες για τη Δημόσια παιδεία!

Στην εφ΄ όλης της ύλης επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα, συνολική θα είναι η απάντηση!

10/2/20

Αποφασιστικοί απεργιακοί αγώνες για να μην περάσει ο αντιασφαλιστικός νόμος Βρούτση!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Αποφασιστικοί απεργιακοί αγώνες για να μην περάσει ο αντιασφαλιστικός νόμος Βρούτση, να καταργηθεί ο νόμος Κατρούγκαλου και όλες οι αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις!

Οι Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ να αποφασίσουν κλιμάκωση του αγώνα τώρα!

Τέθηκε πρόσφατα σε «διαβούλευση» απ’ την κυβέρνηση ΝΔ το σχέδιο νόμου για ένα «νέο» Ασφαλιστικό-Συνταξιοδοτικό σύστημα, το τρίτο των τελευταίων δέκα χρόνων, που ακολουθεί το δόγμα και τους στόχους των προκατόχων του, για συρρίκνωση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων, με κατεύθυνση να δοθούν στο μέλλον βορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Είναι νωπές οι εξαγγελίες του Μητσοτάκη και των υπουργών του, ότι στοχεύουν στην λειτουργία ενός Ασφαλιστικού – Συνταξιοδοτικού συστήματος με πρώτο πυλώνα την Εθνική σύνταξη με μικρή κρατική συμμετοχή, δεύτερο πυλώνα με υψηλό ποσοστό ανταποδοτικότητας των εισφορών των εργαζόμενων (ένας ατομικός κουμπαράς από τις εισφορές) και τρίτο πυλώνα την ιδιωτική ασφάλιση, μέσω των επαγγελματικών ταμείων και των ιδιωτικών εταιριών που το κόστος θα το φορτωθεί όποιος έχει την δυνατότητα να πληρώσει επιπλέον.

Μπορεί το σχέδιο νόμου που κατέθεσε η κυβέρνηση, πιστό στις κατευθύνσεις ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, να μην υλοποιεί άμεσα και ξεκάθαρα τον στόχο για τον τρίτο πυλώνα, όμως ακολουθεί κατά γράμμα την λογική της ανταποδοτικότητας και της «νοητής κεφαλαιοποίησης» του νόμου Κατρούγκαλου, λογική που ανοίγει τον δρόμο και οδηγεί στην ιδιωτική ασφάλιση, ενώ ταυτόχρονα όχι μόνο βάζει ταφόπλακα στις προσδοκίες για αυξήσεις, αλλά παραπέμπει σε μειώσεις των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων μέχρι το 2060. Ρητά καθορίζει ότι «ανά τριετία, η Εθνική Αναλογιστική Αρχή εκπονεί υποχρεωτικά αναλογιστικές μελέτες, οι οποίες επικυρώνονται από την Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αντικείμενο τη συνεχή παρακολούθηση της εξέλιξης της εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης. Με ειδικό νόμο ανακαθορίζονται οι συντάξεις με στόχο τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος. Το ύψος των ανωτέρω δαπανών για την εθνική, την ανταποδοτική και την επικουρική σύνταξη, προβαλλόμενο έως το έτος 2060, δεν πρέπει να υπερβαίνει το περιθώριο αύξησης των 2,5 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ, με έτος αναφοράς το 2009.»

Ψεύδεται, λοιπόν, η κυβέρνηση όταν μιλάει για αύξηση των συντάξεων! Το μειωμένο κατά 226εκ ευρώ (155 εκατ. ευρώ για τις κύριες συντάξεις και 71 εκατ. ευρώ για τις επικουρικές) κονδύλι του φετινού προϋπολογισμού είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Επιπλέον, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν δεσμευτεί ότι η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μειωθεί από 17,3% το 2016 στο 14% το 2020, στο 13% το 2025 και στο 12,5% το 2030!  Έτσι οι αυξήσεις στις συντάξεις, που διατυμπανίζει ο Βρούτσης, που υποτίθεται ότι θα πάρουν οι σημερινοί συνταξιούχοι με τις αυξήσεις της ανταπόδοσης για τους έχοντες εργασιακό βίο 30 έτη και πάνω αφορά πολύ λίγους, αφού κατά κύριο λόγο μειώνει την προσωπική διαφορά, ενώ αφορά ελάχιστους από τους μελλοντικούς συνταξιούχους, αφού με την μακρόχρονη ανεργία την μαύρη εργασία και με τις εργασιακές σχέσεις της εκ περιτροπής εργασίας και της μερικής απασχόλησης, που έχουν κυριαρχήσει, η ασφαλισμένη εργασία των 30 χρόνων, πολύ περισσότερο των 40 χρόνων, αποτελεί όνειρο θερινής νύχτας. Αυτό αφορά όχι μόνο την ελαστική εργασία στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και όλους τους συμβασιούχους στο δημόσιο και τους αναπληρωτές στην εκπαίδευση. Μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ και την αύξηση που προβλέπει σε μόλις 0,5% του ΑΕΠ, περίπου 1 δισ. ευρώ, η κυβέρνηση επιδιώκει να καλύψει την επιστροφή κάποιων ποσών από την περικοπή που επιβλήθηκε στις επικουρικές 300.000 συνταξιούχων και την αύξηση των συντελεστών αναπλήρωσης για ακόμα μικρότερο αριθμό συνταξιούχων με πάνω από 30 χρόνια εργασίας.

Θεωρείται δεδομένο για την κυβέρνηση η κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης που υποτίθεται ήταν μνημονιακό μέτρο και θα τελείωνε αμέσως μετά. Τηρεί σιγήν ιχθύος για την λεηλασία των 80δις ευρώ απ’ τα ασφαλιστικά ταμεία όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν καταργεί όπως εξήγγειλε, αλλά αντίθετα θωρακίζει και επεκτείνει το ν. Κατρούγκαλου, διατηρώντας όλες τις  αντιασφαλιστικές διατάξεις, όπως την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια ή με 40 χρόνια εργασίας και 62 ετών, με ίσα όρια για άντρες-γυναίκες, τη μείωση των συντάξεων μέσα από την καθιέρωση της εθνικής σύνταξης 384 ευρώ το ανώτερο και της εξαιρετικά χαμηλής ανταποδοτικής, την κατάργηση του ΕΚΑΣ και την θέσπιση της «προσωπικής διαφοράς». Διατηρεί την βασική νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση του νόμου Κατρούγκαλου που  μετατρέπει την ασφάλιση από κοινωνική και κρατική ευθύνη σε ατομική, δηλαδή σε ευθύνη του ίδιου του ασφαλισμένου, με το σύστημα των «νοητών ατομικών λογαριασμών».

Με την ελεύθερη επιλογή εισφορών για ελευθερους επαγγελματίες και αγρότες αποσυνδέει την ασφάλιση από τα χρόνια εργασίας και το εισόδημα, θεσπίζοντας ξανά τη λογική του «ατομικού κουμπαρά». Επιπλέον συγχωνεύει τον ΕΦΚΑ με το ΕΤΕΑΕΠ, αποβλέποντας αρχικά στην καταλήστευση των αποθεματικών για τα Εφάπαξ (7δις ευρώ), για να καλύψει τα ελλείμματα στις κύριες συντάξεις, χωρίς να έχει εγκαταλείψει (για άμεσο μέλλον) τον βασικό της στόχο, για παράδοση της επικουρικής ασφάλισης στις ιδιωτικές εταιρείες, μέσω των επαγγελματικών ταμείων. Δεν είναι τυχαίο ότι στην επιτροπή με σκοπό «την επεξεργασία και διατύπωση του μηχανισμού μετάβασης σε ένα νέο σύστημα κεφαλαιοποιητικής επικουρικής ασφάλισης» (Υ.Α(35886/Δ1.12150/31.8.2019) μετέχουν και εκπρόσωποι της ένωσης των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών και της επιτροπής κεφαλαιαγοράς!

Στον αντίποδα αυτών των πολιτικών εμείς τονίζουμε ότι η καθολική ασφάλιση όλων και το καθολικό δικαίωμα στις παροχές υγείας και σε σύνταξη που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες διαβίωσης όλων των ηλικιωμένων, αποτελούν αδιαπραγμάτευτα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.  Αποτελούν κοινωνικό εισόδημα για όλους τους εργαζόμενους, τους ανέργους, την λαϊκή οικογένεια.

Οι ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές δαπάνες του κράτους αποτελούν βασικό πυλώνα αναδιανομής εισοδήματος προς όφελος της εργασίας. Οι εισφορές για σύνταξη και υγεία αποτελούν μέρος του μισθού, εντάσσονται στη σχέση αξίας εργατικής δύναμης και υπεραξίας που κλέβει το κε­φάλαιο. Η όποια μείωση των εργοδοτικών εισφορών ως επενδυτικό κίνητρο μεγαλώνει τον κλεμμένο μισθό από τον εργοδότη και μειώ­νει το αποθεματικό του εργαζόμενου.

Η κοινωνική ασφάλιση δεν μπορεί να είναι ατομική, ανταποδοτική υπόθεση ούτε προνόμιο κάποιου κλά­δου ή ομάδας εργαζομένων. Η λογική της ιδιωτικής ασφάλισης ή του επαγγελ­ματικού ταμείου όχι μόνο δεν εξασφα­λίζει τίποτα, αλλά καταργεί τη συλλογικότητα, τις συλλογικές συμβάσεις, κα­τακερματίζει τις διεκδικήσεις, μειώνει το συνολικό πραγματικό εισόδημα της εργασίας.

Τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις  κατεδαφίζουν το λειψό, αναδιανεμητικό σύστημα, που είχαν κατακτήσει με πολλούς αγώνες και θυσίες οι εργαζόμενοι. Η αναδιανομή είχε τη λογική οι «δυνατοί», δηλαδή οι εργαζόμενοι, να στηρίζουν τους «αδύναμους», παιδιά, γέροντες, αρρώστους. Η κυβέρνηση συνεχίζει το έργο των προηγούμενων δηλαδή την διάλυση σε ότι είχε απομείνει από το δημόσιο, ασφαλιστικό σύστημα, μετατρέποντας το σε ανταποδοτικό – κεφαλαιοποιητικό. Δηλαδή όποιος έχει, θα πληρώνει για την υγεία του αλλά και για την πιθανότητα να πάρει κάτι παραπάνω από ένα επίδομα πείνας, που θα πάρουν οι μη έχοντες στα βαθειά γεράματα. Ένα αναδιανεμητικό σύστημα, με την έννοια ότι οι νέοι πληρώνουν τις συντάξεις των παλιών, οι υγιείς την περίθαλψη των αρρώστων κοκ, επιβάλλεται να αποτελεί βασικό στόχο διεκδίκησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Η νέα αντιασφαλιστική επίθεση αφορά όλη τη ζωή μας, καθώς η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι μόνο η σύνταξη αλλά σχετίζεται με  την υγεία, την πρόνοια, την περίθαλψη, τις άδειες, το δικαίωμα στη μητρότητα, τα ΑμεΑ, τις κοινωνικές παροχές, το χρόνο και την ασφάλεια της εργασίας κ.ά. και δημιουργεί κλίμα γενίκευσης της ελαστικής και της ανασφάλιστης εργασίας.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

  • Το καθολικό δικαίωμα στην δημόσια κοινωνική ασφάλιση και δημόσια δωρεάν περίθαλψη για όλους, χωρίς προϋποθέσεις.

  • Αποκλειστικά δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, που θα λειτουργεί με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες. Η ασφάλιση δεν είναι εμπόρευμα.

  • Ανώτατο συνταξιοδοτικό όριο στα 30 χρόνια εργασίας, χωρίς όριο ηλικίας ή στα 60 έτη ηλικία (58 για τις γυναίκες, τα Βαρέα/ανθυγιεινά, κλπ). Μόνο με τη μείωση του χρόνου εργασίας και τη μείωση των ορίων συνταξιοδότησης μπορεί να υπάρξει μεγάλη άμεση μείωση της ανεργίας, να βρουν οι νέοι δουλειά!.

  • Αυξήσεις στους μισθούς. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης στο δημόσιο. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας παντού, τώρα!

  • Δουλειά για όλους, μόνιμη και σταθερή, πλήρης και ασφαλισμένη. Κατάργηση της μαύρης-ανασφάλιστης εργασίας με αυστηρές ποινές στους εργοδότες. Κατάργηση όλων των μορφών ευέλικτης και ελαστικής εργασίας.

  • Η περίοδος ανεργίας να μετρά ως χρόνος ασφάλισης. Πλήρης ασφάλιση και περίθαλψη για τη μερική απασχόληση, την ελαστική και εκ περιτροπής εργασία, τις διάφορες μορφές μαθητείας και κατάρτισης, την απασχόληση με βάουτσερ ή σε προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας», τα χρόνια στράτευσης.

  • Καμιά σύνταξη κάτω από το βασικό μισθό τον οποίο παλεύουμε στα συνδικάτα και προτείνουμε στα σχέδια ΣΣΕ.

  • Όλοι οι πολίτες που διαμένουν στη χώρα, Έλληνες ή πρόσφυγες-μετανάστες, εργαζόμενοι ή άνεργοι να έχουν ελεύθερα και χωρίς προϋποθέσεις δωρεάν περίθαλψη από ένα αποκλειστικά δημόσιο υγειονομικό σύστημα.

  • Κίνητρα και ρυθμίσεις για αξιοπρεπή σύνταξη και σε αξιοπρεπή ηλικία για όλους τους εκπαιδευτικούς, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, κατάργηση του προσοντολογίου.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ:

  • Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια.

  • Να επιστραφούν στα ασφαλιστικά ταμεία τα αποθεματικά που υπεξαίρεσαν οι τράπεζες, οι εργοδότες και το κράτος: τα 70 δις ευρώ που λεηλατήθηκαν έως το 2010, τα δεκάδες δις που χάθηκαν με τα δομημένα ομόλογα, άλλα με το «κούρεμα» του PSI (138δις) όλα τα χρόνια των μνημονίων.

  • Να σταματήσει το αίσχος στις καθυστερήσεις έκδοσης και απονομής των συντάξεων και του εφάπαξ.

Εμείς πιστεύουμε ότι όλα αυτά είναι άμεσες ανάγκες μας, αποτελούν ζωτικά συμφέροντα και αιτήματα για να ζήσουμε ως άνθρωποι, με αξιοπρέπεια. Τίποτα λιγότερο! Γι’ αυτό, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν δεν αγωνιστούμε να απαλλαγεί η κοινωνική ασφάλιση και όλη η ζωή μας απ’ ότι εμποδίζει την ικανοποίηση των αναγκών μας. Γι’ αυτό απαιτούμε αύξηση των κοινωνικών δαπανών με επιβάρυνση της εργοδοτικής πλευράς και όχι των μισθωτών.  Στον αντίποδα είναι οι απαιτήσεις των εργοδοτών, των «επενδυτών», της «ανάπτυξης» που θέλουν μια τυπικά ή ουσιαστικά ανασφάλιστη εργασία, με τη μείωση της εισφοράς τους ή κάλυψή της από το κράτους (δηλ. απ’ τους ίδιους τους εργαζόμενους μέσω της φορολογίας). Αυτά προωθούν και οι πολυεθνικοί οργανισμοί που συντονίζουν τα συμφέροντα της διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας, το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ  και η ΕΕ, που βρίσκονται  χρόνια τώρα, αλλά και στην εποχή των μνημονίων, πίσω από κάθε αντιασφαλιστικό μέτρο. Γι’ αυτό το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να απαιτεί μαζί με τη μη εφαρμογή των αντιασφαλιστικών  μέτρων, τη ρήξη και έξοδο από αυτoύς τους οικονομικούς και ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς.

Καλούμε σε γενικό απεργιακό και λαϊκό ξεσηκωμό. Καλούμε όλες τις μαχόμενες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις να πάρουν ξεκάθαρη θέση σε ένα ενωτικό, αγωνιστικό μέτωπο ανατροπής της επίθεσης. Καλούμαστε όλοι, χωρίς αναμονή, χωρίς την πρακτική της ανάθεσης, να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ξεκινήσει ο αγώνας και να πάρει χαρακτηριστικά μαζικά και αποφασιστικά, ώστε να μην περάσουν τα νέα αντιασφαλιστικά.

Για να μην κατατεθεί, να μην ψηφιστεί, να μην εφαρμοστεί ο νόμος Βρούτση, να καταργηθεί ο νόμος Κατρούγκαλου και όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι, το μαζικό λαϊκό κίνημα θα χρειαστεί να δώσει μια πλατιά και αποφασιστική μάχη. Δεν είναι δεδομένο ότι αυτή τη μάχη μπορούν και θέλουν να τη δώσουν η ΑΔΕΔΥ, η ΟΛΜΕ και άλλες Ομοσπονδίες. Καταγγέλλουμε αρχικά την «οικουμενική» στους ομονοούντες απόφαση της πλειοψηφίας της ΑΔΕΔΥ, στην οποία συμπεριλήφθηκε το ΠΑΜΕ, να μην προκηρύξει 24ωρη απεργία για το ασφαλιστικό με την κατάθεση στις επιτροπές της Βουλής στις 13/2, όπως όφειλε  κι είχε αποφασίσει. Αυτή η πράξη αποτελεί στη δεδομένη στιγμή πράξη υποταγής και γονυκλισίας στην κυβέρνηση και υποτίμησης του λαϊκού κινήματος. Δεν υπάρχει ούτε σχέδιο, ούτε καμιά κλιμάκωση ώστε να μην περάσει το αντιασφαλιστικό. Παρόλα αυτά η απεργία στις 18/2 που αποφάσισε η ΑΔΕΔΥ πρέπει να μαζικοποιηθεί και στο χώρο της εκπαίδευσης και να γίνει εφαλτήριο κλιμάκωσης και ανατροπής με νέες απεργιακές κινητοποιήσεις και συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, με 48ωρη απεργία στις 20-21/2  (καταληκτική ημερομηνία ψήφισης του ν. Βρούτση), ενάντια σε όλα τα αντιασφαλιστικά και αντιεκπαιδευτικά μέτρα. Καλούμε τις ΓΣ των ΕΛΜΕ και την ΓΣ πρόεδρων να πάρουν τέτοιες αποφάσεις και όλα τα σωματεία του δημόσιου τομέα να στηρίξουν απεργιακά τις αποφάσεις αυτές.

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις: Πρόταση στις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις: Πρόταση στις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ

Τα αντιεκπαιδευτικά – αντιασφαλιστικά μέτρα δεν θα περάσουν!
Τα δικαιώματα και οι ανάγκες του Δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών μπροστά!
Μαχητικοί μαζικοί πανεκπαιδευτικοί αγώνες για τη Δημόσια παιδεία!
Στην εφ΄ όλης της ύλης επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα, συνολική πρέπει να είναι η απάντηση!

Εδώ και 7 μήνες η κυβέρνηση της ΝΔ, με την αλλαγή φρουράς στη διακυβέρνηση και συνεχίζοντας τις καταστροφικές πολιτικές όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων, έχει περάσει σε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα λαϊκά στρώματα και τους εργαζόμενους.

Η αντιλαϊκή πολιτική συνεχίζεται

Με έναν προϋπολογισμό από τους αντιλαϊκότερους των τελευταίων χρόνων να αποτυπώνει μειώσεις δαπανών σε πρόνοια, υγεία, συντάξεις και μειώσεις φόρων για το κεφάλαιο. Συνεχείς αντεργατικές ρυθμίσεις (κατάργηση κλαδικών συμβάσεων, απολύσεις, αντισυνδικαλιστικός νόμος κ.ά.) και εφαρμογή μνημονιακών μέτρων με διευκολύνσεις για το κεφάλαιο και τις τράπεζες. Ο ΣΕΒ ζητάει τη μη εφαρμογή των τριετιών για να μη μετράει η προϋπηρεσία και να αμείβονται όλοι οι εργαζόμενοι με 650 ευρώ μεικτά (κατώτατος μισθός) με πλήρη απασχόληση. Όλα αυτά διανθίζονται με νέο αντιπροσφυγικό νόμο που συνάδει με την Ευρώπη-φρούριο, εκτεταμένη κρατική τρομοκρατία και το δόγμα «νόμος και τάξη», εκκένωση καταλήψεων και καταπάτηση στοιχειωδών δικαιωμάτων από την αστυνομική επιβολή.

Η αντιασφαλιστική πολιτική βαθαίνει

Ο νέος αντιασφαλιστικός νόμος Βρούτση που κατατίθεται τις επόμενες μέρες, ετοιμάζεται να συνθλίψει ό,τι έμεινε όρθιο από ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν καταργεί το ν. Κατρούγκαλου (αύξηση των ορίων ηλικίας, καθιέρωση της εθνικής σύνταξης 384 ευρώ, κατάργηση του ΕΚΑΣ, «προσωπική διαφορά», κ.ά.), αλλά αντίθετα τον θωρακίζει. Εισάγει κεφαλαιοποιητικό σύστημα με τη δήθεν «ελεύθερη επιλογή». Έτσι θα έχουμε σταδιακή μετατροπή της σύνταξης σε επίδομα για τους νέους συνταξιούχους και οριστική εξαφάνισή της για τους νεοεισερχόμενους στην εργασία. Δεν αποκλείονται και νέες μειώσεις για όλες τις συντάξεις. Η ιδιωτικοποίηση και διάλυση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης δεν περιλαμβάνει μόνο τη σύνταξη, αλλά θίγει και την περίθαλψη, το χρόνο και την ασφάλεια της εργασίας κ.ά. και δημιουργεί κλίμα γενίκευσης της ελαστικής και της ανασφάλιστης εργασίας. Είναι ψεύτικες οι διακηρύξεις της κυβέρνησης για αύξηση των συντάξεων με κύριο επιχείρημα τις αλλαγές στη φορολογία και τις εισφορές, την αύξηση του ποσοστού αναπλήρωσης για τους έχοντες εργασιακό βίο άνω των 30 χρόνων, καθώς θα μειωθεί η «προσωπική διαφορά». Η ανακοινωμένη συγχώνευση στον ΕΦΚΑ του ΕΤΕΑΕΠ, πέρα από τις αρχικές μειώσεις που θα επιφέρει στην επικουρική, στοχεύει στην κατάργηση ή παράδοση της επικουρικής, καταρχήν, ασφάλισης στις ιδιωτικές εταιρείες.
Υποτέλεια στους διεθνείς οργανισμούς ΝΑΤΟ, ΕΕ και στις ΗΠΑ

Η πολιτική των ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ με τη συνεχή εμπλοκή στα ευρωΝΑΤΟικά σχέδια, με την επέκταση των συμφωνιών για τις αμερικάνικες βάσεις, αλλά και τη χρήση ελληνικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων η χώρα έχει μετατραπεί σε προκεχωρημένο φυλάκιο και ορμητήριο των δολοφονικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή (συνέχιση του πολέμου στην Συρία, επέμβαση της Τουρκίας σε βάρος των Κούρδων, πρόσφατη δολοφονία από τις ΗΠΑ υψηλόβαθμων Ιρανών στην Βαγδάτη). Με τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, τις ΑΟΖ και τους αγωγούς φυσικού αερίου (με πρόσφατη τη συμφωνία για τον EastMed και τις εξελίξεις στη Λιβύη) η χώρα έχει τεθεί στο κέντρο επικίνδυνων πολεμικών εξελίξεων.

Νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα προωθούνται

Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές κλιμακώνονται σε κάθε επίπεδο και η κυβέρνηση της ΝΔ βαθαίνει και επεκτείνει την αντιεκπαιδευτική αναδιάρθρωση σε βάρος της δημόσιας εκπαίδευσης, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων ΕΕ-ΟΟΣΑ. Με την κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου, με ρυθμίσεις που καταργούν τα δωρεάν μεταπτυχιακά στα ΑΕΙ, με τις κρατικές δαπάνες για τη Παιδεία τα τελευταία 10 χρόνια να έχουν μειωθεί κατά 30%. Με το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση ενισχύει την ιδιωτική εκπαίδευση, εμπορευματοποιεί τα πτυχία και τα εξισώνει με αυτά των ιδιωτικών κολεγίων, μετατρέποντάς τα, σε τυπικό προσόν διορισμού/πρόσληψης στο δημόσιο, ενώ η επαγγελματική εξίσωση έχει ήδη συμβεί από ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ. Συνδέει την αξιολόγηση με τη χρηματοδότηση στα ΑΕΙ (αρχικά στο 20%) βάσει δεικτών ποιότητας. Αναστέλλει τη λειτουργία 37 τμημάτων ΑΕΙ. Με την αύξηση της ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση (υπερδιπλασιασμός των αναπληρωτών στην β/θμια, με τον εκπαιδευτικό-λάστιχο των πολλών σχολείων και αντικειμένων). Το «προσοντολόγιο» του ΣΥΡΙΖΑ, που εφαρμόζει η ΝΔ, σημαίνει κατάργηση των επαγγελματικών και ακαδημαϊκών δικαιωμάτων του πτυχίου, αλλά και συνιστά πράξη αμφισβήτησης της προϋπηρεσίας. Είναι στην πράξη η πιο άγρια, σκληρή και τιμωρητική αξιολόγηση. Ετοιμάζεται νέο νομοσχέδιο για τη β/μια με αξιολογήσεις, πρότυπα-πειραματικά (με βάση το ιδεολόγημα της ΝΔ περί «αριστείας») που αποτελούν βασικά στοιχεία του νεοφιλελεύθερου δόγματος, πασπαλισμένα και με ολίγη επιμόρφωση με μέντορες και συμβούλους ως άλλοθι για την τιμωρητική αξιολόγηση των απολύσεων. Προωθούν το νέο, πιο ταξικό και ευέλικτο Λύκειο της αγοράς (βάση του 10, τράπεζα θεμάτων, υπολογισμό των βαθμών σε κάθε τάξη για το Εθνικό απολυτήριο). Αλλάζει και ο τρόπος επιλογής των στελεχών εκπαίδευσης ώστε να στηθεί το επιτελικό προσωπικό των αξιολογήσεων και γενικότερα της υλοποίησης των αντιλαϊκών πολιτικών στα σχολεία. Η παγίωση των περικοπών στους μισθούς την τελευταία 10ετία συνεχίζεται.

Οι εκπαιδευτικοί και οι ΕΛΜΕ πρωταγωνιστές – Πρόταση Αγώνα

Σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία που το δημόσιο σχολείο υπονομεύεται, τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών πριονίζονται συστηματικά, οφείλουμε να συμβάλουμε στη συσπείρωση και στον συντονισμό των δυνάμεων για ενίσχυση του αγώνα για την ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών – αντεργατικών πολιτικών με συγκεκριμένο αγωνιστικό σχέδιο δράσης και αγώνα. Να ξαναπιάσουμε το νήμα των αγώνων του Γενάρη του ’19 και του Μάρτη του ’18 με τους οποίους καταγράψαμε νίκες (άδειες αναπληρωτών, διορισμούς). Σύμφωνα με τις νέες εξελίξεις η Πρόταση Αγώνα των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων Δ.Ε., ήδη από το 19o Συνέδριο της ΟΛΜΕ εξειδικεύεται:

Αιτήματα – Διεκδικήσεις

• Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί τώρα για την κάλυψη όλων των εκπαιδευτικών αναγκών. Όχι στο «προσοντολόγιο». Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών μόνο με πτυχίο και προϋπηρεσία. Ίσα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα για μόνιμους και αναπληρωτές. Καμιά τιμωρία για όσους παραιτούνται.
• Δημόσια κοινωνική ασφάλιση για όλους. Όχι στα σχέδια ιδιωτικοποίησης. Σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας. Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου και αντιασφαλιστικών νόμων. Όχι στο νέο αντιασφαλιστικό νόμο/να μην κατατεθεί.
• Όχι στην αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Απεργία – Αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης. Στηρίζουμε την πρωτοβουλία 74 ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ για απεργία-αποχή με άμεση έκδοση κοινής αφίσας και ανακοίνωσης.
• Όχι στα νέα αντιδραστικά σχέδια για το Λύκειο της αγοράς και των εξεταστικών φραγμών, στην «αυτονομία» των σχολικών μονάδων. Όχι στα ΕΠΑΛ της υποβαθμισμένης εκπαίδευσης, της μαθητείας και της φτηνής κατάρτισης.
• Ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, καμία μετακίνηση των συναδέλφων στα σχολεία. Οργανικές θέσεις σε όλους. Επαναφορά του ωραρίου στα προ του ΄13 επίπεδα. 20 μαθητές/τμήμα, 15/ΟΠ, 10/εργαστήριο.
• Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Κανείς κάτω από 1.000 ευρώ καθαρά. Αναπλήρωση απωλειών, επαναφορά 13ου και 14ου μισθού/σύνταξης. Επαναφορά της χαμένης διετίας 2016-2017. Κλαδική Σ. Ε..
• Αύξηση των δαπανών για την παιδεία και τις ανάγκες των σχολείων στο 5% του ΑΕΠ ή 15% του προϋπολογισμού.
• Όχι στην εξίσωση των ιδιωτικών κολεγίων με τα Δημόσια Πανεπιστήμια.
• Όλα τα προσφυγόπουλα στα σχολεία με επαρκείς υποδομές και αναγκαίες προσλήψεις εκπαιδευτικών.
• Να κλείσουν τώρα όλες οι βάσεις – Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ. Καμιά θυσία για τα συμφέροντα κεφαλαίου – ιμπεριαλισμού. Αλληλεγγύη στην πάλη των λαών. Ειρήνη και Φιλία ανάμεσα σε όλους τους λαούς.
• Όχι στην απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας από 1/5/20. Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές του κινήματος κατά των πλειστηριασμών.

Πρόγραμμα δράσης

 Καταθέτουμε πρόγραμμα δράσης πολύμορφου ανυποχώρητου αγώνα με ημερομηνία λήξης το τέλος της χρονιάς, που θα περιλαμβάνει και τις εξετάσεις, θα είναι ανοιχτό στις εξελίξεις και θα καθορίζεται από τις Γενικές Συνελεύσεις.

  • Οργάνωση δράσεων και παραστάσεων σε ΔΔΕ, ΠΔΕ, ΥΠΑΙΘ, με τα βασικά αιτήματα για διορισμούς/αναπληρωτές και τα δικαιώματά τους/κενά (12/2).

  • Με αρχή την 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 18/2, oι Γ.Σ. να αποφασίσουν κλιμάκωση με 48ωρη απεργία στις 20 και 21/2 (καταληκτική ημερομηνία ψήφισης του ν. Βρούτση) για τα αντιασφαλιστικά και τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα με συλλαλητήρια την πρώτη μέρα σε όλους τους νομούς και τη δεύτερη μέρα πανελλαδική συγκέντρωση στην Αθήνα, στις 12μμ. ΟΛΜΕ, ΕΛΜΕ να καλύψουν τα έξοδα μετακίνησης.

  • Αποφασίζουμε το απεργιακό πρόγραμμα να τροποποιηθεί αναλόγως αν τα αντιεκπαιδευτικά και τα αντιασφαλιστικά μέτρα προωθηθούν νωρίτερα ή αργότερα για ψήφιση στη βουλή.

  • Συστήνουμε απεργιακές επιτροπές.

  • Πέμπτη 27/2, απογευματινό Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, ενάντια σε παλιά και νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα.

  • Νέες Γ.Σ. των ΕΛΜΕ και Γ.Σ. των προέδρων στις 7/3 για αποφασιστική κλιμάκωση του αγώνα.

  • Ο αγώνας επιδιώκουμε να πάρει πανεκπαιδευτικά χαρακτηριστικά. Συναντήσεις με τη ΔΟΕ, τους Συλλόγους Π.Ε., τους συλλόγους γονέων και τους φοιτητικούς συλλόγους.. Επιστολή προς τους γονείς και τους μαθητές.

Η επιτυχία του προγράμματος να γίνει υπόθεση συντονισμού
των ΕΛΜΕ και των Επιτροπών Αγώνα

Καλούμαστε όλοι, χωρίς αναμονή, χωρίς την πρακτική της ανάθεσης, να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ξεκινήσει ο αγώνας και να πάρει χαρακτηριστικά μαζικά και αποφασιστικά, ώστε να μην περάσουν τα νέα αντιασφαλιστικά – αντιεκπαιδευτικά μέτρα. Για την επιτυχία του προγράμματος, αν το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και η Γ.Σ. των προέδρων δεν αποφασίσουν ένα αντίστοιχο πρόγραμμα διεκδικήσεων και δράσης, οι ΕΛΜΕ να το προωθήσουν και να το υλοποιήσουν σε τοπικό επίπεδο. Οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ με αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων στη Γ.Σ. των προέδρων να συντονιστούν για την υλοποίηση ενός αντίστοιχου προγράμματος των ΕΛΜΕ σε πανελλαδικό επίπεδο, προσαρμόζοντας ανάλογα τις κινητοποιήσεις.