Παρεμβάσεις ΔΕ-ΠΕ για τη συνάντηση ΟΛΜΕ-ΔΟΕ με τον Υπ. Παιδείας Κ. Γαβρόγλου

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΔΟΕ ΚΑΙ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΟΛΜΕ

για τη συνάντηση με τον Υπ. Παιδείας  κ.Γαβρόγλου

3-12-2016

Κυνικές ωμο-λογίες του νέου υπουργού Παιδείας

Ο υπουργός Κ. Γαβρόγλου ξεδιαλύνοντας κάθε είδους αυταπάτες και πλάνες, υπογράμμισε χωρίς μισόλογα, “αδειάζοντας” μάλιστα τους προκατόχους του, πως οι περίφημοι 20.000 διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών αποτελούν οριστικό παρελθόν

Ο υπουργός Κ. Γαβρόγλου ξεδιαλύνοντας κάθε είδους αυταπάτες και πλάνες, υπογράμμισε χωρίς μισόλογα, “αδειάζοντας” μάλιστα τους προκατόχους του, πως οι περίφημοι 20.000 διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών αποτελούν οριστικό παρελθόν

Συνάδελφοι,

Στην πρώτη συνάντηση των δύο Εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών, ΟΛΜΕ – ΔΟΕ, με το νέο υπουργό Παιδείας  κ. Γαβρόγλου, την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη, τα πράγματα ειπώθηκαν για πρώτη φορά όπως ακριβώς είναι! Χωρίς μισόλογα και περιστροφές, δίχως φτιασιδώματα και διγλωσσίες.

Στην – κατά τα άλλα – “εθιμοτυπική” συνάντηση ο υπουργός Παιδείας δήλωσε ορθά – κοφτά πως τα πρόσωπα μπορεί να άλλαξαν αλλά η πολιτική (των Μνημονίων) έχει συνέχεια. Από την πρώτη στιγμή φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως οι όποιες κινήσεις και αποφάσεις της κυβέρνησης και του υπουργείου, υπαγορεύονται πρώτα και κύρια από τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας καθώς και από τις επιταγές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ.

Ο υπουργός Παιδείας δεν δεσμεύτηκε – όπως και οι προκάτοχοί του – σε κανένα από τα μεγάλα και καυτά ζητήματα που έχουν μετατρέψει την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς σε καζάνι που βράζει. Τα χιλιάδες κενά και διορισμοί, οι αυξήσεις στους μισθούς, η επαναφορά του ωραρίου των εκπαιδευτικών της β/βάθμιας, απόσυρση και κατάργηση όλων των νομοθετημάτων που στραγγαλίζουν τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών σε α/βάθμια και β/βάθμια και τα οποία τους οδηγούν στην εργασιακή περιπλάνηση καθώς και τόσα άλλα, παραπέμπονται για μια ακόμα φορά στις καλένδες. Ο υπουργός μάλιστα ξεδιαλύνοντας κάθε είδους προηγούμενες κυβερνητικές αυταπάτες και πλάνες, υπογράμμισε χωρίς μισόλογα, “αδειάζοντας” μάλιστα τους προκατόχους του Φίλη – Μπαλτά – Κουράκη, πως οι περίφημοι 20.000 διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών αποτελούν οριστικό παρελθόν.

Για ποια θέματα όμως δεσμεύτηκε ο υπουργός; Στην τοποθέτησή του λοιπόν έκανε λόγο για το λεγόμενο “τριετές σχέδιο” για την εκπαίδευση το οποίο όμως δεν παρουσίασε με το αιτιολογικό πως “βρίσκεται σε καθεστώς διαπραγμάτευσης με τον ΟΟΣΑ”! Στην πραγματικότητα πίσω από τις υποτιθέμενες κυβερνητικές διαπραγματεύσεις με τους “Θεσμούς” βρίσκονται οι νέες αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες υπαγορεύονται ευθέως και επιβάλλονται από την ΕΕ καθώς και τη διαβόητη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Άλλωστε ο υπουργός το ξεκαθάρισε από την αρχή, όταν σημείωσε πως “το πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων είναι δεδομένο και ορίζεται από τον ΟΟΣΑ και την ΕΕ, ενώ η κυβέρνηση καλείται απλώς να το εξειδικεύσει”. Τα πορίσματα της υποτιθέμενης επιτροπής του “Εθνικού Διαλόγου” αποτελούν την πιο τρανή απόδειξη των λεγομένων του. Το γεγονός επίσης πως δεν αποστασιοποιήθηκε από αυτά, είναι ενδεικτικό σε σχέση με τις επικείμενες αλλαγές που προετοιμάζει το υπουργείο Παιδείας. Continue reading

Αυτοαξιολόγηση σχολείων: Μια κριτική προσέγγιση

Του Κώστα Διαμαντή

Στο παρόν κείμενο επιχειρείται μια διερεύνηση της «αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας», την οποία εισήγαγε πιλοτικά το υπουργείο Παιδείας στην εκπαίδευση το σχολικό έτος 2010-11, με την ανακοίνωση εφαρμογής του σχετικού προγράμματος. Η διερεύνηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης κριτικής προσέγγισης του λεγόμενου «Νέου Σχολείου»(1). Για τη διερεύνησή μας βασιζόμαστε σε όσα αναφέρονται στο οικείο άρθρο του Ν. 3848/2010 για την εκπαίδευση(2), στη σχετική εγκύκλιο(3) καθώς και σε άλλα κείμενα του υπουργείου Παιδείας και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (Π.Ι.)(4), τα οποία εξειδικεύουν τις βασικές αρχές, τους στόχους και τη φιλοσοφία του εν λόγω προγράμματος.
Βασική μας παραδοχή είναι ότι η αξιοποίηση της υπάρχουσας εμπειρίας από την εφαρμογή ομόλογων εκπαιδευτικών εγχειρημάτων στο διεθνή εκπαιδευτικό χώρο και η συσχέτιση της προτεινόμενης (από το υπουργείο) μορφής αξιολόγησης με τη «μεγάλη εικόνα» ανάλογων μεταρρυθμίσεων και αντίστοιχων εφαρμογών αξιολόγησης σε άλλες χώρες(5) μπορεί να συμβάλει στην κατανόηση, αφενός του συνολικότερου προσανατολισμού και, αφετέρου των πιθανών επιπτώσεων από τις σχεδιαζόμενες πολιτικές αξιολόγησης στη χώρα μας(6). Continue reading