ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ 45 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ…

Αγωνιστικά

Για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού

Για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και των μνημονίων κυβέρνησης-ΕΕ

Για την πάλη ενάντια σε ιμπεριαλισμό, φασισμό, ρατσισμό, πόλεμο

Στη σημερινή σκληρή εποχή, που μαζί με το αιώνιο μνημόνιο της καθαρής εξόδου, έχουν προδοθεί και οι λέξεις του αγώνα για μια καλύτερη ζωή, το μήνυμα του Πολυτεχνείου δεν είναι απλά ένα φωτεινό σημάδι της ιστορικής μνήμης. Θυμίζει ότι και στην πιο σκοτεινή εποχή, απέναντι στην πιο ανάλγητη εξουσία, οι λαϊκοί και νεολαιίστικοι αγώνες είναι που γράφουν την ιστορία, οι ιδέες της αντίστασης, της αλληλεγγύης και της ανατροπής θρέφουν το μέλλον.

Γι ατί το Πολυτεχνείο έγινε ορόσημο επειδή ήταν αγώνας με αιτήματα καθαρά, για το καθημερινό πρόβλημα, αλλά και για να φύγει η Χούντα και η αμερικανοκρατία, που άγγιξαν τους πάντες, αγκαλιάστηκαν από τη νεολαία και εμπνεύσανε την ηρωική εξέγερση. Γιατί οργανώθηκε με συνελεύσεις και δημοκρατικές διαδικασίες, με συνάντηση των φοιτητών με τους εργάτες, τους μαθητές. Γιατί από την Αριστερά ο Νοέμβρης είχε το δόσιμο των αγωνιστών της και την παντοτινή λάμψη των ιδεών της ανατροπής, αλλά όχι γραμμές επιτελείων που υποτάσσονταν στον «κοινό νου» της ηττοπάθειας και του συμβιβασμού. Γι’ αυτό δεν είναι μάταιη γενναιότητα, ούτε ηρωισμός μιας περασμένης εποχής το Πολυτεχνείο. Είναι δράση που έρχεται από την αισιοδοξία της θέλησης, γιατί όπως στην κοινωνία και στην εργασία, έτσι και στο σχολείο, χωρίς την εκπαιδευτική κοινότητα, το ζωντανό στοιχείο της εκπαίδευσης, δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα –ούτε μέλλον.

Στο δρόμο του Νοέμβρη, λοιπόν, απέναντι στην απειλή για τη δημόσια εκπαίδευση, τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα που ορθώνει η πολιτική της αγοράς και της εργοδοσίας, των μνημονίων, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, όπως εφαρμόζεται και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στα χνάρια των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Μαζί με τις μαχόμενες κοινωνικές δυνάμεις ενάντια στη φτώχεια, τη φοροληστεία και τις αναδιαρθρώσεις που φορτώνουν τα βάρη της κρίσης στον εργαζόμενο λαό. Στον αγώνα ενάντια στον κίνδυνο που φέρνει κοντά μας η αμερικανατοϊκή ιμπεριαλιστική μηχανή του πολέμου, το φασισμό που σηκώνει κεφάλι, το ρατσισμό, το σκοταδισμό που απειλεί τους μαθητές μας.

Επειδή η γιορτή για το Πολυτεχνείο την Παρασκευή στα σχολεία πρέπει να είναι μια από τις εμπνευσμένες στιγμές της σχολικής ζωής, να δώσουμε τη μάχη ενάντια στο ψέμα, τη συκοφάντηση από τους ακροδεξιούς και τους φασίστες, που φοβούνται το αντικαθεστωτικό μήνυμα του Νοέμβρη. Να αντισταθούμε όμως και στην τυποποίηση που βάζει την εξέγερση στο μουσείο και το νόημά της στη λήθη.

Και στις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις ανήμερα να φωνάξουμε πάλι.Ψωμί-παιδεία-ελευθερία

Με τα Πολυτεχνεία της εποχής μας κόντρα στη χούντα των αγορών, τον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο                                                                                                                                                                    

Κι αν δεν καταλαβαίνεις
ψάξε Μεσολόγγι
Μακρόνησο και Νοέμβρη.

Γ. Ζιόβας, «Μήνυμα»

 

ΑΠΕΡΓΙΑ 14 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε.

ΟΛΟΙ – ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

√ Καμία υποχώρηση – Ενωμένοι για την επιτυχία της απεργίας

√  Μόνη προοπτική : κλιμάκωση των κινητοποιήσεων – πολύμορφος αγώνας διάρκειας

√ Για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά και αντιεκπαιδευτικά μέτρα

√ Μπροστά οι ανάγκες και τα δικαιώματά μας

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις καλούμε όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν δραστήρια στην οργάνωση της απεργίας στις 14/11/2018 που έχει προκηρυχθεί από την ΑΔΕΔΥ και πρωτοβάθμια σωματεία. Να πάρουν μαζικά μέρος στην απεργία και στις συγκεντρώσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων σε όλη τη χώρα. Πιστεύουμε πως η επιτυχία αυτής της απεργίας και των συγκεντρώσεων θα δώσει ώθηση στις αγωνιστικές διεκδικήσεις αυτή τη σχολική χρονιά.

 Το δημόσιο σχολείο και οι εκπαιδευτικοί στο κατώφλι νέων σαρωτικών αλλαγών

Το δημόσιο σχολείο, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί βομβαρδίζονται από κυβέρνηση – ΕΕ – ΟΟΣΑ με μια σειρά αντιεκπαιδευτικά μέτρα.

  • Ακρωτηριασμός του Λυκείου και μετατροπή του σε εξεταστικό κέντρο ενώ πολλοί μαθητές «σπρώχνονται» στην άτυπη εκπαίδευση, την κατάρτιση και τη μαθητεία. Προσοντολόγιο και υπόσχεση διορισμών με τακτική «διαίρει και βασίλευε» για τους αναπληρωτές και υπονόμευση του αγώνα για μαζικούς διορισμούς.  Η κουλτούρα της αξιολόγησης γίνεται στρατηγικός στόχος και ο αντιδραστικός νόμος 4547/18 αρχίζει να υλοποιείται. Προώθηση των χορηγών – ιδιωτών μέσα στα σχολεία ως αντιστάθμισμα στην περικοπή των δαπανών.
  • Τα σχολεία λειτουργούν χειρότερα από κάθε χρονιά ως αποτέλεσμα της πολιτικής των περικοπών που οδηγεί μαζικά σε συγχωνεύσεις τμημάτων, χιλιάδες κενά, μετακινήσεις εκπαιδευτικών, μη έγκριση των «ολιγομελών» και 28αρια τμήματα. 

Νέα κανονικότητα ονομάζουν τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υλοποιεί τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις πιστή στα δεσμά του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας, της ΕΕ, του ΟΟΣΑ  και του ΝΑΤΟ.

  • Η νέα κανονικότητα σημαίνει ανεργία, μισθούς και συντάξεις πείνας, χωρίς 13ο και 14ο μισθό για το δημόσιο τομέα, με ΕΝΦΙΑ, χαράτσια και συνεχή μείωση του αφορολόγητου ορίου, απλήρωτη και ελαστική εργασία, μετανάστευση για τους νέους, ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, πλειστηριασμούς κατοικίας-λαϊκής περιουσίας, χρέη, παιδεία και υγεία για λίγους. Αιματηρά πλεονάσματα για να ξεπληρώνουν το χρέος και να βαφτίζουν κοινωνική πολιτική τα μερίσματα στα πιο φτωχά στρώματα.
  • Γιγαντιαία αύξηση των πολεμικών δαπανών και τη δημιουργία νέων βάσεων στα πλαίσια των πολεμικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί φέρνουν όλο και πιο κοντά επεισόδια πολέμου και στρατιές εξαθλιωμένων προσφύγων και μεταναστών. Μαζί με τις ρατσιστικές πολιτικές κυβέρνησης – ΕΕ λιπαίνουν ξενοφοβία, ρατσισμό και φασισμό.

Σε αυτή την «κανονικότητα», συναινούν και οι επίδοξοι διάδοχοι ΝΔ – ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ.

 Να ξεπεράσουμε τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες

Το προηγούμενο διάστημα επανειλημμένα είχαμε ασκήσει κριτική στην ηγεσία της ΑΔΕΔΥ και της ΟΛΜΕ για αδράνεια απέναντι στην αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική Κυβέρνησης – ΕΕ – ΟΟΣΑ. Η ηγετική ομάδα της ΟΛΜΕ αποφεύγει οποιαδήποτε κριτική στα μνημονιακά κόμματα και την κυβέρνηση και δεν οργανώνει την απάντηση του κλάδου (νέο Λύκειο, αυτοαξιολόγηση – αξιολόγηση, διορισμοί), ενώ κατέθεσε στις Γ.Σ. εισήγηση – πρόκληση με υποβαθμισμένα αιτήματα και εξουσιοδότηση για 24ωρη απεργία στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Μεγάλες είναι οι ευθύνες του ΠΑΜΕ γιατί, αντί να πρωτοστατεί στην οργάνωση του αγώνα μέσα από τις ίδιες τις ΕΛΜΕ και τα πρωτοβάθμια σωματεία, προωθεί τη ψήφιση αποσπασματικών απεργιών από ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ. Πρόσφατη άλλαξε μέχρι τρεις φορές τη στάση του για απεργίες που είχαν προκηρυχτεί από τα πρωτοβάθμια σωματεία ώστε να συμπέσουν με την απεργία που κήρυξε η ΓΣΕΕ. Όλα αυτά δεν είναι παρελθόν….. το παρόν όμως είναι η αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική που εάν το εργατικό – λαϊκό κίνημα με τους αγώνες του δεν καταφέρει να την ανακόψει, θα σαρώσει όλα τα εναπομείναντα εργασιακά δικαιώματα

Η ελπίδα στα σωματεία μας και στους αγώνες μας

Για να ανακόψουμε την πολιτική Κυβέρνησης – ΕΕ – ΟΟΣΑ – κεφαλαίου, για κατακτήσεις στις διεκδικήσεις του κλάδου, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να δοθεί αποφασιστική συνέχεια στις κινητοποιήσεις μας, πιάνοντας το νήμα από τις καλύτερες στιγμές των συλλογικών μας αγώνων των τελευταίων χρόνων. Οι αγώνες αυτοί (διαθεσιμότητα, αξιολόγηση) νίκησαν και άφησαν παρακαταθήκες για την ανάπτυξη των αγώνων: την αποφασιστικότητα, την διάρκεια, τις επιτροπές αγώνα, το συντονισμό των σωματείων, πολύμορφες δράσεις και διάθεση σύγκρουσης.

Δεν υποχωρούμε – μπροστά oι ανάγκες μας και τα δικαιώματά μας

Απέναντι στην κυβέρνηση που επικαλείται κυνικά ότι μπήκαμε στην μεταμνημονιακή εποχή και επιστρέφουμε στην κανονικότητα για να επιβάλλει και νέα αντιλαϊκά μέτρα για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης είναι επιτακτική ανάγκη να αντιπαραθέσουμε την αλήθεια των λαϊκών αναγκών, των εργατικών δικαιωμάτων, της κοινωνικής αξιοπρέπειας. 

√ Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Κανείς κάτω από 1.000 ευρώ καθαρά!  Επαναφορά του 13ου-14ου μισθού, ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς, αφορολόγητο όριο στις 12.000€, απόδοση των Μ.Κ. από 1/1/2016, γνήσιες Κλαδικές και ΣΣΕ.

 Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί τώρα – μονιμοποίηση αναπληρωτών – Μαζικοί διορισμοί με βάση την προϋπηρεσία και την ημερομηνία λήψης του πτυχίου – πλήρη δικαιώματα στους αναπληρωτές. Όχι στο προσοντολόγιο.

√ Να μην κατατεθεί το σχέδιο νόμου για το νέο Λύκειο και να αποσυρθούν οι εξαγγελίες Γαβρόγλου

√  Επαναφορά του ωραρίου στα προ του ’13 επίπεδα.

√  20 μαθητές στο τμήμα – 15 στις Ομάδες Προσανατολισμού – 10 στα εργαστήρια.

Κατάργηση  του πλαισίου αξιολόγησηςαυτοαξιολόγησης.

√ Να σταματήσει η υπονόμευση των ΕΠΑΛ.

√ Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου. Σύνταξη με 30 χρόνια δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας.

Ενιαίο, δημόσιο, δωρεάν 12χρονο σχολείο με δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά

Πάλη για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΟΟΣΑ και την κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας.

Αποχώρηση της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς. Μάχη ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό, τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό. Αλληλεγγύη – ειρήνη με όλους τους λαούς.

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις καλούν τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ να συμβάλλουν για την προώθηση μιας τέτοιας κατεύθυνσης μέσα στον κλάδο. Να απαιτήσουν από την ΟΛΜΕ να υλοποιήσει την απόφαση  της Γ.Σ. των προέδρων των ΕΛΜΕ (20/10) και να γίνουν Γενικές Συνελεύσεις τις επόμενες μέρες που να αποφασίσουν τη συνέχιση των κινητοποιήσεών μας. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να δουλέψουν δραστήρια και με ενότητα για την επιτυχία της απεργίας και των συγκεντρώσεων των πρωτοβάθμιων σωματείων. Με τη συμμετοχή τους, τους προβληματισμούς και τις προτάσεις τους, την παρουσία τους στις Γ.Σ. να δώσουν αποφασιστική ώθηση στον αγώνα μας.

Οι εργαζόμενοι να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα χέρια μας!

Όλοι στην απεργία στις 14 Νοεμβρίου, στις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις!

Να βάλουμε φραγμό στον εθνικιστικό και φασιστικό εσμό που απειλεί να παρελάσει πάνω στα συντρίμμια των δικαιωμάτων και των ζωών μας Καταδικάζουμε τις φασιστικές απειλές εναντίον των καθηγητών του 1ου Λυκείου Γέρακα

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε.

Να βάλουμε φραγμό στον εθνικιστικό και φασιστικό εσμό που απειλεί να παρελάσει πάνω στα συντρίμμια των δικαιωμάτων και των ζωών μας

Καταδικάζουμε τις φασιστικές απειλές εναντίον των καθηγητών του 1ου Λυκείου Γέρακα

Τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την απόφαση του συλλόγου του 1ου ΓΕΛ Γέρακα να τιμωρήσει μαθητές για παραβίαση των κανόνων του σχολείου στη διάρκεια της παρέλασης, τα ΜΜΕ και παράγοντες της ακροδεξιάς, της ΝΔ και της Χ.Α. διαμορφώνουν ένα πρωτοφανές κλίμα εθνικιστικήςυστερίας και φασιστικών απειλών. Το σχολείο βάλλεται από «παρελάσεις» εθνικιστών και συνθήματα με χρυσαυγίτικα, νεοναζιστικά σύμβολα (τι ειρωνεία μόλις λίγες ημέρες μετά τις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου). Εκτυλίσσεται καθημερινήαπόπειρα εκφοβισμού των καθηγητών με απειλές κατά της ζωής τους, ενώ γονείς καταγγέλλουνότι όσοι μαθητές διαφωνούν, προπηλακίζονται. Την ίδια στιγμή ο βουλευτής της Χ.Α. Χρ. Παππάς κάνει επερώτηση στη Βουλή, μιλώντας για «αριστερό παρακράτος εντός των εκπαιδευτικών δομών» και «επιχείρηση αλλοίωσης της Εθνικής μας Ιστορίας». Οαντιπρόεδρος της ΝΔΆδωνις Γεωργιάδης δηλώνει ότι θα κάνει το ίδιο και η Ραχήλ Μακρή πλειοδοτεί και επιλέγει να ανακοινώσει την υποψηφιότητά της για τη Δημαρχεία Παλλήνης, με τη δήλωση ότι η Κύπρος είναι ελληνική όπως και η Μακεδονία. Από κοντά εφημερίδες όπως η ακροδεξιά και σκοταδιστική Ελεύθερη Ώρα μέχρι και στελέχη της τοπικής ΔΑΚΕ, σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι ψηφοθηρίας, δηλώνουν ότι η πράξη των μαθητών είναι «αξιέπαινη».Σε αυτή την παρέλαση εθνικισμού βρήκε ευκαιρία και ξετρύπωσε ακόμα και η νεοναζιστική ΕΣΑ του γνωστού Περίανδρου που έχει καταδικαστεί για την απόπειρα δολοφονίας του αγωνιστή φοιτητή τότε Δημ. Κουσουρή και των συντρόφων του με αφορμή τη συμμετοχή τους στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις ενάντια στο «διαγωνισμό της ντροπής» το 1998.

Τα παραπάνω γεγονότα δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Τα τάγματα εφόδου του εθνικισμού και του φασισμού ξαναβγαίνουν στους δρόμους. Τα φέρνει ξανά στην επιφάνεια η άμπωτη ριζοσπαστικοποίησης του κοινωνικού βυθού που όλο και φουσκώνει σε αντιδραστική κατεύθυνση, σαν συνέπειατης αντιλαϊκής, αντιεκπαιδευτικής πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που ακολουθεί την πεπατημένη των προηγούμενων.

Εκείνο που αποθρασύνει την ακροδεξιά είναι ότι τα μέτρα που κουρελιάζουν τα όνειρα και το μέλλον της νεολαίας και της στερούν ελπίδα, προσδοκίες και ιδανικά υλοποιούνται από μια κυβέρνηση που μιλάει στο όνομα της «Αριστεράς». Η διαρκής λιτότητα, η φτώχεια και το χτύπημα μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων, η ανάπτυξη με καύσιμη ύλη τη νεολαία και τους εργαζόμενους –που στο όνομά της ορκίζονται κυβέρνηση και αντιπολίτευση-  εγκαινιάζουν την κανονικότητα της μεταμνημονιακής περιόδου, αυτής που ακολουθεί των μνημονίων που ψήφισαν. Αυτό είναι το καλύτερο λίπασμα στο έδαφος του εθνικισμού και της ρατσιστικής έξαρσης.

Αυτή η κυβέρνηση όχι απλά επανέφερε το σύνθημα «Ανήκομεν εις τη Δύση» των προηγούμενων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ αλλά δήλωσε ότι μοιράζεται κοινές αξίες με τις ΗΠΑ του Τραμπ. Εντάσσεται πλήρως στα επικίνδυνα τυχοδιωκτικά σχέδια των ΗΠΑ και της ΕΕ για τη μονιμοποίηση της ευρωΝΑΤΟϊκής παρουσίας και την ενσωμάτωση των Βαλκανίων σε αυτά, με συμφωνίες του τύπου Τσίπρα – Ζάεφ, αλλά και με τον αντιδραστικό άξονα με Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο για την απρόσκοπτη εκμετάλλευση του Αιγαίου από τις πολυεθνικές. Την ίδια στιγμή συνεχίζεται η αντιπροσφυγική- αντιμεταναστευτική πολιτική πνιγμών, απελάσεων, φυλακίσεων και εγκλεισμού των θυμάτων της φτώχειας και του πολέμου που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση στοιχισμένη με τη ρατσιστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Όλος ο δημόσιος και παραγωγικός πλούτος  της χώρας εκχωρείται για εκμετάλλευση στο κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο, υποδαυλίζουν ακραίους εθνικισμούς μεταξύ των λαών, προετοιμάζοντας τη νέα γενιά «κρέας για τα κανόνια τους». Τελευταία ο εθνικισμός αποκτά ιδιαίτερα επιθετικό και άκρως αντιδραστικό χαρακτήρα, ενισχυόμενος από αστικά συμφέροντα, την Εκκλησία, διάφορα «μακεδονικά» κέντρα, τροφοδοτείται από ΝΔ, ακροδεξιά, ΑΝΕΛ, αποτελεί εκτροφείο φασιστικών, ρατσιστικών και ακροδεξιών ρευμάτων. Βρίσκουν το θράσος και μιλάνε μια ψεύτικη αντισυστημική γλώσσα οι απόντες από τους αγώνες του λαού και της νεολαίας για μόρφωση, δουλειά, ελευθερία. Η επικίνδυνη ρητορική, τα εθνικιστικά συλλαλητήρια, η αξιοποίηση κάθε λογής γεγονότος γίνεται στην κατεύθυνση να δυναμιτιστεί το κλίμα της ειρηνικής συμβίωσης των λαών και αποτελούν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη εχθρότητας ανάμεσα στους γειτονικούς λαούς με απρόβλεπτα δυσάρεστες συνέπειες. Κι όλα αυτά όταν πέντε χρόνια τώρα οι φονιάδες του Παύλου Φύσσα κυκλοφορούν ελεύθεροι, η καταδίκης της ΧΑ ως εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης, και το κλείσιμο των γραφείων-ορμητηρίων της σε κάθε πόλη και γειτονιά παραμένει ζητούμενο.

Στις σημερινές συνθήκες είναι επιτακτικά αναγκαίο να αναπτύξουμε στο μέγιστο τις αντιστάσεις μας ενάντια στον εθνικισμό και το φασισμό. Αναπτύσσοντας τον αγώνα για «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία, Δημοκρατία» ξανά. Στο πεδίο που η νέα γενιά θα διεκδικεί και θα νικά για τα δικαιώματα της και θα στέκεται όρθια, θα αποκτά και την πραγματική της ελευθερία, από τους «προστάτες» που τη στέλνουν στο θάνατο.  Με ένα μαζικό ανατρεπτικό και ενωτικό, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντιεθνικιστικό και διεθνιστικό κίνημα θα αγωνιστούμε για την ειρηνική συμβίωση των λαών, ενάντια στα σχέδια και τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού, των αστικών τάξεων και του εθνικισμού.

Ιδιαίτερα οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί έχουν ξεχωριστή ευθύνη και ρόλο στη διαμόρφωση της αντιφασιστικής συνείδησης στη νεολαία απέναντι στα νέα «τάγματα εφόδου» που στήνει η ΧΑ. Δουλεύοντας τη μνήμη, την ιστορία και την αλληλεγγύη των ανθρώπων, για να γυρίσουν την πλάτη σε αυτούς που υμνούν το δωσιλογισμό και την προδοσία του ελληνικού λαού στην Κατοχή που ζητάνε παραίτηση από την ελευθερία και τυφλή υπακοή στους ελεεινούς υπόδικους φυρερίσκους. Θυμίζοντας ότι η προηγούμενη φορά που υλοποιήθηκε το πρόγραμμα της ΧΑ, του εθνικισμού και του φασισμού ήταν όταν η χώρα μας και όλη η Ευρώπη γέμισε από τα εκατομμύρια θύματα, ερείπια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ρίχνοντας αγωνιστικό φως στην ανάγκη των νέων παιδιών να μείνουν όρθια και με αυτοπεποίθηση να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, απέναντι στο τέλος των προσδοκιών και στα διάφορα Τ.Ι.Ν.Α. που τους προτείνουν όλοι οι εκπρόσωποι του συστήματος. Αυτή είναι η μεγαλύτερη παιδαγωγική πράξη που οφείλουμε στη νέα γενιά.

ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

 

ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

Οι Παρεμβάσεις ΔΕ ευχαριστούν τους συναδέλφους που ενίσχυσαν τα ψηφοδέλτια τουςστις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια στις 7/11/2018. Η σταθεροποίηση του ποσοστού στο ΚΥΣΔΕ, η επανεκλογή των αιρετών που στηρίζουν οι Παρεμβάσεις σε ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ, καθώς και η εκλογή νέων αιρετών στα ΠΥΣΔΕ Δυτικής Θεσσαλονίκης και Γ Αθήνας,είναι ελπιδοφόραμηνύματα. Σε μια εποχή που η αντιλαϊκή, μνημονιακή πολιτική των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε εκπαίδευση και κοινωνία, στο όνομα της Αριστεράς, ανοίγει το δρόμο σε μια Δεξιά νεοφιλελεύθερη και συντηρητική με υιοθέτηση και ακροδεξιών πρακτικών, είναι ελπιδοφόρο να εκφράζεται και εκλογικά η ενίσχυση της αντοχής των δυνάμεων των Παρεμβάσεων.

Το συνολικό τοπίο των εκλογικών ποσοστών των παρατάξεων ελάχιστα διαφοροποιείται από αυτό του 2016 ( προηγούμενες εκλογές) και ως προς τα ποσοστά και ως προς τις ψήφους των παρατάξεων.

Οι υπηρεσιακές εκλογές έγιναν σε μια εποχή που τα κόμματα του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ προσπάθησαν να τους προσδώσουν χαρακτηριστικά προκριματικής δημοσκόπησης για τις βουλευτικές εκλογέςμε την επανάληψη της «σικέ αναμέτρησης του ήλιου με το σκότος», των δυνάμεων της μνημονιακής κανονικότητας.  Ταυτόχρονα το πεδίο των υπηρεσιακών εκλογών το κράτος επιχειρεί μέσα από τους μηχανισμούς των κυβερνητικών αιρετώννα εξασφαλίσει την ανοχή των εκπαιδευτικών, μετατρέποντας τα δικαιώματα τους σε «πελατειακές εξυπηρετήσεις». Πρόκειται δηλαδή για προνομιακό πεδίο εκμαυλισμού συνειδήσεων.

Επιπλέον οι υπηρεσιακές εκλογές πραγματοποιήθηκαν σε μια περίοδο κατά την οποία η Ιερά Συμμαχία ΣΥΝΕΚ – ΔΑΚΕ – ΠΕΚ στην ΟΛΜΕ φρόντισαν όσο οξύνονται τα προβλήματα τόσο να ακυρώνεται ο ρόλος της Ομοσπονδίας στο σχεδιασμό αγωνιστικής απάντησης και να προωθείται ως διέξοδος για τη λύση τουςτο ρουσφέτι και ο ατομικός δρόμος. Η επιλογή της παράταξης των ΣΥΝΕΚ για συμπόρευσή της με την ΔΑΚΕ σε κεντρικό επίπεδο στην ΟΛΜΕ και τοπικό στις ΕΛΜΕ με στόχο τη νομιμοποίηση των κυβερνητικών μέτρων, λειτουργεί ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για την προηγούμενη αντεργατική πολιτική  της Ν.Δ. και για το βεβαρυμμένο παρελθόν της ΔΑΚΕ ενάντια στον κλάδο, αλλά και για την ακροδεξιά στροφή της. Σε αντάλλαγμα η ΔΑΚΕ στηρίζει στην πράξη τη σημερινή κυβέρνηση και την πολιτική της. Απέναντι σε αυτή την κατάστασητο ΠΑΜΕ με τη στάση του αδυνατίζει τη δυνατότητα αγωνιστικής απάντησης. Οι συνεχείς ακυρώσεις απεργιών που είχαν αποφασιστεί μέσω της μετατόπισης των ημερομηνιών τους ώστε να επιτευχθεί σύμπλευση με τις ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ διαλύουν αντί να συγκεντρώνουν δυνάμεις. Μαζί με την έλλειψη αγωνιστικού σχεδιασμού και αποφασιστικής κλιμάκωσης, δημιουργούν καχυποψία, ενισχύουν την απεργοσπαστική τακτική του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες  το ποσοστό των Παρεμβάσεων στις εκλογές είναι μήνυμα ενάντια στην ηττοπάθεια και το συμβιβασμό, ενάντια στον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Μήνυμα ότι μπορούμε να σηκώσουμε αντίπαλο δέος ενάντια στην κατάργηση των δικαιωμάτωνμας, για την διεκδίκηση των αναγκών μας. Μήνυμα για ένταση της συλλογικής προσπάθειας και του αγώνα, απόρριψης της τοξικής λογικής του «μικρότερου κακού». Μήνυμα ανασυγκρότησης του κινήματος για  «να πάμε αλλιώς».

Στα πλαίσια του αγώνα για ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ – ΟΟΣΑ και για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, του εκπαιδευτικού και των μορφωτικών δικαιωμάτων, οι αιρετοί που εκλέγονται από τις Παρεμβάσεις και τα σχήματα που στήριξαν θα αγωνιστούν για τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών, σαν κομμάτι των ΕΛΜΕ, της συλλογικής έκφρασης του κόσμου της εκπαίδευσης. Μόνο η κινητοποίηση της δύναμης των ΕΛΜΕ και των συναδέλφων μπορεί να επιβάλλει φραγμό στις αυθαιρεσίες και να αμφισβητήσει στα υπηρεσιακά συμβούλια την αποδοχή του ρόλου του ιμάντα μεταφοράς της κυβερνητικής πολιτικής. Αλλά και κυρίως να οργανώσει την πάλη των εκπαιδευτικών για τα μικρά και μεγάλα ζητήματα ενάντια στην αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική που εντείνεται.

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις οι μαχόμενες δυνάμεις του εκπαιδευτικού κινήματος, υποχρεώνονται να προετοιμαστούν για συγκρούσεις και διακυβεύματα που ξεπερνούν τα όρια και τις δυνατότητες οποιουδήποτε μεμονωμένου κομματικού η συνδικαλιστικού χώρου, οποιεσδήποτε διαμορφωμένες μέχρι σήμερα πολιτικές προτάσεις και συμμαχίες. Καλούνται να εργαστούν άμεσα στην κατεύθυνση διαμόρφωσης ενός διεκδικητικού ρεύματος με χαρακτηριστικά μετώπου αντίστασης, ρήξης και ανατροπής. Να διαμορφώσουν ένα νέο όραμα για το σχολείο και την κοινωνία – το αντίπαλο δέος στο σύγχρονο μεσαίωνα που θέλουν να επιβάλλουν οι δυνάμεις της αγοράς και της εκμετάλλευσης, της ΕΕ και του ΔΝΤ και με πανομοιότυπο τρόπο ακολουθούν και εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι Παρεμβάσεις θεωρούν κρίσιμη προτεραιότητά τους τη μάχη για τη μαζικοποίηση και ανασυγκρότηση των σωματείων. Θα εντείνουν τις προσπάθειές τους το επόμενο διάστημα μέσα από το σχεδιασμό και την οργάνωση αποφασιστικών αγώνων μέσα από Γενικές Συνελεύσεις. Θα παλέψουν για την αποκαθήλωση του κυβερνητικού συνδικαλισμού και την αποτύπωση της μαχητικής κατεύθυνσης και δυνατότητας και στις εκλογές για τα ΔΣ των ΕΛΜΕ .

Πρώτο ραντεβού αξιοπρέπειας, αποφασιστικότητας και διεκδίκησης η 24ωρη απεργία στις 14/11.Και αμέσως επόμενο η συμμετοχή στις διαδηλώσεις για τα 45 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Να υλοποιηθεί χωρίς καθυστερήσεις η απόφαση (20/10) για νέες Γ.Σ. και ΓΣ Προέδρων. Οργανώνουμε την πάλη ενάντια στην αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση που θα ξεκινήσει στα σχολεία με την απεργία – αποχή που αποφασίστηκε από 34 ΕΛΜΕ και πάνω από 50 διδασκαλικούς συλλόγους, με συντονισμό των σωματείων μας, απαιτώντας από την ΟΛΜΕ να υλοποιήσει σχετική απόφαση της ΓΣ Προέδρων.  Σε κάθε αιφνιδιαστική κατάθεση κυβερνητικών μέτρων (προσοντολόγιο ως τρόπο διορισμού, νέο Λύκειο κλπ) προχωράμε σε καταλήψεις Διευθύνσεων και Περιφερειών. Οργανώνουμε πανεκπαιδευτική κινητοποίηση στο κέντρο της Αθήνας.

Στις 14 Νοεμβρίου να είμαστε όλοι στους δρόμους!

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΥΣΔΕ 2018* (ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ 2016)
  2018 2016
ΨΗΦΙΣΑΝ 54895   55935  
ΕΓΚΥΡΑ 50865   51289  
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 6748 13,3% 7141 13,9%
ΔΑΚΕ 14561 28,6% 14200 27,7%
ΣΥΝΕΚ 10360 20,4% 9991 19,5%
ΠΑΜΕ 7518 14,8% 7797 15,2%
ΠΕΚ 4064 8% 3720 7,3%
Α.Ρ.ΕΝ. 1963 3,9% 2194 4,3%
Όλοι μαζί 2093 4,12% 2392 4,7%
Χ.Ε.Κ. –Δ.Ε. 2061 4,05% 1952 3,80%
Μεμονωμένοι 1440 2,83% 1902 3,07

*Στοιχεία με βάση την πρώτη καταγραφή από τις Παρεμβάσεις

               

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ 7 ΝΟΕΜΒΡΗ

Στις 7 Νοεμβρίου

Καταδίκασε το ακροδεξιό παραλήρημα της ΔΑΚΕ

και τον καθαρόαιμο κυβερνητισμό των ΣΥΝΕΚ

Αποκαθήλωσε τους κυβερνητικούς αιρετούς της παρακμής

Αλλάζουμε το τοπίο, με αιρετούς αγωνιστές και συντονισμό των σωματείων μας

 

Στείλε μήνυμα προς όλους όσους κάνουν κουρέλια τη ζωή και τα όνειρά μας και σήμερα φόρεσαν τα καλά τους χαμόγελα και μοιράζουν προσωπικά μπιλιετάκια και υποσχέσεις. Στα πολιτικά κόμματα που τα ΜΜΕ περιγράφουν ότι «αναμένουν τα αποτελέσματα των εκλογών των εκπαιδευτικών ως πολιτική σφυγμομέτρηση». Χρόνια τώρα το ίδιο παιχνίδι  για τις σικέ αναμετρήσεις  «του ήλιου και του σκότους», της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ με το ΣΥΡΙΖΑ ή αντίστροφα, ανάλογα με το ποιος είναι στην κυβέρνηση. Ένα παιγνίδι που τελειώνει την επόμενη των εκλογών, αφού μαζί ψηφίζουν μνημόνια και αντεργατικά μέτρα.

Ως εδώ! Φτάνει το εμπόριο ελπίδων και φόβου που στηρίζεται στην ανοχή μας. Τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς. Καιρός να ασχοληθούμε με το πώς θα δουλέψουμε γι αυτό.

 

Η ψήφος στις Παρεμβάσεις έχει αξία χρήσης. Οι Παρεμβάσεις αναμετριούνται καθημερινά με τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα, του καθένα μας ξεχωριστά και όλων μαζί. Για να σταθεί καθένας και καθεμιά μας όρθιος και όρθια, για να επιβάλλουμε δικαιώματα και να πετύχουμε συλλογικές νίκες για την εκπαίδευση, τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία. Έχουν βάλλει την προτεραιότητά τους: οι ανάγκες των εργαζόμενων, της εκπαίδευσης και της κοινωνίας πάνω από τις επιλογές των κυβερνήσεων, των διοικήσεων, των κερδών της αγοράς, των κατευθύνσεων των υπερεθνικών οργανισμών ΕΕ – ΟΟΣΑ και των κομματικών επιδιώξεων. Έχουν επιμείνει στο στόχο: να ανατραπεί η πολιτική όλων αυτών και των κυβερνήσεων που τις υλοποιούν (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ή ότι άλλο). Δείχνουν το δρόμο: αποφασιστικά, μαχητικά, μαζικά και αδιάλλακτα με αγώνες που μπορούν να επιβάλλουν κι όχι λιτανείες κινούμενων ημερομηνιών που στόχο έχουν να αποσυσπειρώνουν και να καλλιεργούν αναποτελεσματικότητα και ηττοπάθεια. Γι αυτό υπερασπίζονται τα συνδικάτα και τις διαδικασίες τους και προσπαθούν να τα ανασυγκροτήσουν κόντρα στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό ή τους αιρετούς παράγοντες.

Καταδίκασε όσους ακυρώνουν τον αγωνιστικό ρόλο που όφειλε να παίζει η ΟΛΜΕ, την Ιερή Συμμαχία ΔΑΚΕ –ΣΥΝΕΚ – ΠΕΚ.

Καταδίκασε το ακροδεξιό κρεσέντο της ΔΑΚΕ που συναντιέται με τον κυβερνητισμό των ΣΥΝΕΚ. Όσο περισσότερο μεγαλώνει το ακροδεξιό παραλήρημα της ΔΑΚΕ, τόσο τα ΣΥΝΕΚ το νομιμοποιούν αφού  συντάσσονται μαζί της συνεχώς σε κοινές αποφάσεις, αρκεί να λείπει από αυτές οποιαδήποτε αναφορά καταδίκης της αντιλαϊκής, αντιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης (βλέπε ανακοινώσεις ΟΛΜΕ για «ολιγομελή», αναμοριοδότηση, παρέμβαση ΣΔΟΕ στην ΕΛΜΕ Πειραιά, κ.ά.).

Η ΠΕΚ στα βήματα του πολιτικού της φορέα έχει αναλάβει ρόλο πασπαρτού «αρκεί να βγαίνουν αποφάσεις».

Τη μια στιγμή η ΔΑΚΕ ωρύεται στη ΓΣ Προέδρων (20/10), ότι δεν αναγνωρίζει την απόφαση καταδίκης της ακραίας, ρατσιστικής στάσης της πλειοψηφίας της ΕΛΜΕ Λέσβου (δηλαδή της τοπικής ΔΑΚΕ) και μάλιστα ότι αυτή είναι γνώμη όλου του κλάδου και θα φανεί από την υπερψήφιση της ΔΑΚΕ στις εκλογές.

Την άλλη στιγμή ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ – ΠΕΚ μπλοκάρουν από κοινού τις αποφάσεις των Γ.Σ. των προέδρων των ΕΛΜΕ (18/5 και 20/10) καταδίκη της αξιολόγησης και την ψήφιση της απεργίας – αποχής ώστε να μπορούν να αντιδράσουν οι συνάδελφοι, στην εφαρμογή της που επίκειται αμέσως μετά τις εκλογές.

Τη μια στιγμή η ΔΑΚΕ καταθέτει στεφάνι στην «104η επέτειο ανακήρυξης της Αυτόνομου Πολιτείας της Β. Ηπείρου» και επιδίδεται σε ακραίους εθνικισμούς.

Την άλλη στιγμή μαζί με τα ΣΥΝΕΚ αρνούνται να ψηφίσουν στοιχειώδη αιτήματα συναδέλφων για την εκπαίδευση των προσφυγόπαιδων (συνεδριάσεις Δ.Σ. ΟΛΜΕ 16/10, 23/10).

ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ συμφωνούν σε κοινή εισήγηση στις ΓΣ που δεν περιέχει την καταδίκη της αξιολόγησης και των ανακοινώσεων Γαβρόγλου για το «νέο Λύκειο», ενώ ως μορφή δράσης προτείνουν την εξουσιοδότηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ(!).

Κι όλα αυτά ενώ η συζήτηση για Γ.Σ. εκκρεμεί από τον Ιούνιο, αφήνοντας να περάσει το καυτό διάστημα της αρχής της χρονιάς. Διάστημα κατά το οποίο δόθηκε μάχη από τις ΕΛΜΕ για την έγκριση των ολιγομελών τμημάτων ΕΠΑΛ και ΓΕΛ, για τα κενά που δεν δόθηκαν σε αρκετές περιοχές για τις τοποθετήσεις των αναπληρωτών (λόγω παράλειψης διοικητικών παραγόντων κι όχι ευθυνών του Υπουργείου κατά τα ΣΥΝΕΚ), αλλά και αυτά που έμειναν ακάλυπτα, τα 28αρια τμήματα κλπ

Η Ιερά Συμμαχία των τριών παρατάξεων συναινεί ουσιαστικά στην ψήφιση προσοντολογίου ως τρόπου διορισμών.

Ποιος Διευθυντής Εκπαίδευσης ή μέλος της διοίκησης θα πάρει υπόψη του ένα τέτοιο ΔΣ της ΟΛΜΕ, όταν ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ καταψηφίζουν την καταγγελία της ΕΛΜΕ Πειραιά (Συνεδρίαση Δ.Σ. ΟΛΜΕ 23/10) για την αυταρχική συμπεριφορά του Προϊσταμένου της περιοχής, προτείνοντας να αποσταλεί κλιμάκιο για έλεγχο της κατάστασης;

Ευθύνες για αυτή την κατάσταση στην ΟΛΜΕ έχει και το ΠΑΜΕ το οποίο από την αρχή της σχολικής χρονιάς δεν κατέθετε καμία πρόταση οργάνωσης αγώνα του κλάδου με Γενικές Συνελεύσεις και απεργιακά βήματα. Στις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου πρόταξε την 24ωρη απεργία με την ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ την ημερομηνία της οποίας περιφέρει αφήνοντας τις γραφειοκρατικές ηγεσίες τους να την πουλούν στο χρηματιστήριο του κοινωνικού εταιρισμού.  Δε στήριξε την απεργία των πρωτοβάθμιων σωματείων στις 1/11, άλλαξε την 24ωρη απεργία  στις 8/11 που το ίδιο είχε αποφασίσει και τώρα ετοιμάζεται να αλλάξει και αυτή της 14/11, προτάσσοντας τις απεργίες της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ και διατηρώντας για τον εαυτό του μόνο το δικαίωμα της ξεχωριστής συγκέντρωσης.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε

Ενίσχυσε τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ που επιδιώκουν να ενώσουν όλους τους εκπαιδευτικούς σε ανατρεπτικό, αγωνιστικό μέτωπο υψώνοντας πύργο ατίθασο απέναντι τους, ξαναστήνοντας το συνδικάτο και τα σωματεία στα πόδια τους. Ο καθένας και η καθεμιά έχουν θέση σε αυτό. Στην αναμέτρηση με τον αντίπαλο και την κατάκτηση των δικαιωμάτων μας κρίνονται οι δυνάμεις και οι ιδέες μας. Σε μια περίοδο κατάφωρης παραβίασης των εργασιακών δικαιωμάτων για να σταθούμε όρθιοι δεν αφηνόμαστε στο έλεος της κυβέρνησης και της διοίκησης, του ρουσφετιού και των πελατειακών εξυπηρετήσεων. Μόνο η ισχυρή  παρουσία του συνδικαλιστικού κινήματος μπορεί να βάλλει φραγμό στην διοικητική αυθαιρεσία και να αναχαιτίσει την εφαρμογή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Για αυτό συνεχίζουμε συλλογικά και αποφασιστικά.

Για όλα αυτά ψήφισε ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ…