Οι αλχημείες του ΟΟΣΑ και οι βολικοί μύθοι για την ελληνική εκπαίδευση.

Του Γιάννη Βαρδαλαχάκη*

1.     Οι επιστημονικές εκθέσεις ως εργαλείο συκοφάντησης κοινωνικών ομάδων: Από το ΙΟΒΕ στον ΟΟΣΑ.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (2013, σελ. 21)  «το 2014 οι μισθωτοί στο σύνολό τους, δηλαδή ως κοινωνική ομάδα, θα έχουν απωλέσει περίπου το 50% της αγοραστικής δύναμης που είχαν το 2009», ενώ  ο πραγματικός κατώτατος μισθός υπολογίζεται στα 3/4 αυτού που ήταν πριν από 20 χρόνια. Τα συγκεκριμένα στοιχεία, που αποτυπώνουν το μέγεθος της επίθεσης που έχει δεχθεί η εργατική τάξη της χώρας μας κατά την περίοδο εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής, δεν έτυχαν ιδιαίτερης προβολής από τα συνήθως λαλίστατα ΜΜΕ. Δε συνέβη βέβαια το ίδιο στο παρελθόν με «ευρήματα» άλλων εκθέσεων, τα οποία εξυπηρετούσαν την τακτική της ενοχοποίησης κομματιών της κοινωνίας ή συνηγορούσαν στην ανάγκη λήψης νέων επώδυνων μέτρων. Πορίσματα εκθέσεων διεθνών οργανισμών προβλήθηκαν ως θέσφατα και αξιοποιήθηκαν στο έπακρο επικοινωνιακά καθώς προσέφεραν ένα ψεύτικο περιτύλιγμα επιστημονικής εγκυρότητας για το αμπαλάρισμα ήδη ειλημμένων, καθαρά ταξικών, πολιτικών αποφάσεων. Πώς θα μπορούσε άλλωστε ο απλός λαός να αμφισβητήσει τα λεγόμενα των τεχνοκρατών; Το αν οι προβλέψεις αυτές επαληθεύονται ή διαψεύδονται οικτρά, λίγη σημασία έχει. Πόσοι άλλωστε θυμούνται σήμερα ότι κατά την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου οι αναλυτές της Τρόικας προέβλεπαν ύφεση έως 6,6%, ανεργία ως 14,8%, πρωτογενές πλεόνασμα ήδη από το 2011 και επιστροφή στην ανάπτυξη το 2012 (IMF, 2010, σελ. 9); Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι εκτιμήσεις αυτές αξιοποιήθηκαν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο προκειμένου να καλλιεργηθούν στον ελληνικό λαό προσδοκίες για γρήγορη έξοδο από την κρίση και εφησυχασμός ότι οι θυσίες του «θα πιάσουν τόπο». Continue reading

ΟΛΜΕ: Οι συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών είναι και συνθήκες μάθησης των μαθητών

Με αφορμή τα πρόσφατα δημοσιεύματα για την πρόθεση της κυβέρνησης να αυξήσει το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών βασισμένη στην έκθεση του ΟΟΣΑ, σημειώνουμε τα εξής:

Η Έκθεση του ΟΟΣΑ για την Εκπαίδευση στην Ελλάδα, στην οποία βασίζεται η πρόταση για την αύξηση του ωραρίου, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αλλοίωσης και διαστρέβλωσης της εκπαιδευτικής πραγματικότητας της χώρας μας. Οι εμπειρογνώμονες του «έγκυρου» Διεθνούς Οργανισμού δεν επιδίωξαν να καταγράψουν τι πραγματικά συμβαίνει στην ελληνική εκπαίδευση. Η Έκθεση που έδωσαν δεν είναι παρά μια κατά παραγγελίαν από το Υπ. Παιδείας Έκθεση (η σύνταξη της έκθεσης κόστισε 127.653 €, χωρίς να υπολογίσουμε τους φόρους και τις κρατήσεις) που σκοπό έχει να ενισχύσει την Κυβέρνηση και την Τρόικα στην προσπάθειά τους να λάβουν ακόμα πιο επώδυνες αποφάσεις για τη δημόσια εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς. Continue reading

Το ωράριο (και όχι μόνο) των εκπαιδευτικών στο στόχαστρο

ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

Οι «συμβουλές» του ΟΟΣΑ, η Υπουργός Παιδείας και το ωράριο των εκπαιδευτικών

Του Χρήστου Κάτσικα 

Στις 2 Αυγούστου στην Αθήνα ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ Angel Gurría («Σύμβουλος της κυβέρνησης μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ» σύμφωνα με προσφώνηση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης κ. Ε. Βενιζέλου) σε κοινή συνέντευξη Τύπου με υπουργούς της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, παρουσίασε την «Έκθεση» του Οργανισμού για την «ελληνική οικονομία». Ακόμη στα χέρια της υπουργού Παιδείας κ. Άννας Διαμαντοπούλου κατατέθηκε προς «αξιοποίηση» επιμέρους Έκθεση του ΟΟΣΑ που αφορά στην Ελληνική Εκπαίδευση.

Στη συνάντηση της υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΟΣΑ,Angel Gurría παραδόθηκε στην υπουργό η μελέτη που διεξήγαγε ο ΟΟΣΑ «Καλύτερες Επιδόσεις και Επιτυχείς Μεταρρυθμίσεις στην Εκπαίδευση, Προτάσεις για την Εκπαιδευτική Πολιτική στην Ελλάδα», για την αναβάθμιση της ποιότητας και την καλύτερη αποδοτικότητα της Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Continue reading

Η έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα (αγγλικά)

Κατεβάστε την έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα. Το κείμενο παρέδωσε στην ελληνική κυβέρνηση ο Ανχέλ Γκουριά, αρχιτέκτονας της κοινωνικής καταστροφής του Μεξικού διά της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους (βλ. χαρακτηριστικά όσα καταγράφονται στη σειρά ντοκιμαντέρ «Εξάντας» του Γιώργου Αυγερόπουλου και των συνεργατών του). Αυτό που χρειάζεται σύμφωνα με την έκθεση η ελληνική εκπαίδευση είναι μεταξύ άλλων οι αρχές του «νέου δημόσιου μάνατζμεντ» (βλ. κρίσεις διευθυντών…), το κλείσιμο των μη «αποδοτικών» (!) μικρών σχολικών μονάδων και η  γενικευμένη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, μαζί με  ισχυρούς μηχανισμούς αξιολόγησης και ανταγωνισμού: το σχολείο της αγοράς για την εκπαίδευση της αμάθειας…