Αριστερή Παρέμβαση Καθηγητών Λευκάδας: Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν θα περάσει. Ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-Ε.Ε.-ΔΝΤ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Πέμπτη, 28 Γενάρη πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ Λευκάδας. Συμμετείχε η πρόεδρος της Ομοσπονδίας (κα Ζωγραφάκη), η οποία παρουσίασε την εισήγηση της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ. Συγκεντρωθήκαμε γύρω στους 40 συναδέλφους. Η συνέλευση δεν είχε αποφασιστικό χαρακτήρα λόγω της μικρής συμμετοχής. Ακόμα και σε αυτές τις συνθήκες όμως, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι η συζήτηση που αναπτύχθηκε και η πολιτική αντιπαράθεση που αναπόφευκτα ακολούθησε κάνουν τις «μάσκες» να πέφτουν…

Η εισήγηση της ΟΛΜΕ- εστιάζοντας κυρίως στην περιγραφή των αντιασφαλιστικών μέτρων- δεν αναδεικνύει (σκόπιμα υποστηρίζουμε εμείς) τον κύριο ένοχο αυτής της εργασιακής κατρακύλας∙ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την Ε.Ε., το ΔΝΤ και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Ενώ στα λόγια αναφέρεται σε αγώνες, η αναγκαιότητα διαμόρφωσης ενός ισχυρού μαζικού εργατικού-λαϊκού μετώπου ανατροπής της αντιλαϊκής επίθεσης κάθε άλλο παρά επιδιώκεται. Στηρίζει μια προαποφασισμένη 24ωρη απεργία (4 Φλεβάρη), μοιάζοντας να μας καλεί περισσότερο σε ένα «κίνημα διαμαρτυρίας». Κι όλα αυτά τη στιγμή που έχουν ήδη ξεσπάσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις. Στο δρόμο έχουν βγει χιλιάδες αγρότες, μισθωτοί με μπλοκάκι, νέοι επιστήμονες, αυτοαπασχολούμενοι, ναυτεργάτες, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, 5μηνίτες… Με τη λογική αυτή εναρμονίστηκε απόλυτα η στάση των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ «Ενωτική Συνεργασία Καθηγητών Λευκάδας» αλλά και μέλος της «Πρωτοβουλία Συνδικαλιστικής Έκφρασης Καθηγητών Λευκάδας» στη συνέλευση. Άξιοι εκφραστές του κυβερνητικού συνδικαλισμού όλοι τους. Με μεγάλο μένος προσπάθησαν να μην ακουστεί και να μην μπει προς ψήφιση η πρόταση της Αριστερής Παρέμβασης Καθηγητών που βρίσκεται στον αντίποδα της παραπάνω απονευρωμένης πρότασης. Ως μοναδική πρόταση προς ψήφιση παρουσιάστηκε η εισήγηση της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ. Έκαναν ό,τι πέρναγε από το χέρι τους για να μην παρθεί καμία συγκεκριμένη απόφαση που να οδηγεί σε κλιμάκωση πριν και κυρίως μετά την πανεργατική απεργία στις 4 Φλεβάρη σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο στη Βουλή. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ πρότεινε στη συνέλευση των προέδρων (30/01) αν δεν ψηφιζόταν το πλαίσιο της ΟΛΜΕ, να εξουσιοδοτηθεί ο αντιπρόσωπός μας να ψηφίσει τη 48ωρη απεργία που υποστηρίζεται από τις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Εκπαιδευτικών Δ.Ε. Στην ενδεικτική ψηφοφορία που μετά βασάνων πραγματοποιήθηκε και η πλειοψηφία των παρευρισκομένων τάχθηκε υπέρ, η συνδικαλίστρια του ΣΥΡΙΖΑ πολύ εύκολα σήκωσε το χέρι της καταψηφίζοντας. Την ίδια τύχη είχε (δεν μπήκε σε ψηφοφορία) το ψήφισμα της Αριστερής Παρέμβασης Καθηγητών Λευκάδας για άρνηση συμμετοχής μας στον στημένο από την πλευρά του Υπ. Παιδείας Εθνικό Διάλογο. Continue reading

Α’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης: Μπλόκο στις φιέστες για τον “εθνικό διάλογο για την παιδεία”

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΙΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ»

ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τη Δευτέρα 1 Φλεβάρη 2016 στις 12 το μεσημέρι στο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ, στα πλαίσια του λεγόμενου «εθνικού διαλόγου για την Παιδεία», ο πρόεδρος της Εθνικής και Κοινωνικής Επιτροπής Διαλόγου για την Παιδεία, Αντώνης Λιάκος καλεί σύσκεψη «με αντικείμενο την αποτίμηση της εμπειρίας της συνεργασίας της τοπικής αυτοδιοίκησης με το σχολείο και την ανταλλαγή ιδεών για μια στενότερη σύνδεση με πλουσιότερες δράσεις, στην προοπτική το σχολείο να μην αποτελεί εμφύτευμα εντός των τοπικών κοινωνιών, αλλά συστατικό κόμβο του κοινωνικού και πολιτισμικού δικτύου της πόλης, της συνοικίας, της περιοχής».

Ο στόχος του «διαλόγου» είναι να νομιμοποιήσουν στη συνείδηση των εργαζόμενων, των γονιών, των εκπαιδευτικών, των μαθητών όλες τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που επιτάσσει η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ.

Καλούμε touc συναδέλφους, και όλο τον εκπαιδευτικό κόσμο, γονείς, μαθητές και εργαζόμενους σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας την ΔΕΥΤΕΡΑ 1 ΦΛΕΒΑΡΗ, 12πμ, στο ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ·

Κηρύσσουμε διευκολυντική στάση εργασίας από 11πμ μέχρι 2μμ, για το πρωϊνό ωράριο και από 2μμ μέχρι 5μμ για το απογευματινό ωράριο.

Επισυνάπτουμε την απόφαση της εκλογοαπολογιστικής συνέλευσης για το «διάλογο».

Ο εθνικός διάλογος για την παιδεία έχει ήδη ολοκληρωθεί

alys1του Γιώργου Καλημερίδη

 Με βάση και την εμπειρία των τελευταίων τριάντα χρόνων, ισχυρίζομαι εξαρχής ότι είναι αδύνατον να υπάρξει στην πραγματικότητα εθνικός διάλογος για την παιδεία και το εκπαιδευτικό σύστημα. Για δύο κύριους λόγους.

Πρώτον, η εκπαίδευση δεν είναι, παρά τις ποικίλες μυστικοποιήσεις, γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, “εθνική υπόθεση”, αλλά αντίθετα συνιστά ένα πολιτικό διακύβευμα γύρω από το οποίο προωθούνται διαφορετικά ταξικά προσδιορισμένα, ασφαλώς, μορφωτικά προγράμματα. Δεν έχει υπάρξει επομένως ποτέ, ούτε πρόκειται να υπάρξει, ένα υπεραταξικό μοντέλο εκπαίδευσης που μπορεί να μας το αποκαλύψει κάποια υποτιθέμενα ανεξάρτητη και αντικειμενική παιδαγωγική επιστήμη . Η ιστορία του ελληνικού σχολείου, αλλά και κάθε εκπαιδευτικού συστήματος, είναι μια ιστορία πολύ σκληρών παιδαγωγικών, ιδεολογικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων μεταξύ διαφορετικών εκπαιδευτικών και πολιτικών ρευμάτων. Οι ιστορικοί που πρωταγωνιστούν και διευθύνουν, στις μέρες μας, το σημερινό εκπαιδευτικό διάλογο μπορούν πολύ εύκολα νομίζω να μας το επιβεβαιώσουν. Όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στη σφαίρα της μεταφυσικής του θετικισμού -τεχνοκρατισμού.

Δεύτερον, σε οποιοδήποτε διάλογο, απαραίτητο στοιχείο είναι η απόλυτη ισοτιμία μεταξύ αυτών που συμμετέχουν στη διαδικασία του και ασφαλώς η ισοτιμία ισχύει και στην τελική σύνθεση των συμπερασμάτων και των απολήξεων του διαλόγου. Στα πλαίσια του αστικού κράτους και των άνισων σχέσεων εξουσίας μεταξύ των διαφορετικών εμπλεκόμενων φορέων δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να υπάρξει ισότητα σε όλες τις παραμέτρους. Τον τελικό λόγο τον έχει αυτός που κατέχει την εξουσία και σίγουρα αυτός δεν είναι ούτε το εκπαιδευτικό κίνημα, ούτε οι εργαζόμενοι ή η νεολαία. Πόσο μάλλον όταν η συζήτηση αναπτύσσεται πάνω στο έδαφος των προαπαιτούμενων του Μνημονίου 3 και σε μια συγκυρία επίθεσης του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας και στο κοινωνικό κράτος.

Οι εθνικοί διάλογοι στην εκπαίδευση, διαχρονικά, αποτέλεσαν πάντοτε έναν πολιτικό ελιγμό των εκάστοτε κυβερνήσεων, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συναίνεση στην εκπαιδευτική πολιτική τους και να εντάξουν το εκπαιδευτικό κίνημα και κυρίως τις πιο ριζοσπαστικές του πτέρυγες μέσα στα όρια του “αστικά εφικτού”. Το γιατί αυτό συμβαίνει με τέτοια συχνότητα στην Ελλάδα και όχι για παράδειγμα στη Σουηδία ή την Αγγλία έχει να κάνει, όχι με τις αγκυλώσεις γενικά του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, όπως πιστεύει ο νεοφιλελεύθερος ευρωπαϊσμός, αλλά με την ιστορική ιδιαιτερότητα του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού και των αγώνων που έχουν αναπτυχθεί στο εσωτερικό του γενικά, αλλά και ειδικά στο χώρο του σχολείου. Σχετίζεται ειδικότερα με τη σημασία του σχολείου ως μέσο κοινωνικής ανόδου των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων και το ρόλο του εκπαιδευτικού κινήματος στη συνολική ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων σε όλη την μεταπολεμική περίοδο (1). Ας μη ξεχνάμε άλλωστε ότι η ίδια η μεταπολίτευση γεννήθηκε από το κίνημα της νεολαίας και της παιδείας. Αυτή είναι μια ιστορική διάσταση που καλό είναι να την θυμούνται οι σημερινοί “αριστεροί” μεταρρυθμιστές.

Continue reading

Ούτε εθνικός ούτε διάλογος: φερετζές αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση

Της Γιώτας Ιωαννίδου*

Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε η πρώτη κυβέρνηση που προκηρύσσει “εθνικό διάλογο” στην εκπαίδευση. Από αυτή τη σκοπιά δεν μας εκπλήσσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που και σε αυτό το θέμα ακολουθεί τα βήματα των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Συμφωνεί και υπογράφει τη βάρβαρη πολιτική κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ στην εκπαίδευση και μετά αναζητεί όχημα ώστε να εξασφαλίσει την κοινωνική ανοχή.

Η μεγάλη υπερπαραγωγή που στήνεται από την κυβέρνηση και διαφημίζεται από τα ΜΜΕ, δεν είναι ούτε «εθνικός», ούτε «διάλογος». Δεν συζητιούνται όλα και από όλους γενικά για να συναποφασίσουν. Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, έχουν συζητήσει με τις προηγούμενες και την τωρινή  κυβέρνηση, έχουν συμφωνήσει και έχουν χαράξει προτεραιότητες, κατευθύνσεις και πλαίσια.  Έχουν διατυπωμένες θέσεις που βρίσκονται σε πλήρη διάσταση με τα εκπαιδευτικά, κοινωνικά αιτήματα και ανάγκες. Η κυβέρνηση έχει αποδεχτεί ή/και ορίσει τα όρια, τις δεσμεύσεις και το χρονοδιάγραμμα ενεργειών και παραδοτέων στο 3ο μνημόνιο, που δεν μπαίνουν σε καμιά «συναπόφαση». Ο «διάλογος»  ξεκινάει από εκεί και πέρα: Πως το μαύρο θα παρουσιαστεί ως άσπρο; Πως θα γίνει αποδεκτή η αθλιότητα χωρίς αντιδράσεις; Πως τα θύματα να μάθουν να μιλούν με τη γλώσσα των θυτών; Το «έθνος» των αστών, εχόντων, του σφαγείου της ΕΕ και του ΟΟΣΑ καλεί σε συζήτηση το «έθνος» των κατά τη γνώμη τους  υποζυγίων, εκπαιδευτικών, μαθητών, εργαζόμενων, της  κοινωνικής πλειονότητας. Οι δεύτεροι οφείλουν να καταλάβουν, να πληρώσουν και να υπακούσουν. Καλούμαστε οι εκπαιδευτικοί και οι εργαζόμενοι, γονείς, κοινωνία να συμμετέχουμε στη συζήτηση πως θα υλοποιηθούν τα μέτρα και οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που κυβέρνηση, κεφάλαιο, ΕΕ, ΟΟΣΑ έχουν αποφασίσει.

Continue reading