Μαζικοί διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών – κατάργηση προσοντολογίου!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ


Μαζικοί διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών 

Kατάργηση προσοντολογίου!

Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών

με πτυχίο και προϋπηρεσία!

Απεργιακοί ανυποχώρητοι αγώνες για το Δημόσιο Σχολείο!


ΟΛΟΙ κι ΟΛΕΣ το ΣΑΒΒΑΤΟ, 23/11, στις 12μμ στα Προπύλαια,

στην ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ και ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ!

Το ζήτημα των αναπληρωτών και της ελαστικής εργασίας είναι κύριο για τις εξελίξεις στην εκπαίδευση. Οι αναπληρωτές στην β΄/θμια είναι 17% και μέσα στα τελευταία 5 χρόνια ο αριθμός τους έχει αυξηθεί 100%, ενώ 1 στους 4 είναι αναπληρωτής συνολικά σε α/θμια και β/θμια. Η κυβέρνηση ΝΔ πανηγυρίζει για εξισορρόπηση του συστήματος, ενώ όλοι οι κυβερνώντες περιφέρουν δεκάδες χιλιάδες συναδέλφους σε όλη την Ελλάδα για πολλά χρόνια και τα κενά αδυνατούν ή αργούν να καλυφθούν. Το νεοφιλελεύθερο σχέδιο προβλέπει αύξηση και όχι μείωση της ελαστικής εργασίας. Η δραματική κατάσταση των σχολείων, απόρροια των μηδενικών μόνιμων διορισμών και της υποχρηματοδότησης για πάνω από 10 χρόνια, έχει τραγικές συνέπειες στις υλικοτεχνικές υποδομές και, αποτυπώνεται στις χιλιάδες προσλήψεις αναπληρωτών. 11.450 στη β/θμια φέτος. Εκατοντάδες είναι οι παραιτήσεις συναδέλφων που αδυνατούν να ανταποκριθούν στα εξοντωτικά ενοίκια, στις πολλαπλές μετακινήσεις, ακόμα και στην ικανοποίηση βασικών βιοποριστικών αναγκών τους. Οι δυνάμεις του αστικού εκσυγχρονισμού και τα συνδικαλιστικά τους δεκανίκια έχουν ήδη αποφανθεί: διορισμοί μόνο στα πλαίσια της «βιωσιμότητας του συστήματος» και βέβαια με «προσοντολόγιο». Για το λόγο αυτό παραμένουμε στους μηδενικούς διορισμούς. Δεν είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης ή προτεραιοτήτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έταξε προεκλογικά διορισμούς που, όμως, τους παρέπεμπε στην επόμενη κυβέρνηση.

Το προσοντολόγιο και η αποδοχή του είναι το πρώτο βήμα για να περάσει η αξιολόγηση σε όλη την εκπαίδευση.  Η ελαστική εργασία είναι φανερό σε όλους πια, ότι αποτελεί κεντρική πολιτική επιλογή των αστικών επιτελείων και των κυβερνήσεων. Αυτό άλλωστε επιτάσσουν οι «βέλτιστες πρακτικές» των ΕΕ-ΟΟΣΑ-κεφαλαίου. Στόχος τους είναι η διαμόρφωση των εργαζομένων-λάστιχο, με μειωμένα έως ανύπαρκτα δικαιώματα. Ευέλικτοι, προσαρμόσιμοι και πλήρως υποταγμένοι στις απαιτήσεις της αγοράς, που χρειάζεται το μοντέλο ενός πειθήνιου εργαζόμενου προκειμένου να διατηρήσει την κερδοφορία της. Ενός εργαζόμενου, έτοιμου να δεχτεί πως πάντα κάτι θα του λείπει, πάντα κάπου θα υστερεί, πως είναι δική του ευθύνη που δεν προσπάθησε αρκετά ή που έχει αποτύχει να διαμορφώσει ένα αξιοπρεπές παρόν διαβίωσης. Καταλήγει να είναι ευχαριστημένος που εργάζεται με καθεστώς μαθητείας, ως ωφελούμενος, ως συμβασιούχος λίγων μηνών και κάθε φορά λαμβάνει στην κυριολεξία μισθό ισοδύναμο της οριακής επιβίωσής του κι έτσι συνεχίζει να είναι αναλώσιμος. Αυτή είναι η πραγματικότητα των εργασιακών σχέσεων και στην εκπαίδευση, συμβάσεις ΕΣΠΑ, μειωμένου ωραρίου, Προγράμματα Δημοσίων Επενδύσεων, κρατικού προϋπολογισμού κλπ, που δημιουργούν διαφορετικά και κάποιες φορές αντιτιθέμενα συμφέροντα.

Σε αυτό ακριβώς στοχεύει η εκπαιδευτική πολιτική του νέου πιο ταξικού Λυκείου, των εξοντωτικών διαρκών εξετάσεων, της αποστήθισης, της κατακρεούργησης της κριτικής σκέψης των μαθητών και της υποβάθμισης των πτυχίων των Πανεπιστημίων, που εδώ και χρόνια διατυμπανίζεται σε όλους τους τόνους πως δεν επαρκούν στην αναζήτηση εργασίας. Επιπλέον, έρχεται η βάση του 10 για τα ΑΕΙ, που είναι βάση του μηδέν στα ισότιμα ιδιωτικά κολλέγια, οι τράπεζες θεμάτων, η εφαρμογή για πρώτη φορά του εθνικού απολυτηρίου, η δεδομένη μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ.

Αυτός ο στόχος του ευέλικτου και αγοραίου σχολείου, αν προσθέσουμε και τις αλλαγές που έγιναν στα ΕΠΑΛ, επισφραγίζεται μέσω του ν.4589 του προσοντολογίου, της σκληρής τιμωρητικής αξιολόγησης, των απολύσεων και της ανθρωποφαγίας, που απαιτεί οι εργαζόμενοι να αναλάβουν αυτοί την ευθύνη της απόλυσης και της ανεργίας τους, καθώς δεν κατάφεραν να επιβιώσουν στην αρένα του ακραίου ανταγωνισμού, των διαρκών πιστοποιήσεων και της συγκέντρωσης δικαιολογητικών, προσόντων και βεβαιώσεων, που κάθε φορά θα αλλάζουν ανάλογα με τις ορέξεις των ειδωλολατρών της αγοράς!

 Το βάρος της ειδικής αγωγής έχει σηκωθεί όλα αυτά τα χρόνια από αναπληρωτές συναδέλφους. Το γεγονός αυτό από μόνο του δείχνει και τον τρόπο που οι πολιτικές ηγεσίες του ΥΠΑΙΘ αντιλαμβάνονται το ζήτημα: «ευκαιριακότητα», πελατειακές σχέσεις κ.ά. Στις κατευθύνσεις αυτές είναι κι η πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία του ΥΠΑΙΘ για… οργανικές θέσεις στα τμήματα ένταξης (ΤΕ) στη β/θμια: οδηγεί σε δραστική μείωση των οργανικών στα σχολεία κάτω από 300 μαθητές που είναι και τα περισσότερα, αλλά και στα πάνω από 300 με επίταση της ανθρωποφαγίας για μια θέση ανάμεσα στους μόνιμους και τους όποτε νεοδιοριζόμενους. Επίσης, οι μνημονιακοί διορισμοί ειδικής αγωγής θα περιοριστούν στην καλύτερη περίπτωση γύρω στους 1500 στη β/θμια από τους 4500 σ΄όλη την εκπαίδευση.  Καταλαβαίνει κανείς ότι είναι ελάχιστοι, όταν υπάρχουν  1800 θέσεις ΣΜΕΑΕ και 3500 σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας, που όμως, όλες θα πρέπει να έχουν ένα τμήμα ένταξης. Αν προστεθεί και η παράλληλη στήριξη βρισκόμαστε πολύ μακριά από τις πραγματικές ανάγκες. Αλλά η σύσταση των όποιων οργανικών ΤΕ (περίπου 1350) είναι επίσης πολύ πίσω από τους αναπληρωτές που δουλεύουν φέτος στην ειδική:  2300 στη ΣΜΕΑΕ-ΤΕ και 1300 στην παράλληλη στήριξη. Είναι πασιφανές ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη να συσταθούν χιλιάδες ακόμα οργανικές και να καλυφθούν από μόνιμο προσωπικό.

Οι δυναμικές κινητοποιήσεις των φοιτητών, οι  μαζικές συνελεύσεις και καταλήψεις μας δείχνουν τον δρόμο! Να δώσουμε από κοινού την μάχη ενάντια στην εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίηση της παιδείας, την κατάργηση του ασύλου, να υπερασπιστούμε τα επαγγελματικά δικαιώματα που απορρέουν από το πτυχίο, να δώσουμε αταλάντευτα τη μάχη για την υπεράσπιση της συλλογικής διεκδίκησης και των ελευθεριών!

Αγωνιζόμαστε  σε κοινό αγώνα όλων των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα για αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του εργάσιμου χρόνου, υπεράσπιση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, για τη μόνιμη και σταθερή εργασία ΟΛΩΝ!

  • Στηρίζουμε στην κινητοποίηση στις 20/11 στις 12μμ στο Υπ. Εργασίας των συμβασιούχων που απασχολούνται μέσω του προγράμματος του ΟΑΕΔ και αφορά τις προσλήψεις 5.500 νέων ηλικίας 25-29 ετών σε φορείς του δημοσίου.

  • Καλούμε το Σάββατο 23/11 στα Προπύλαια σε συγκέντρωση και πορεία στη Βουλή για να βροντοφωνάξουμε: Τέρμα στην κοροϊδία των κυβερνήσεων και του καθεστωτικού συνδικαλισμού που μας καθησυχάζει. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών τώρα! Αποκλειστικά με το πτυχίο και την προϋπηρεσία! Αν δεν ματώσουμε με σκληρούς ταξικούς αγώνες, διορισμούς δεν πρόκειται να πετύχουμε. Καλούν ΕΛΜΕ, ΣΕΠΕ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, συλλογικότητες αναπληρωτών. Διεκδικούμε αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, δημόσιο σύστημα ασφάλισης, κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών και αντισυνδικαλιστικών νόμων.

Να σπάσουμε το ρεαλισμό των μειωμένων απαιτήσεων και προσδοκιών! Να σπάσουμε την «κανονικότητά» τους διεκδικώντας μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του χρόνου εργασίας, πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά, ίσα συνδικαλιστικά δικαιώματα για όλους!

Ενάντια σε κάθε μορφή ελαστικής εργασίας, σε κάθε κλάδο και ειδικότητα, να επιδιώξουμε τον κοινό βηματισμό και σχεδιασμό με όλους τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα! Στους συναδέλφους μας που βιώνουν την εργασιακή βαρβαρότητα του ιδιωτικού τομέα, της εργοδοτικής τρομοκρατίας και ασυδοσίας!

Καλούμε όλους/όλες τους συναδέλφους σε δυναμική συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις των σωματείων τους, να προχωρήσουν σε συγκρότηση επιτροπών αγώνα σε κάθε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ. Απαιτούμε την κατάργηση του ν.4589 για το προσοντολόγιο, τον άμεσο διορισμό/μονιμοποίηση ΟΛΩΝ αποκλειστικά με πτυχίο και προϋπηρεσία!

Συγκροτούμε πανεκπαιδευτικό μέτωπο εκπαιδευτικών – φοιτητών – μαθητών ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική κυβέρνησης ΝΔ – ΕΕ – ΟΟΣΑ που διαλύει το δημόσιο δωρεάν σχολείο και το πανεπιστήμιο, που καταπατά τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, που επιδιώκει να συντρίψει τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών!

19/11/19

 

Με αφορμή τις αντικαταστατικές – πραξικοπηματικές ενέργειες στη ΓΣ προέδρων ΕΛΜΕ 2/11

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Με αφορμή τις αντικαταστατικές – πραξικοπηματικές ενέργειες στη ΓΣ προέδρων ΕΛΜΕ 2/11

Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν στις διαδικασίες των ΓΣ προέδρων αντιδημοκρατικές και αντικατασταστικές παρεμβάσεις του Προεδρείου, ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ, που συγκροτούν και την πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ. Οι παρεμβάσεις αυτές που αποτελούν πλέον πραξικοπήματα, αποσκοπούν στην ακύρωση αποφάσεων των ΓΣ προέδρων, αλλά και στην απαγόρευση κατάθεσης προτάσεων από τις ΕΛΜΕ, που κατά τη γνώμη του προεδρείου δεν εμπίπτουν στα θέματα της ημερήσιας διάταξης ή εντελώς αυθαίρετα και κατά το δοκούν τις χαρακτηρίζει αντικαταστατικές. Χαρακτηριστικά δείγματα γραφής είχαμε και στην πρόσφατη Συνέλευση προέδρων στις 2/11 σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση πλήττει συνολικά τη Δημόσια Εκπαίδευση. Προετοιμάζει την ιδιωτικοποίησή της με την αξιολόγηση και την «αυτονομία» των σχολείων, την εφαρμογή του πιο ταξικού και ανταγωνιστικού «Νέου Λυκείου» και την επίθεση με όλα τα μέσα στα Πανεπιστήμια με την κατάργηση του ασύλου, εξίσωση με κολέγια, πανάκριβα μεταπτυχιακά, κλείσιμο 37 νέων τμημάτων και τη χρήση άγριας αστυνομικής καταστολής παραμονές του Πολυτεχνείου. Τέλος, αρνείται να προχωρήσει σε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών!

Σε αυτές τις συνθήκες, το προεδρείο, που τονίζουμε ότι είναι όργανο ολόκληρης της ΓΣ και όχι της πλειοψηφίας του ΔΣ, εφάρμοσε και νέες αντικαταστατικές πρακτικές. Αρχικά, έκοψε την 3ωρη στάση εργασίας στην κινητοποίηση που ψηφίστηκε για τη δίκη Μιχαλολιάκου, με τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για απεργία που θέλει τα 2/3 των ψήφων. Αν είναι έτσι πώς το ΔΣ της ΟΛΜΕ, αλλά και των ΕΛΜΕ προκηρύσσουν 3ωρες; Θα έπρεπε όλες να στέλνονται σε ΓΣ προέδρων!… Και το επόμενο και κυριότερο ήταν ότι επικαλέστηκε το 8ο Συνέδριο του 1997 για να εμποδίσει αντικαταστατικά την κατάθεση στο σώμα πρότασης για απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης που υπογράφουν 42 ΕΛΜΕ. Όμως, πιο πρόσφατα  συνέδρια (15ο, 16ο), αλλά και το ίδιο το ΔΣ της ΟΛΜΕ (8/1/2014) και η ΓΣ των προέδρων (25/1/2014), έχουν πάρει αποφάσεις ενάντια σε αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση. Μάλιστα, για να δημιουργήσουν τετελεσμένα στις 2/11, οι περισσότεροι πρόεδροι που πρόσκεινται σε ΣΥΝΕΚ και ΔΑΚΕ αποχώρησαν λήγοντας με αυτόν τον τρόπο αναγκαστικά τη ΓΣ. Αντίστοιχα, στη Συνέλευση προέδρων στις 28/4/18, αν και μπήκε σε ψηφοφορία, μετά από μεγάλο αγώνα, πρόταση για αποχή από την αξιολόγηση, η οποία πλειοψήφησε στο σώμα, με ανάλογες μεθόδους το Προεδρείο ακύρωσε την απόφαση, επικαλούμενο μέχρι τέλους ότι απαιτούνται τα 2/3, γιατί δήθεν υποκρύπτεται απεργία για να γίνει αποχή.

Επίσης, θυμίζουμε ότι ήδη από το 2013 είχαμε την από κοινού μεθόδευση των ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ – ΠΕΚ για να μην περάσει η απεργία στις εξετάσεις, με αφορμή την αύξηση του ωραρίου, αλλά και άλλα σημαντικά κλαδικά αιτήματα. Προχώρησαν σε μια άνευ προηγουμένου κίνηση, ακυρώνοντας στην ουσία τα αποτελέσματα των συνελεύσεων των τοπικών ΕΛΜΕ που είχαν ψηφίσει με συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της απεργίας. Έτσι, ενώ στην αρχή η πρόταση για απεργία μέσα στις εξετάσεις συγκέντρωσε το 92% των προέδρων των ΕΛΜΕ, που μετέφεραν τις αποφάσεις από συνελεύσεις 22.000 συναδέλφων, στη συνέχεια η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ μεθόδευσε την ακύρωση αυτής της απόφασης. Κατέθεσαν αυθαίρετα και δεύτερη πρόταση και οι πρόεδροι κλήθηκαν να ψηφίσουν για το αν υπάρχουν «οι όροι και οι προϋποθέσεις» για να πραγματοποιηθεί η απεργία. Οι πρόεδροι, οι οποίοι δεν είχαν εξουσιοδότηση να ψηφίσουν για ένα τέτοιο θέμα, ψήφισαν στην πλειοψηφία τους λευκό και δεν πέρασε η απεργία τότε. Βέβαια, έγινε τον  Σεπτέμβρη, αλλά αφού είχαν προηγηθεί το κλείσιμο της ΕΡΤ και η διαθεσιμότητα 2.500 συναδέλφων, και χιλιάδων άλλων εργαζόμενων στο Δημόσιο και τους ΟΤΑ.

Προφανώς, όλοι αυτοί οι χειρισμοί οφείλονται σε πολιτικές και συνδικαλιστικές επιδιώξεις των ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ, που θέλουν να εμποδίσουν με κάθε τρόπο ό,τι αντιβαίνει τις θέσεις τους και δημιουργεί όρους συγκρότησης κινήματος από τα κάτω. Η αντίσταση στην αξιολόγηση με τη μορφή απεργίας-αποχής από κάθε διαδικασία, που επιβάλλεται να έχει η Ομοσπονδία σαν γραμμή στους συλλόγους διδασκόντων και σε κάθε συνάδελφο, είναι ένα κομβικό ζήτημα που ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ θέλουν πάση θυσία να εμποδίσουν.

Ήδη η πλειοψηφία έχει δείξει ορατά δείγματα των θέσεών της, γιατί ουσιαστικά συμφωνεί με τον πυρήνα των ασκούμενων αντιεκπαιδευτικών, αντιδραστικών πολιτικών με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές που προωθούν κυβέρνηση, ΕΕ, ΟΟΣΑ και ΔΝΤ. Αυτονομία σχολικής μονάδας με απαλλαγή του κράτους από την ευθύνη χρηματοδότησής τους, σύνδεση σχολείου με όρους υποταγής στην αγορά εργασίας, προώθηση της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας εκπαίδευσης, αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών σαν βασικό εργαλείο μεταφοράς της ευθύνης στους εκπαιδευτικούς και μηχανισμό για να περάσουν όλες οι αντιδραστικές πολιτικές. Η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ  προσπαθεί να μετατρέψει την ομοσπονδία σε ένα εργοδοτικό γραφειοκρατικό μόρφωμα που βλέπει όλα τα μέτρα να περνούν. Προσοντολόγιο, Νέο Λύκειο, ολιγομελή-συνδιδασκαλίες, αντισυνδικαλιστικός νόμος είναι γι’ αυτήν περασμένα ξεχασμένα. Δεν σκέφτεται ούτε μπορεί να διεκδικήσει μαζικούς μόνιμους διορισμούς, απεργία – αποχή, ανθρώπινες συνθήκες για όλους στα σχολεία, ελεύθερη πρόσβαση στα ΑΕΙ, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις των εκπαιδευτικών κι όσα ακόμη αποτελούν την παρακαταθήκη των μεγάλων νικηφόρων αγώνων, των σκληρών απεργιών του κλάδου, αλλά και όσα είναι πάγια αιτήματά του.

Η ΔΑΚΕ, συμβαδίζοντας και με το ακροδεξιό κομμάτι της ΝΔ και το Υπουργείο, περιφρονεί και εμποδίζει, όσο περνάει από το χέρι της, με απαξιωτικούς όρους, κάθε κινητοποίηση, ειδικά αν περιλαμβάνει απεργιακές μορφές. Έχει κάνει μεγάλη ζημιά στον κλάδο τα τελευταία χρόνια και έχει μεγάλη ευθύνη για την καθήλωση των μισθών και την ανυπαρξία μαζικών μόνιμων διορισμών, τις συγχωνεύσεις σχολείων κ.ά, παρόλο που ειδικά στους αναπληρωτές ειδικής αγωγής λόγω των ειδικών προσόντων διατηρεί εκλογική πελατεία. Αποτρέπει την οποιαδήποτε αναφορά στα ζητήματα των προσφύγων, αλλά και στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η προσφυγική εκπαίδευση που υπολειτουργεί σε μεγάλο ποσοστό.

Οι ΣΥΝΕΚ, ως συνέπεια της μετάλλαξής τους σε  κυβερνητική παράταξη, τα προηγούμενα χρόνια, όπως αντίστοιχα ο ΣΥΡΙΖΑ στο παρόν σύστημα ατελούς δικομματισμού, προσπαθούν με τον καλύτερο τρόπο να σώσουν από πιθανές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις τα βασικά αντιεκπαιδευτικά μέτρα και λειτουργούν αποπροσανατολιστικά στο εκπαιδευτικό κίνημα όλα αυτά τα χρόνια. Χαρακτηριστικές είναι οι μηδενικές αντιδράσεις τους ως παράταξης στην ψήφιση του αντισυνδικαλιστικού, θεωρώντας σαν δεδομένο τον αντίστοιχο αντισυνδικαλιστικό του 50% + 1 της Αχτσιόγλου, η θέση στήριξης για τη μαθητεία, τα σχέδια δράσης του «Νόησις» στα ΕΠΑΛ, η στήριξη του νόμου για τις νέες δομές, η αμφίσημη θέση για το νόμο Γαβρόγλου. Με τη συνεχή δικαιολογία «δεν κάνουμε κινητοποιήσεις και απεργίες γιατί ο κόσμος δεν τραβάει» προσπαθούν να απενεχοποιηθούν για τη συμβολή τους στην απονεύρωση του εκπαιδευτικού κινήματος και για την άρνηση να συγκροτηθεί το πανεκπαιδευτικό μέτωπο.

Το ΠΑΜΕ, υπηρετώντας μια γραμμή συσπείρωσης δυνάμεων γύρω από τον εαυτό του, παίρνει μια σειρά από πρωτοβουλίες, που δεν έχουν στόχο να δοθούν οι αναγκαίες μάχες, αφού στις κρίσιμες στιγμές που ο κλάδος πρέπει να προετοιμαστεί και να προχωρήσει σε ένα αγωνιστικό απεργιακό προγραμματισμό με συνέχεια και με κλιμάκωση, υποκλίνεται στους δήθεν απεργιακούς σχεδιασμούς εκτόνωσης των ηγεσιών των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ,  που κατά τα άλλα κατακεραυνώνει. Με επίκληση δανεικών συνθημάτων, όπως «από τα κάτω», με κινητοποιήσεις χωρίς σύγκρουση και κλιμάκωση, με ουσιαστική αποδοχή των μέτρων που «έχουν ήδη περάσει», ή με υπεραπλούστευση ότι στον καπιταλισμό δεν ενδιαφέρει η παραμονή ή μη στο ευρώ, η φύση των δημόσιων υπηρεσιών κλπ.  Από την άλλη, και παρά τις διακηρύξεις, δεν προωθεί το πανεκπαιδευτικό μέτωπο  βάζοντας εκεί που μπορεί να ελέγξει, διαφορετικές ημερομηνίες κινητοποιήσεων για εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές, φοιτητές. Στις Γενικές Συνελεύσεις προέδρων στην καλύτερη περίπτωση «κάνει το καθήκον του» χωρίς ουσιαστική μάχη για να μην περάσουν τα πραξικοπήματα και οι αντικαταστατικές ενέργειες και με αυτό τον τρόπο αφήνει χώρο να περάσουν τα σχέδια του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Το μοντέλο του συνδικαλισμού που τείνει να καθιερωθεί στην ΟΛΜΕ αντιγράφει και προάγει κοινοβουλευτικές πρακτικές που οδηγούν τον κλάδο στην αγωνιστική παραίτηση. Ο μόνος δρόμος για να βγούμε από το τέλμα είναι να στηριχθούμε στα πρωτοβάθμια σωματεία μας, τις ΕΛΜΕ. Μέσα από την αναζωογόνηση της ίδιας της λειτουργίας τους και την ενασχόλησή τους με όλα τα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο και τους εκπαιδευτικούς. Μέσα από την προώθηση του συντονισμού τους σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο για να διαμορφώνονται όροι μαζικής συμμετοχής. Μέσα από τη συνεργασία με τους Συλλόγους Π.Ε. επιδιώκοντας πανεκπαιδευτικό συντονισμό των σωματείων μας, με την προώθηση της συνεννόησης αγωνιστικών δυνάμεων και τη συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα. Η προώθηση του συντονισμού των σωματείων μας αποκτά επείγοντα χαρακτήρα για να ανακόψουμε το νέο γύρο προώθησης αντιεκπαιδευτικών μέτρων. Με αιχμή τα αιτήματα για διορισμούς, προβλήματα αναπληρωτών, μισθούς και συντάξεις, για να μην περάσουν τα νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα για Λύκειο, δομές, αξιολόγηση, κ.ά. που προωθεί για ψήφιση η κυβέρνηση. Να πραγματοποιηθούν Γ.Σ. που θα καθορίσουν την κλιμάκωση του αγώνα μέχρι τις εξετάσεις.

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να αποτρέψουμε τους αντιδραστικούς σχεδιασμούς  των κυβερνήσεων, ΕΕ, ΟΟΣΑ, ΣΕΒ και για να συμβάλουμε στην ανάπτυξη ενός πανεκπαιδευτικού μαζικού κινήματος που θα εμπνεύσει τους συναδέλφους και θα δώσει νικηφόρους αγώνες. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας ξεκινώντας έναν πολύμορφο, διαρκή και αδιάλλακτο αγώνα με άμεσο στόχο την υπεράσπιση του Δημόσιου σχολείου και των δικαιωμάτων μας. Κυβερνήσεις και συνδικαλιστές του εργοδοτικού συνδικαλισμού θα μας βρουν μπροστά τους!

Αποχωρήσαμε και καταγγέλλουμε την υπουργό της «αριστείας», την υπουργό της καταστολής!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Αποχωρήσαμε και καταγγέλλουμε την υπουργό της «αριστείας», την υπουργό της καταστολής!

Σήμερα 13/11 αποχωρήσαμε από τη συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, γιατί είναι τελείως ανούσιος και σε λάθος κατεύθυνση ένας διάλογος με μια κυβέρνηση που καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο, εισβάλει στα Πανεπιστήμια, χτυπάει και συλλαμβάνει φοιτητές, λίγες μέρες πριν τις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τα 46 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη του ΄73. Η ηγεσία του Υπουργείου δεν εμφανίστηκε και κρύβεται, γιατί θεωρεί ότι μπορεί να φιμώνει και να διαλύει την Παιδεία χωρίς αντιδράσεις για τη βία, το πάγωμα των 4.500 διορισμών, την κατάργηση 37 σχολών ΑΕΙ, την εξίσωση πτυχίων κολλεγίων και ΑΕΙ, την κατάργηση δωρεάν μεταπτυχιακών κλπ.

Καταγγέλλουμε την Υπουργό της «αριστείας» ότι είναι υπουργός των ΜΑΤ και της καταστολής. Αυτοί που χτυπάνε φοιτητές και εργαζόμενους, ανοίγουν κεφάλια, κάνουν συλλήψεις έξω από τα σπίτια, ζητάνε στοιχεία τραυματιών από το ΕΚΑΒ, όπως έκανε κι η χούντα, ισοπεδώνουν την Παιδεία. Θέλουν σιγή νεκροταφείου στην κοινωνία και ιδιωτικοποίηση των πάντων. Τις μέρες του Πολυτεχνείου απαγορεύουν την κινητοποίηση της ΑΣΟΕΕ, κάνουν προσαγωγές για αφίσες και πανό, περιορίζουν τον συνδικαλισμό. Εφαρμόζουν παντού το δόγμα «νόμος, τάξη και βία». Δημιουργούν κλίμα τρομοκρατίας. Διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις και κοροϊδεύουν για δήθεν μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών. Με «πρωτοπαλίκαρο» τον Αντωνίου του ΙΕΠ, θέλουν ιδιωτικοποίηση της Παιδείας με αξιολόγηση εκπαιδευτικών, αυτοαξιολόγηση και «αυτονομία» σχολικών μονάδων, με στόχο απολύσεις και κλείσιμο σχολείων. Καθηλώνουν μισθολογικά τον δάσκαλο και απαξιώνουν τον μαθητή.

Ήρθε η ώρα να μάθουν την πραγματική Ιστορία, όπου δεν ανήκει ο ανιστόρητος «λαϊκισμός» της κας Κεραμέως για την 28η Οκτωβρίου. Ο αγωνιστής σύμβολο Σωτήρης Πέτρουλας, ήταν κι αυτός φοιτητής της ΑΣΟΕΕ όταν δολοφονήθηκε τον Ιούλη του ΄65 από απανωτά χτυπήματα αστυνομικών κλομπ στο κεφάλι.

Δεν συναινούμε σε προσχηματικούς διαλόγους. Η κυβέρνηση θέλει να απαξιώσει τους εκπαιδευτικούς με την απουσία της και στέλνει την Γ.Γ. να μας καλοπιάσει. Είναι μεγάλη η ευθύνη της πλειοψηφίας του ΔΣ, για τον κατήφορο αυτό. ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ αδυνατούν να εκπληρώσουν τον θεσμικό τους ρόλο, παρά και τη δική τους αποχώρηση, που ακολούθησε τη δική μας.

Η δύναμή μας είναι μόνο στους δρόμους. Είναι στον δρόμο του Νοέμβρη. Στον δρόμο των αγωνιστών του Νοέμβρη που έδωσαν και την ζωή τους για λευτεριά και πραγματική δημοκρατία, ενάντια στους αμερικανούς και τους ντόπιους δυνάστες. Στην μνήμη των δολοφονημένων στις «επετείους» της εξέγερσης Κουμή, Κανελλοπούλου, Καλτεζά.

Κάτω τα χέρια από το πανεπιστημιακό άσυλο!

Παύση κάθε δίωξης στους φοιτητές για την κινητοποίηση της ΑΣΟΕΕ.

Ανοιχτές όλες οι σχολές, έξω τα ΜΑΤ!

Καλούμε στο νέο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Πέμπτη 14/11 στις 12μμ στα Προπύλαια.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής το τριήμερο 15-17/11 στο Πολυτεχνείο.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στην πορεία στην Αμερικάνικη Πρεσβεία την Κυριακή 17/11!!!

                                                              Δήλωση των εκπροσώπων στο ΔΣ της ΟΛΜΕ

X. Kουρνιώτη και Γ. Μαρίνη

                                                          

Ο αγώνας για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία συνεχίζεται!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Ο αγώνας για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία συνεχίζεται!

 ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ 

στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής το τριήμερο 15-17/11, στο Πολυτεχνείο

στην πορεία στην Αμερικάνικη Πρεσβεία, την Κυριακή 17/11   

Προσυγκέντρωση στη Σταδίου στο ύψος του ΟΤΕ,

πλ. Κολοκοτρώνη 4μ.μ.

«Τα δάκρυα που στα μάτια μας
θα δείτε ν’ αναβρύζουν,
ποτέ μην τα πιστέψετε
απελπισιάς σημάδια.
Υπόσχεση είναι μοναχά,
γι’ αγώνα υπόσχεση».

Αλέκος Παναγούλης

46 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και οι στόχοι του αγώνα και οι ελπίδες των εξεγερμένων, όπως εκφράζονται και από το τρίπτυχο «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», δεν δικαιώθηκαν. Διατηρούν την ιστορικότητά τους εκφράζοντας σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, η κυβερνητική πολιτική σχεδιάζεται από τη νέα «χούντα» της αγοράς και του ΔΝΤ, βάζοντας στο γύψο με τα συνεχιζόμενα μνημόνια-σταθεροποιητικά προγράμματα κι αυτήν ακόμα την αστική δημοκρατία. Η κυβερνητική πολιτική της ΝΔ, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων, όπως εξυφαίνεται από τις Βρυξέλλες και το ΔΝΤ, κατεδαφίζει δικαιώματα και κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα, όπως η μόνιμη και σταθερή εργασία, το οκτάωρο, οι συλλογικές συμβάσεις, η δημόσια κοινωνική ασφάλιση. Ιδιωτικοποιεί τις κοινωνικές υπηρεσίες (υγεία, παιδεία, πρόνοια),  ξεπουλά τη δημόσια περιουσία και «απελευθερώνει» τις απολύσεις.

Σε κανένα άλλο τόπο και χρόνο, σε καμιά άλλη χώρα σε καιρό ειρήνης δεν σημειώθηκε τόσο βίαιη ανακατανομή πλούτου, που οδήγησε στην κατάρρευση του επιπέδου ζωής, στη μαζική πτώχευση του λαού, στις αυτοκτονίες, στην ανεργία και την πείνα. Το  ψωμί λιγοστεύει καθημερινά. Ο «πλουσιότερος φτωχός» ζούσε πέρυσι με 5.373 ευρώ. Ο πληθυσμός που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανήλθε το 2018 στο 31,8% ή 3.348.500 άτομα (ΕΛΣΤΑΤ, Ιούνιος 2019). Χωρίς τα επιδόματα ή άλλες κρατικές παροχές – στις οποίες η ΕΛΣΤΑΤ συνυπολογίζει και τις συντάξεις- το 50% θα ζούσε στα όρια της φτώχειας. Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στην περίπτωση των ατόμων ηλικίας 18-64 ετών (35,0%). Σχεδόν το ένα στα δύο παιδιά ζει στην Ελλάδα σε συνθήκες υλικής αποστέρησης. Με ποσοστό 45% η Ελλάδα είναι η χώρα όπου τα παιδιά αντιμετωπίζουν την υψηλότερη υλική αποστέρηση μεταξύ των 14 παλαιοτέρων χωρών-μελών της Ε.Ε. (Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF, ετήσια Έκθεση «Η Κατάσταση των Παιδιών στην Ελλάδα 2017 – Τα παιδιά της κρίσης»). Η μνημονιακή πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων δημιούργησε τη γενιά των φτωχών εργαζομένων των 360 ευρώ. Δηλαδή, των εργαζομένων χωρίς προοπτική, χωρίς ελπίδα! Δικαιώνεται έτσι αυτό που τονιζόταν στην ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής των φοιτητών του Πολυτεχνείου: «Έχουν δεμένους χειροπόδαρα τους εργάτες κι όλους τους μισθοσυντήρητους και τούτο για να μπορέσουν να περάσουν τα αντιλαϊκά τους μέτρα και να εκμεταλλευτούν ασύδοτα το λαό»!  Γι΄ αυτό και το αίτημα για «ψωμί» που συμβολίζει τις υλικές ανάγκες των εργαζομένων, είναι δραματικά επίκαιρο.

Ταυτόχρονα το αίτημα για μια καθολική δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση που να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά, βρίσκει την ιστορική αναφορά στο ανθρωπιστικό όραμα για μια λαϊκή παιδεία, όπως αποτυπώθηκε στα ντοκουμέντα του Νοέμβρη, ενάντια στην παιδεία που υποτάσσεται στους νόμους της αγοράς. Η εκπαιδευτική πολιτική  συρρικνώνει τις ήδη χαμηλές δαπάνες με λιγότερα σχολεία, χωρίς να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες λειτουργίας τους και με ελλείψεις εκπαιδευτικών, αφού στην 10ετία των μνημονίων οι διορισμοί εκπαιδευτικών παραμένουν σχεδόν στο μηδέν! Η παιδεία μετατρέπεται σε εμπόρευμα για «λίγους και εκλεκτούς», με τη χορηγία των κάθε λογής ειδωλολατρών της αγοράς και του ΔΝΤ, στο πλαίσιο του «νέου Λυκείου». Έτσι οικοδομούν το «σχολείο της αγοράς» και το «πανεπιστήμιο – επιχείρηση», υποβαθμίζοντας τη μόρφωση σε δεξιότητες δια βίου ειδίκευσης και κατάρτισης. Διαμορφώνει μια εκπαίδευση που είναι μακριά από τα δικαιώματα και τις ανάγκες των νέων, αδυνατώντας να προάγει την κριτική σκέψη και να διαμορφώσει ελεύθερους και σκεπτόμενους πολίτες.

«Η εγκαθίδρυση της  Λαϊκής κυριαρχίας συνδέεται αναπόσπαστα με την Εθνική Ανεξαρτησία από τα ξένα συμφέροντα,  που χρόνια στηρίζουν την τυραννία της χώρας μας», έγραφε η διακήρυξη της Σ.Ε. του Πολυτεχνείου και  το σύνθημα «ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ-ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ»,  που ήταν γραμμένο στην πύλη του Πολυτεχνείου, επανέρχεται με τον πιο επίκαιρο τρόπο. Η κυβέρνησητης ΝΔ, αλλά και οι προηγούμενες προσφέρουν  «γη και ύδωρ» στις ΗΠΑ. Οι πρόσφατες εξελίξεις σηματοδοτούν στα Βαλκάνια πιέσεις σε Αιγαίο, ελληνοτουρκικές σχέσεις, Κυπριακό και όξυνση της προσφυγικής κρίσης. Πιέσεις για το χρέος, τις «μεταρρυθμίσεις» και για την προώθηση των αμερικανικών μονοπωλιακών συμφερόντων στην Ελλάδα. Αλλά και σε ζητήματα ενεργειακής εκμετάλλευσης στον εδαφικό και θαλάσσιο χώρο της Ελλάδας (ΑΟΖ). Δεν είναι τυχαίο ότι λίγες μέρες μετά τις επισκέψεις Πομπέο και Στόλτεμπεργκ, όπου η χώρα δέθηκε χειροπόδαρα με νέες πολυετείς συμφωνίες για τις Βάσεις και προνόμια για τις αμερικανικές πολυεθνικές συμπράξεις σε ενέργεια, πετρέλαια, ναυπηγεία κλπ., νέες πολεμικές επιχειρήσεις ξεκίνησαν στη Β. Συρία από τους κυρίαρχους του πλανήτη σε βάρος του συριακού και κουρδικού λαού, με πρωταγωνιστή τον τοποτηρητή τους, την Τουρκία.

Η κυβέρνηση της ΝΔ κατέλυσε με νόμο το καλοκαίρι το πανεπιστημιακό άσυλο που κατακτήθηκε με την εξέγερση του Νοέμβρη. Έχουν το θράσος άτομα του υπουργικού συμβουλίου να αποδίδουν την αντιδικτατορική αντίσταση σε «ψυχικά νοσούντες». Γκρεμίζουν όσες κλαδικές συμβάσεις και εργατικά δικαιώματα περισώθηκαν από το μνημονιακό σύστημα και ψηφίζουν αντισυνδικαλιστικούς νόμους. Με το δόγμα «νόμος και τάξη» καταστέλλουν κάθε κοινωνική αντίδραση, περιστέλλουν τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα και ελευθερίες. Ετοιμάζουν με τροπολογίες και νομοσχέδια την ιδιωτικοποιημένη και ευέλικτη παιδεία των ταξικών φραγμών και των «αρίστων» των κολεγίων, ένα σχολείο, με αλλαγμένο DNA, των περικοπών, της λιτότητας, της αξιολόγησης και των απολύσεων, με έναν στους τέσσερεις εκπαιδευτικούς ελαστικά εργαζόμενους, με μαθητές και δασκάλους περιφερόμενους,  ΑΕΙ-επιχειρήσεις με δίδακτρα. Μαθητές και φοιτητές αντιδρούν. 75σχολές και δεκάδες σχολεία καταλήφθηκαν. Μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις οργανώνονται συνεχώς, αντιδρώντας στους νόμους Γαβρόγλου και τους νόμους και τα σχέδια Κεραμέως που υλοποιούν τα ενιαιοποιημένα αντιεκπαιδευτικά σχέδια των ταξικών φραγμών και της ιδιωτικοποίησης. Στο πνεύμα της εξέγερσης του Νοέμβρη και των μεγάλων εργατικών λαϊκών αγώνων αυτών των δεκαετιών είναι και η σθεναρή και μαζική αντίσταση φοιτητών και εργαζομένων ενάντια στην άγρια καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου στην ΑΣΟΕΕ. Απέναντι  στα λαϊκά δικαιώματα και τις κατακτήσεις η κυβέρνηση αντιτάσσει την ωμή βία του νέου αστυνομικού κράτους.

Το πραγματικό νόημα της εξέγερσης ενοχλεί όσους θέλουν να μετατρέψουν την επέτειο του Πολυτεχνείου σε μία αποστειρωμένη επετειακή γιορτή που τα αιτήματά της δε συνδέονται με τη σημερινή πραγματικότητα και όπου οι εξεγέρσεις και ο αγώνας ανήκουν στο μακρινό παρελθόν. Ενοχλεί όσους εξαργύρωσαν τις θυσίες των συναγωνιστών τους για μία καρέκλα στα υπουργικά ή βουλευτικά έδρανα, η οποία τους έδωσε σήμερα τη δυνατότητα να γίνουν συμμέτοχοι στο σφαγιασμό του λαού. Παραβλέπουν, όμως, ότι σε κάθε έναν που εξαργύρωσε την στάση του για τότε, αντιστοιχούν χιλιάδες ανώνυμων αγωνιστών, που πλήρωσαν με εξορίες, βασανιστήρια ακόμα και με τη ζωή τους τον αγώνα τους ενάντια στη δικτατορία των συνταγματαρχών.

Το Πολυτεχνείο στέλνει μήνυμα και προς τα αριστερά. Αφού και τότε η Αριστερά της «ευθύνης», η συστημική Αριστερά μιλούσε είτε για τους 300 προβοκάτορες, είτε για αξιοποίηση της «φιλελευθεροποίησης» με το Μαρκεζίνη, προβάλλοντας την πολιτική του συμβιβασμού στο πλαίσιο της εθνικής αντιδικτατορικής ενότητας.

Λαός που ξεχνάει την ιστορία του είναι λαός χωρίς μέλλον. Η ιστορική λήθη είναι αυτή που επιτρέπει σήμερα σε φαντάσματα του παρελθόντος, αλλά και υπουργούς, να προπαγανδίζουν τα «καλά της Χούντας», «ξεχνώντας» την επταετία της μαζικής μετανάστευσης, τα ατέλειωτα σκάνδαλα και τη διαφθορά, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, τις εξορίες και τις δολοφονίες αγωνιστών. Μιλούν για «πατριώτες – στρατιωτικούς», «ξεχνώντας» το ξεπούλημα της χώρας στους Αμερικάνους, αλλά και το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και την προδοσία της Κύπρου. Οι υποστηρικτές τόσο των ναζιστικών και φασιστικών καθεστώτων του μεσοπολέμου, όσο και της στρατιωτικής δικτατορίας του 1967, προωθούν τις πρακτικές και τις αξίες αυτών των καθεστώτων, που βύθισαν στο σκοτάδι και το αίμα την ανθρωπότητα και τη χώρα μας.

Τιμάμε τους νεκρούς του Πολυτεχνείου πιάνοντας το νήμα της εξέγερσης, αγωνιζόμενοι σήμερα ενάντια σε ντόπιους και ξένους δυνάστες, ενάντια σε μνημόνια και δανειακές συμβάσεις, ενάντια σε ΕΕ και ΔΝΤ, ενάντια στα φασιστικά φαντάσματα που επανέρχονται με αστικό κοινοβουλευτικό μανδύα προσφέροντας ως λύση την ανθρωποφαγία και την τυφλή βία απέναντι σε ταλαίπωρους και εξαθλιωμένους ντόπιους, πρόσφυγες και μετανάστες. Τιμάμε τους νεκρούς που έπεσαν παλεύοντας ενάντια στη Χούντα, γνωρίζοντας ότι ο εχθρός είναι το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, που στο όνομα του κέρδους εξαθλιώνει και εξανδραποδίζει τους εργαζόμενους και την κοινωνία.

13/11/2019

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΑΣΟΕΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ, ΟΛΟΙ 6ΜΜ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ!

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΠΕ-ΔΕ

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΑΣΟΕΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ, ΟΛΟΙ 6ΜΜ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ!

Επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται και πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου, οι αρχές του τόπου αποφάσισαν να γράψουν για άλλη μια φορά ιστορία με τερατώδη τρόπο, που τους είναι τόσο γνώριμος.
Επενδύοντας στη νομοθέτηση της κατάργησης του ασύλου και σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να την επιβάλλουν στην πράξη ώστε να εμπεδωθεί στην κοινωνία, δεν δίστασαν να δείξουν τη δύναμη και τη διάθεση καταστολής κάθε υγιούς και αγωνιστικού κυττάρου της κοινωνίας και πρώτα του φοιτητικού κινήματος.
Σήμερα το πρωί, 11/11, 150 περίπου φοιτητές σπάζοντας το lock out είχαν συγκεντρωθεί στον προαύλιο χώρο της ΑΣΟΕΕ για πραγματοποίηση Γ.Σ. Ήταν μια πρώτη αντίδραση στη χθεσινή απαράδεκτη απόφαση της Πρυτανείας, μετά την εκκαθαριστική επιχείρηση της αστυνομίας, να κλείσει τη σχολή ενόψει της γιορτής του Πολυτεχνείου. Οι φοιτητές δέχτηκαν απρόκλητη επίθεση από διμοιρίες των ΜΑΤ που εισέβαλαν στο χώρο κάνοντας εκτεταμένη ρίψη χημικών και χρήση βίας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να τραυματιστούν αρκετοί φοιτητές, ένας απ΄αυτούς να οδηγηθεί στο νοσοκομείο σοβαρά τραυματισμένος και να γίνουν προσαγωγές.
Στη συνέχεια οι φοιτητές αποκλείστηκαν για πάνω από δύο ώρες, με τα ΜΑΤ να έχουν παραταχθεί μπροστά τους και μέσα στο χώρο του Πανεπιστημίου και έχοντας αποκλείσει και τους γύρω δρόμους σε μια προσπάθεια να απωθήσουν τις εκατοντάδες αλληλέγγυου κόσμου που συνέρρεαν για συμπαράσταση από τη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση.
Μετά από διαπραγματεύσεις και κάτω από την πίεση του συγκεντρωμένου κόσμου δόθηκε εντολή να απομακρυνθούν τα ΜΑΤ από την πύλη ώστε οι φοιτητές να βγουν με ασφάλεια από το χώρο και να πραγματοποιήσουν πορεία μέχρι το Πολυτεχνείο.
Εκεί αποφασίστηκε παρέμβαση στη ΓΑΔΑ και συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την υπεράσπιση του Ασύλου, ενάντια στην καταστολή και την προσπάθεια κατατρομοκράτησης του κινήματος σήμερα στις 6 μ.μ. στα Προπύλαια όπου οι φοιτητές καλούν σε μαζική συμμετοχή.

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!

ΛΑΡΚΟ: Ακόμα ένα «εργατικό ατύχημα» – δολοφονία των αφεντικών

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

 ΛΑΡΚΟ: Ακόμα ένα «εργατικό ατύχημα» – δολοφονία των αφεντικών

 Φθιώτιδα: Σκοτώθηκε από έκρηξη στα καμίνια της ΛΑΡΚΟ πατέρας τριών παιδιών

«Βρέχει φωτιά στη στράτα μας…» έλεγε η προφητική καταγγελία μια μέρα πριν του Συνδικάτου Μετάλλου! Μία ακόμη μαύρη ημέρα ξημέρωσε στην πολύπαθη ΛΑΡΚΟ. Την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου ένας 55χρονος εργάτης πατέρας τριών παιδιών έχασε τη ζωή του μετά από έκρηξη στην αίθουσα της χαλυβουργίας. Επρόκειτο για πολύπειρο εργάτη χρόνια στη ΛΑΡΚΟ που εκτελούσε κανονικά την εργασία του στο Τμήμα, όταν συνέβη η έκρηξη. Σοκαρισμένος ο Πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Παναγιώτης Πολίτης, βλέποντας δίπλα του έναν ακόμη εργάτη να χάνει τη ζωή του την ώρα της δουλειάς, μπόρεσε να πει στο LamiaReport μόνο μια φράση: «δεν πάει άλλο…». Άλλωστε το Συνδικάτο Μετάλλου μόλις μία μέρα πριν, έκανε βαρυσήμαντη καταγγελία για παραλίγο ομαδικό δυστύχημα στην αίθουσα των ηλεκτροκαμίνων στο ίδιο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα. Διαβάστε την προφητική καταγγελία:

Continue reading

Μυρμήγκια που θέλουν να σταματήσουνε την άμαξα…

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Μυρμήγκια που θέλουν να σταματήσουνε την άμαξα…

(Ανακοίνωση για τη συγκυρία και τη Γ.Σ. προέδρων των ΕΛΜΕ)

Μεγάλη αναταραχή από εργατικές λαϊκές κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο. Στην Ισπανία, στο Ιράκ, στο Λίβανο, στη νοτιοανατολική Ασία. Οι λαοί βρίσκονται στο δρόμο. Στην Λατινική Αμερική, το Εκουαδόρ, τη Βραζιλία, την  Αργεντινή, τη Χιλή εξεγείρονται. Οι εργαζόμενοι αντιδρούν στις αυξήσεις στο κόστος διαβίωσης, στη διαλυμένη Παιδεία, Υγεία, κοινωνική ασφάλιση και σύνταξη. Στα περιορισμένα εργατικά δικαιώματα και στον κοινωνικό αποκλεισμό. Στο ερημωμένο κοινωνικό τοπίο που έχουν αφήσει οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι ιδιωτικοποιήσεις  και τα συνεχή προγράμματα λιτότητας και «σταθεροποίησης» που επιβάλλουν το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα, δεκαετίες τώρα. Οι δυνάμεις καταστολής και ο στρατός καλούνται από κυβερνήσεις μαριονέτες του ιμπεριαλισμού να επιβάλουν την «τάξη». Χιλιάδες τραυματίες και συλλήψεις και βέβαια πολλοί νεκροί. Στο Σικάγο, μετά από 11 μέρες απεργίας, μετά από μεγάλη κινητοποίηση με την υποστήριξη των γονέων και άλλων ομάδων, οι δάσκαλοι πετυχαίνουν 5ετείς συμφωνίες με 16% αυξήσεις στους μισθούς και κονδύλια για υποδομές και υποστήριξη.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση ΝΔ επιταχύνει τις αναδιαρθρώσεις και τη διάλυση του κοινωνικού ιστού που ήδη τα δεκαετή μνημόνια έχουν αποσαθρώσει, με νεοφιλελεύθερες συνταγές σε αντιπαράθεση με εργαζόμενους και νεολαία, ιδιωτικοποιήσεις σε υποδομές και αγαθά, σε ό,τι έχει μείνει ακόμα δημόσιο από την επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ. Περαιτέρω χτύπημα των εργατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων με την ψήφιση νέων νόμων και διάλυση των εργασιακών σχέσεων προς όφελος μιας χούφτας μιντιαρχών και τραπεζιτών της αστικής τάξης και «επενδυτών» που δρουν μόνο με δανεικά σαν πραγματικά αρπακτικά του διεθνούς κεφαλαίου.

Η ΝΔ, ως ενεργούμενο των ΗΠΑ και της ΕΕ, συμπράττει  στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην Μέση Ανατολή και στον Ευφράτη σε βάρος του συριακού και κουρδικού λαού. Βάζει τη χώρα στη δίνη των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και στο ζοφερό μέλλον της αστάθειας στα Βαλκάνια προσδοκώντας ανταλλάγματα στη διαχείριση ξένων εταιρειών στις ΑΟΖ. Κλείνει τα σύνορα για τους πρόσφυγες των συνεχιζόμενων πολέμων στην ευρύτερη περιοχή, ψηφίζει νέους αντιμεταναστευτικούς νόμους, περιορίζει το άσυλο, υποκινεί  ρατσιστικές αντιδράσεις στη Β. Ελλάδα και στα νησιά.

 Στην εκπαίδευση εξελίσσεται και βαθαίνει η κρίση. Η αναντιστοιχία του μνημονιακού σχολείου της λιτότητας, της υποβάθμισης και των περικοπών με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών του λαού, τα χιλιάδες κενά στα σχολεία, οι χιλιάδες χαμένες ώρες, η ανυπαρξία μόνιμων διορισμών δείχνουν ανάγλυφα τις πολιτικές που διαχρονικά επιβάλλουν κυβερνήσεις, Ε.Ε., ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, ΣΕΒ. Μαθητές και φοιτητές αντιδρούν. 75 σχολές είναι κατειλημμένες, τα σχολεία είναι σε κατάληψη το ένα μετά το άλλο αντιδρώντας και στους νόμους Γαβρόγλου, αλλά και στους νόμους και τα σχέδια Κεραμέως που υλοποιούν τα ενιαιοποιημένα  αντιεκπαιδευτικά σχέδια των ταξικών φραγμών και της ιδιωτικοποίησης. Μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις κάθε βδομάδα.

Δύο μήνες μετά τo άνοιγμα των σχολείων, η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ αντιδρά και μόνο στο άκουσμα του πανεκπαιδευτικού μετώπου. Θέλει την ομοσπονδία να μετατρέπεται σε ένα εργοδοτικό γραφειοκρατικό μόρφωμα που βλέπει όλα τα μέτρα να περνούν. Προσοντολόγιο, Νέο Λύκειο, συνδιδασκαλίες, αντισυνδικαλιστικός νόμος είναι γι’ αυτήν περασμένα ξεχασμένα. Δεν σκέφτεται ούτε μπορεί να διεκδικήσει μαζικούς μόνιμους διορισμούς, απεργία- αποχή από την αξιολόγηση, ανθρώπινες συνθήκες για όλους στα σχολεία, ελεύθερη πρόσβαση στα ΑΕΙ, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις των εκπαιδευτικών κι όσα ακόμη αποτελούν την παρακαταθήκη των μεγάλων νικηφόρων αγώνων, σκληρών απεργιών του κλάδου, αλλά και όσα είναι πάγια αιτήματα. Και όχι μόνο.  Συμφωνώντας επί της ουσίας με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, όπως πρόσφατα απέδειξε με τις αναιμικές έως ανύπαρκτες αντιδράσεις στον αντισυνδικαλιστικό νόμο, στοιχιζόμενη πάντα πίσω από ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ, αποτελεί βασικό ανάχωμα των πολιτικών αυτών καταστέλλοντας προληπτικά και αποσυμπιέζοντας τις αντιδράσεις του κλάδου.

Η αργοπορημένη Γ.Σ. των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 2/11, αποδεικνύει ακριβώς τα προηγούμενα. Η πλειοψηφία των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ (κι από κοντά ΠΕΚ) υφίσταται την πρώτη σοβαρή πολιτικοσυνδικαλιστική ήττα, αφού η αναιμική, χωρίς τουλάχιστον αντικυβερνητικό πλαίσιο, χωρίς μορφές πάλης και σχέδιο δράσης εισήγησή της καταψηφίζεται από την ΓΣ προέδρων. Η εξουσιοδότηση στην ΑΔΕΔΥ για «αναπτυξιακό» που.. έχει περάσει και προϋπολογισμό δεν συγκινεί τον κλάδο. Η ύπουλη προσπάθεια να περάσει την αξιολόγηση ως αποτίμηση στο πλαίσιο αιτημάτων  γίνεται αντιληπτή από την πλειοψηφία των ΕΛΜΕ και καταψηφίζεται. Η ανύπαρκτη αναφορά στον αντιασφαλιστικό νόμο ιδιωτικοποίησης της επικουρικής ασφάλισης και της νέας μείωσης των συντάξεων που θα επιφέρει, προφανώς δεν συσπειρώνει έναν κλάδο όπου το 73% είναι πάνω από 50 χρονών. Και βεβαίως η αναφορά στο πρόγραμμα δράσης για «νέες έκτακτες ΓΣ του κλάδου με την κατάθεση πολυνομοσχεδίου για την β/θμια εκπαίδευση, που θα περιέχει ρυθμίσεις αντίθετες προς τις θέσεις του κλάδου για κλιμάκωση και οργάνωση  απεργιακών κινητοποιήσεων» δεν μπορεί να πείσει κανέναν.

Αλλά όχι μόνο. Το προεδρείο, που είναι όργανο της Γ.Σ. και όχι της πλειοψηφίας του Δ.Σ., με αντικαταστατικά τερτίπια, θάβει την 3ωρη στάση εργασίας στην κινητοποίηση που ψηφίστηκε για τη δίκη Μιχαλολιάκου, με τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για απεργία που θέλει τα 2/3 (Αν είναι έτσι πώς το ΔΣ προκηρύσσει 3ωρες;  Θα έπρεπε όλες να τις στέλνει σε ΓΣ προέδρων). Και το κυριότερο, επικαλείται το 8ο Συνέδριο του 1997 για να εμποδίσει αντικαταστατικά  απόφαση για απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης που υπογράφουν 42 ΕΛΜΕ, ενώ νεώτερα συνέδρια ( 15ο, 16ο ), αλλά και το ίδιο το ΔΣ της ΟΛΜΕ (8/1/2014) και η Γ.Σ. των προέδρων (25/1/2014), έχουν πάρει απόφαση ενάντια σε αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες. Η ΟΛΜΕ δεν θέλει και δεν μπορεί να χαράξει αγωνιστικά βήματα για τον κλάδο όσον αφορά:

  • κινητοποιήσεις που αφορούν τα κοινά προβλήματα στην παιδεία, φοιτητών, μαθητών, εκπαιδευτικών, δημιουργία και συντονισμό πανεκπαιδευτικού μετώπου.

  • Απεργία-αποχή από κάθε μορφή αξιολόγησης.

  • Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, καμιά ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης.

  • Όχι στη μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ, όχι στο Νέο Λύκειο, στο Εθνικό Απολυτήριο, στις τράπεζες θεμάτων. Επιστροφή των μαθημάτων γενικής παιδείας. Όχι στα πολυπληθή τμήματα και τις συνδιδασκαλίες.

  • Μαζικούς μόνιμους διορισμούς, κατάργηση του προσοντολόγιου. Μονιμοποίηση των αναπληρωτών με πτυχίο και προϋπηρεσία.

  • Όλα τα προσφυγόπουλα στα σχολεία, απρόσκοπτη πρόσβασή τους σ’ αυτά, κατάργηση των κέντρων κράτησης.

Για τα παραπάνω επίδικα μαζί και χωριστά, οι εκπαιδευτικοί της βάσης με τα σωματεία μας, είναι απαραίτητο να πάρουμε πρωτοβουλίες συντονισμού και μαχητικής διεκδίκησης. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας ξεκινώντας έναν πολύμορφο, διαρκή και αδιάλλακτο αγώνα με άμεσο στόχο την υπεράσπιση του Δημόσιου σχολείου και των δικαιωμάτων μας. Κυβερνήσεις και κρατικοσυνδικαλιστές θα μας βρουν μπροστά τους!

5-11-19

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ – ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2019

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ – ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2019

Η Τουρκική εισβολή στη Συρία, με το πράσινο φως των ΗΠΑ και την ανοχή της Ρωσίας, εκτός από το θάνατο που σκορπίζει στον πολύπαθο κουρδικό και συριακό λαό, εντείνει εξαιρετικά το σκηνικό πολεμικής ανάφλεξης στην περιοχή. Ο ερχομός του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ Πομπέο και του ΓΓ του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, τους οποίους η κυβέρνηση της ΝΔ  υποδέχθηκε ως πλανητάρχες και αρχηγούς πολέμου, εγκαινίασε τη δεύτερη φάση του λεγόμενου «Στρατηγικού Διαλόγου» Ελλάδας – ΗΠΑ. Στόχος να προσαρμοστούν τα συμφωνηθέντα στις σημερινές ανάγκες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., να αναβαθμιστούν  και να επεκταθούν οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στη χώρα μας, με αντάλλαγμα την εξυπηρέτηση των ελληνικών αστικών  συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο και την ενίσχυση του άξονα Αιγύπτου, Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρου.

Σε συνθήκες όπου οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται στα Βαλκάνια και στους δρόμους του πετρελαίου, η εμπλοκή της χώρας μας εγκυμονεί ολοένα και περισσότερους κινδύνους.  Τα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ αλωνίζουν το Αιγαίο για να εμποδίσουν τις προσφυγικές ροές αλλά, κύρια, για να είναι σε συνεχή πολεμική ετοιμότητα.

Continue reading