Αγωνιστική Παρέμβαση Εκπαιδευτικών Πιερίας: Παιδεία ονείρων ή ομήρων; – Προκήρυξη και Ψηφοδέλτιο εκλογών ΕΛΜΕ

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας

Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ’ εμείς.

Οδυσσέας Ελύτης, Ήλιος ο Πρώτος

 

Στο ίδιο έργο θεατές…
Οι φετινές εκλογές για τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ, πραγματοποιούνται μέσα στο καθεστώς της βάρβαρης και ακραίας μνημονιακής αντιλαϊκής πολιτικής. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αδύναμη απέναντι στις αντιλαϊκές επιλογές των Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κεντρικής Τράπεζας και Δ.Ν.Τ., ευθυγραμμίστηκε με το «εγχώριο» μνημονιακό μπλοκ (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι) και διακηρύσσει ως έξοδο από τα μνημόνια την …είσοδο στο  4ο μνημόνιο.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συντηρεί και επαυξάνει όλη την προηγούμενη πολιτική της φοροληστείας,  του ΕΝΦΙΑ της βαθιάς φτώχειας, της ανέχειας και της ανεργίας, της διάλυσης όλων των πυλώνων του Κοινωνικού Κράτους (Υγεία – Παιδεία – Πρόνοια – Κοινωνική Ασφάλιση). Καταδικάζει εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους στο περιθώριο και την ανέχεια, πετσοκόβοντας κάθε μήνα τις συντάξεις τους, καταργώντας το ΕΚΑΣ, μετατρέποντας τις συντάξεις σε φιλοδωρήματα. Προωθεί το ξεπούλημα όλης της Δημόσιας Περιουσίας σε ντόπια και ξένα αρπακτικά.

Παιδεία ονείρων ή ομήρων;
Οι περικοπές ωρών στο Γυμνάσιο και τομέων στα ΕΠΑΛ, η κατάργηση της μείωσης ωραρίου στους υπεύθυνους εργαστηρίων και σχολικών προγραμμάτων, οι νέες αναθέσεις μαθημάτων κ.τ.λ. δεν έχουν ως στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της παιδείας, αλλά τη δημιουργία ενός φτηνού σχολείου, που δεν θα παρέχει μόρφωση και παιδεία, αλλά κατάρτιση και δεξιότητες και θα παράγει ευέλικτους εργαζόμενους που θα αρκούνται στους μισθούς πείνας και δεν θα διεκδικούν. Χιλιάδες συνάδελφοι αναπληρωτές δεν ξαναπροσλήφθηκαν με την εφαρμογή των παραπάνω αντιεκπαιδευτικών πολιτικών.
Δάσκαλοι και καθηγητές με ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα, γίνονται λάστιχο σε 3-4 και 5 σχολεία, αναλαμβάνοντας μεγάλο εύρος διαφορετικών αντικείμενων για να καλύψουν το ωράριό τους, ο καθείς να κάνει οτιδήποτε- οπουδήποτε, χωρίς εργασιακή ασφάλεια, υπό το καθεστώς της αξιολόγησης και των υποχρεωτικών μετακινήσεων. Και όσοι τελικά επιβιώσουν– κυριολεκτικά και μεταφορικά ,θα παίρνουν αντί για σύνταξη ένα φιλοδώρημα.
Χρέος μας είναι να υπερασπιστούμε τη μόρφωση των μαθητών μας, τη δουλειά και την αξιοπρέπεια μας. Δεν έχουμε “παρεισφρήσει” στην εκπαίδευση, όπως αποφαίνεται ο κ. Λιάκος στο πόρισμά του, ούτε είμαστε «παρκαρισμένοι», «τεμπέληδες» και «συντεχνία». Εμείς κρατάμε όρθιο το δημόσιο σχολείο με το φιλότιμο και τις προσπάθειές μας.

Continue reading