15ο συνέδριο της ΟΛΜΕ: τι ψηφίστηκε από τη συνθετική πρόταση των Παρεμβάσεων

Ψηφίστηκαν από τη συνθετική πρόταση:

Τα 1, 2, 7 και 9, δηλαδή:

  1. 1.     Την Κυριακή 13-3-2011 ανακοινώθηκε η απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει στην συγχώνευση ή κατάργηση 1933 σχολικών μονάδων σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Με την απόφαση αυτή τυπικά και ουσιαστικά η κυβέρνηση κήρυξε σε διωγμό τη δημόσια εκπαίδευση.

Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση συγχωνεύονται ή καταργούνται 410 σχολικές μονάδες σε σύνολο 3185 (1895 Γυμνάσια και 1290 Γενικά Λύκεια) δηλαδή το 13% των σχολείων. Από αυτή την απόφαση θα προκύψουν πολύ σοβαρά εκπαιδευτικά και εργασιακά προβλήματα όπως ήδη έχουμε εκτιμήσει από την προηγούμενη ΓΣ προέδρων ΕΛΜΕ.

Το Υπουργείο Παιδείας επιβάλλει την πολιτική του ΔΝΤ στο δημόσιο σχολείο. Το εκπαιδευτικό κίνημα δεν θα ανεχτεί να θυσιάζεται η δημόσια εκπαίδευση στην πολιτική της διάλυσης των κοινωνικών αγαθών που επιβάλλει το ΔΝΤ και η τρόικα. Continue reading

Συνθετική πρόταση των Παρεμβάσεων μετά την καταψήφιση όλων των προτάσεων των παρατάξεων

  1. Το 15ο  Συνέδριο επικυρώνει τις αποφάσεις του κλάδου όπως καταγράφηκαν στην τελευταία Γ.Σ των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 19/3/2011.
  2. Το 15ο Συνέδριο διακηρύσσει ότι ο κλάδος των εκπαιδευτικών αγωνίζεται  αταλάντευτα για να ανατραπεί το μνημόνιο μαζί με όλα τα μέτρα που απορρέουν από αυτό. Να μην ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και το σύμφωνο για το Ευρώ.
  3. Αγωνιζόμαστε για να φύγει η Τρόικα από τη χώρα μας και όσοι τη στηρίζουν. Να καταργηθούν όλες οι συμφωνίες υποδούλωση ς της χώρας και εξανδραποδισμού του λαού μας σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Σ’ αυτό το πλαίσιο δεν αναγνωρίζουμε κανένα  χρέος του λαού μας στην ΕΕ, ΔΝΤ, Τράπεζες. Το κίνημα θα αγωνιστεί για τη διαγραφή του.
  4. Οι εκπαιδευτικοί αγωνίζονται με όλο το λαό για την απελευθέρωση της χώρας μας από τα δεσμά του ΔΝΤ και της ΕΕ για τη Λαϊκή Κυριαρχία την Εθνική Ανεξαρτησία και την Κοινωνική χειραφέτηση . Continue reading

Πρόταση των Παρεμβάσεων ΔΕ στο 15ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

 Το 15ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, γίνεται σε μια περίοδο που σφραγίζεται από την ολομέτωπη αντεργατική  επίθεση κυβέρνησης και αστικού συνασπισμού εξουσίας, κεφαλαίου, ΕΕ , ΔΝΤ και ιμπεριαλισμού, με  αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι στη χώρα μας να βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή αντιλαϊκή  λεηλασία σε όλο το φάσμα των εργασιακών και κοινωνικών τους δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα η παγκόσμια  καπιταλιστική οικονομική κρίση, βαθιά και πραγματική, χρησιμοποιείται από την άρχουσα τάξη, μέσα από  ένα όργιο αντιδημοκρατικών μέτρων και καταστολής, αλλά και με την κατάργηση κάθε έννοιας δημοκρατίας, για να τσακίσει τις κοινωνικές αντιστάσεις και τις συλλογικές τους εκφράσεις να απαιτήσει  εθνική συναίνεση και να κατακρεουργήσει εργατικές κατακτήσεις αιώνων.

 Για να ξεπεράσει την καπιταλιστική κρίση, το κεφάλαιο χρησιμοποιεί την έκρηξη του χρέους, τα  δημόσια ελλείμματα, ακόμη και την πιθανή κατάρρευση ολόκληρων κρατών, προκειμένου να δώσει μιας  στρατηγικής σημασίας απάντηση, στη Βάση και των άμεσων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων του. Continue reading

Για τις πολιτικές εξελίξεις

Αθήνα, 2-6-2011

  • ΠΑΡΤΕ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΕΤΡΑ ΣΑΣ ΠΙΣΩ
  • ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, ΤΑ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ, Η ΝΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΞΕΝΗ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ
  • ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΤΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ
  • ΝΑ ΣΑΡΩΘΕΙ Η ΑΘΛΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΝΑ ΗΤΤΗΘΕΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
  • ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΛΟΥΤΟ – ΕΞΩ Η ΤΡΟΪΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ
  • ΚΑΤΩ ΤΟ «ΣΥΜΦΩΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ»
  • Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΕ ΛΥΝΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ – ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
    • ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε. ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ
    • ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ – ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

    Γίνεται καθημερινά όλο και πιο καθαρή η εικόνα της διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας που επισυμβαίνει σε βάρος των ζωτικών συμφερόντων των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας. Οι αθρόες απολύσεις, η παντελής έλλειψη ρευστότητας, η καλπάζουσα ανεργία, η ανέχεια, η γενικευμένη φτώχεια, τα χιλιάδες μικρομάγαζα που βάζουν «λουκέτο», συνομολογούν ότι ακολουθείται τροχιά βύθισης και καμία συνταγή «των ειδικών» δεν φαίνεται ικανή να ανατρέψει την κατάσταση.

    H κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Γ. Παπανδρέου εφαρμόζει πιστά τα όσα έχει συμφωνήσει με τους Eυρωπαίους και Aμερικανούς, στο πλαίσιο των κακόφημων Mνημονίων και της εξυπηρέτησης των χρεών που για χρόνια έχει συσσωρεύσει η ξένη και ντόπια ολιγαρχία, λυμαινόμενη τον τόπο και το λαό. Aπό την πλευρά τους οι κοινοτικοί, εξυπηρετώντας τα επιμέρους συμφέροντα των διαφόρων μερίδων του κεφαλαίου, επιδίδονται σε μία ακατάσχετη βυζαντινολογία σχετικά με τους τρόπους εξυπηρέτησης του ελληνικού δημόσιου χρέους προς τους τοκογλύφους δανειστές. Έτσι, το εκκρεμές της αναδιάρθρωσης, κινείται, ανάλογα με τα συμφέροντά τους, πότε προς την επιμήκυνση – αναδιάρθρωση – διαγραφή μέρους του, και πότε προς τη σύναψη νέου δανείου [ή και σε όλα μαζί].

    Η κυβέρνηση Γ.Α.Π φαίνεται να εξασφαλίζει από την EE τη σύναψη νέου δανείου 60-100 δις ευρώ, για να αποφύγει «τα χειρότερα», δηλαδή την επίσημη κήρυξη της χώρας σε κατάσταση χρεοκοπίας. Στην περίπτωση αυτή είναι προφανής η σύναψη νέου Mνημονίου και εξαγγελία νέων πακέτων μέτρων, με τραγικές και ανυπολόγιστες συνέπειες για το λαό, αλλά και την εκτόξευση του ελληνικού δημόσιου χρέους σε αστρονομικά ύψη [Τα νούμερα είναι αμείλικτα: Το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε στα 328,5 δισ. ευρώ στο τέλος του 2010 από 289,6 στο τέλος του 2009, ή στο 142,8% του ΑΕΠ από 126,8% το 2009].

    Continue reading

    Όλοι στους δρόμους

    Αθήνα, 29-5-2011

    Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες ανθρώπους, όλων των ηλικιών και κυρίως νέους, που αυθόρμητα, δημοκρατικά, με ενθουσιασμό, πλημμύρισαν την πλατεία Συντάγματος δίνοντας ξεκάθαρη απάντηση όχι στους διαδηλωτές της Ισπανίας αλλά στην πιο επικίνδυνη κυβέρνηση των τελευταίων χρόνων, που θέλει να ξεπουλήσει τη χώρα ολόκληρη: «Δεν πουλάμε και δεν πουλιόμαστε» (σύνθημα των εργαζομένων της ΔΕΗ, που εκφράζει όμως όλους τους διαδηλωτές του Συντάγματος). Το κατέβασμα στο δρόμο τόσου κόσμου δείχνει ότι ο λαός της χώρας, ο κόσμος της εργασίας είναι εξοργισμένος με την κυβέρνηση, την ΕΕ, το ΔΝΤ και το Μνημόνιό τους και απαιτεί να φύγουν όλοι μαζί από τη χώρα. Θέλει να διεκδικήσει το δικαίωμα στη ζωή, τη μόρφωση, τη δουλειά, την αξιοπρέπεια. Έχει διάθεση και είναι εδώ.

    Αυτός ο νέος, πρωτόγνωρος, γύρος κινητοποιήσεων πρέπει να συνεχιστεί. Πρέπει να κλιμακωθεί, να δυναμώσει, πρέπει να βαθύνουν οι πολιτικοί του στόχοι. Πρέπει να στρέψει όλα τα πυρά ενάντια στους βασικούς υπεύθυνους για τη διάλυση της κοινωνικής ζωής, το ξεχαρβάλωμα κάθε παραγωγικής δομής στη χώρα, την ισοπέδωση δικαιωμάτων και κατακτήσεων των εργαζομένων, την καταδίκη μιας ολόκληρης γενιάς στη μιζέρια και στην εξαθλίωση.

    Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να ενωθεί με τους οργισμένους διαδηλωτές όλης της χώρας, να συμβάλει στην όσμωση και την πολιτικοποίηση όλων όσοι παλεύουν ενάντια στα μνημόνια κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και της συμμορίας των προθύμων του, ενάντια στο σύμφωνο του ευρώ, απαιτώντας να πάρουν τώρα πίσω όλα τα βάρβαρα μέτρα τους και να ακυρωθούν όλες οι υποδουλωτικές συμφωνίες τους.

    Σε μια τέτοια κατεύθυνση οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε. θα δώσουν όλες τους τις δυνάμεις.

     

    Όλοι στις πλατείες και στους δρόμους

    Συνεχίζουμε…

    Για τις μεταθέσεις

    Το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε χθες τις μεταθέσεις των εκπαιδευτικών της Β/θμιας Εκπ/σης. Για πρώτη φορά ο αριθμός των αιτήσεων που ικανοποιήθηκαν ήταν τόσο μικρός· 1329 (ποσοστό 8,41%). Κάτι αντίστοιχο έγινε πριν από λίγες μέρες και με τις μεταθέσεις στην Α/θμια: 1736 (17,36%) μαζί με την ειδική αγωγή.

    Μ’ έναν πρόχειρο υπολογισμό λοιπόν καταλαβαίνουμε ότι επί της ουσίας χάθηκαν μέσα σ’ ένα χρόνο 5.000 οργανικές θέσεις (συνταξιοδοτήθηκαν 11.000, διορίστηκαν περίπου 3.000, μετατέθηκαν 3.000) στη δημόσια εκπαίδευση· πρόκειται για έναν ακόμα άθλο της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής στο πλαίσιο του Μνημονίου).

    Και αυτή η πολιτική μεθοδεύεται (μες στην αναλγησία της) με αριστοτεχνικό τρόπο. Συγχωνεύσεις σχολείων, χωρίς ούτε καν υποψία κάποιων ενιαίων κριτηρίων παρά τη θέληση των τοπικών κοινωνιών, των εκπαιδευτικών, των γονιών, των μαθητών δήθεν για «παιδαγωγικούς λόγους». «Εκβιασμός» των ΠΥΣΔΕ να βγάλουν οργανικά κενά μέσα σε μια μέρα, με αντίστοιχη πίεση να ακολουθηθούν οι λογικές των υπεραρίθμων τμημάτων (μέχρι 30 μαθητές) και της ανάθεσης υποχρεωτικών υπερωριών στους συναδέλφους (πρωτοφανές). Αποτέλεσμα η αποχή των περισσότερων αιρετών για διαμαρτυρία και υπολογισμός ελαχίστων οργανικών κενών (στη βάση αυστηρά των 11 ωρών ανά σχολείο, μη αξιοποιώντας καν τη δυνατότητα του 1566/85 για οργανικές θέσεις με βάση και τα γειτονικά σχολεία.)

    Έτσι για πρώτη φορά δόθηκαν μεταθέσεις μόνο για τα (κακώς υπολογισμένα) οργανικά κενά. Με αυτή τη μεθόδευση το Υπουργείο δίνει ένα ακόμα χτύπημα στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Ποιος εγκέφαλος πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει Παιδεία, όταν οι εκπαιδευτικοί συνεχώς υποβάλλονται σε δοκιμασίες και αφαίμαξη των δικαιωμάτων τους; Υπάρχει κανένας λογικός άνθρωπος που να νομίζει έστω ότι μπορεί να δουλέψει αποτελεσματικά το δημόσιο σχολείο, όταν ο καθηγητής (ή ο δάσκαλος) καταδικάζεται να ζει σε ακριτικές περιοχές παρά τη θέλησή του για σειρά ετών; Αυτός ο εκπαιδευτικός (π.χ. αυτός που υποχρεώνεται να υπηρετεί 6 χρόνια στους Φούρνους Ικαρίας) δεν έχει ανάγκες, δεν έχει δικαίωμα στην οικογένεια, στη ζωή εν τέλει;

    Το σύστημα θέλει να δημιουργήσει νέους δουλοπάροικους, άρα και δουλοπρεπείς εργαζόμενους κι εκπαιδευτικούς. Ανθρώπους μίζερους χωρίς ελπίδα, έκθετους στην «επαιτεία», ευάλωτους στα ρουσφέτια των αποσπάσεων, φοβισμένους χωρίς το θάρρος να μιλούν στους μαθητές τους για το «νέο Μεσαίωνα», την εργασιακή ανασφάλεια, τα κοινωνικά προβλήματα… Είναι η ίδια πολιτική, που ελαχιστοποιεί τους μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση, που μεθοδεύει δηλαδή και με την αύξηση του ωραρίου και του ορίου συνταξιοδότησης την επικράτηση της γεροντοκρατίας, που καταδικάζει τη νέα γενιά (των εκπαιδευτικών και όχι μόνο) σε μόνιμη ανασφάλεια, στην υποαπασχόληση (ΑΜΟ, ωρομίσθιοι, ΕΣΠΑ) και που εν τέλει και αφυδατώνει και «θυσιάζει» το μορφωτικό περιεχόμενο του δημόσιου σχολείου για τις ανάγκες της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και των νόμων της αγοράς.

    Κι όμως υπάρχει κι άλλος δρόμος· ο δρόμος της αύξησης των δαπανών για την Παιδεία, της μόρφωσης και δουλειάς για όλους, άρα της αύξησης των μόνιμων διορισμών, την πρόβλεψη για οργανικές θέσεις για όλους τους μόνιμους εκπαιδευτικούς (μακριά από «θεσμούς» όπως «διάθεση ΠΥΣΔΕ», που καταρρακώνουν σε μόνιμη βάση την αξιοπρέπειά μας), τη θέσπιση σοβαρής αντισταθμιστικής αγωγής για όλα τα παιδιά που το έχουν ανάγκη, την επέκταση της δημοκρατίας στο σχολείο, την επιστημονική στήριξη του εκπαιδευτικού και με ενασχόλησή του αποκλειστικά με τα διδακτικά του καθήκοντα κ.ά. Αλλά αυτός ο δρόμος συνδέεται με τον κοινό αγώνα, που πρέπει να προχωρήσει, για ένα άλλο σχολείο σε μια άλλη κοινωνία. Μαζί μ’ αυτόν τον αγώνα η καθημερινή πάλη για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών συνεχίζεται.

    Το δικαίωμα στο διορισμό, στη μετάθεση, την οργανικότητα, τη μονιμότητα, το αξιοπρεπές ωράριο κατακτήθηκαν με αίμα· όσο και αν τα υποβαθμίζει αυτή η άθλια πολιτική κυβέρνησης/ΔΝΤ/ΕΕ (που πρέπει άμεσα ν’ ανατραπεί) και οι πολιτικοί και οικονομικοί συνοδοιπόροι της, ο αγώνας θα συνεχιστεί· με ένταση, συντονισμό και διάρκεια ο αγώνας αυτός μπορεί να είναι νικηφόρος.

    Για την κυβερνητική βία και καταστολή

     ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Α/βάθμιας και Β/βάθμιας

    Για την κυβερνητική βία και καταστολή

    Πογκρόμ βίας και καταστολής απέναντι στους διαδηλωτές
     εξαπέλυσε η κυβέρνηση
    στη μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση.

    Εκατοντάδες τραυματίες, δεκάδες διακομίστηκαν στα νοσοκομεία.

    Δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ σε διαδηλωτή που χειρουργήθηκε στο νοσοκομείο Νίκαιας και δίνει τη μάχη για τη ζωή του.

     Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά την νέα άφιξη της τρόικας,  προχώρησε σήμερα σε νέα εκτεταμένη επιχείρηση βάρβαρης και απρόκλητης βίας και καταστολής ενάντια στο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Χτύπησε απροκάλυπτα το σώμα της διαδήλωσης. Εκατοντάδες μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία με βαριά τραύματα σʼ όλο τους το σώμα και σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα από τον χημικό πόλεμο που εξαπέλυσαν οι πραιτοριανοί των ΜΑΤ, ο στρατός της κυβέρνησης.

    Αυτή την ώρα βαριά τραυματισμένος διαδηλωτής δίνει τη μάχη για τη ζωή του καθώς χειρουργείται με βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, ύστερα από δολοφονικά χτυπήματα των ΜΑΤ.

    Η κυβέρνηση, μετά τη προσπάθεια χειραγώγησης των εργαζομένων που επιχειρεί με τους μεγαλοδημοσιογράφους, τα διαπλεκόμενα με την εξουσία ΜΜΕ και την άθλια συνδικαλιστική γραφειοκρατία για να επιβάλλει τη βάρβαρη, αντεργατική πολιτική της και να εξυπηρετήσει το κεφάλαιο, τις τράπεζες και την εργοδοσία σύμφωνα με τις οδηγίες που συναποφάσισε με το ΔΝΤ και την Ε.Ε., κατέφυγε σήμερα στην ανοιχτή μαζική τρομοκράτηση και καταστολή του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Εξαπέλυσε ορδές ασφαλιτών, Ματατζήδων και ό,τι άλλο διαθέτει στο στοκ των μηχανισμών καταστολής και με γκλομπς, χημικά και βία χτύπησε τους χιλιάδες εργαζόμενους που διαδήλωναν ενάντια στην πολιτική της.

    Η κυβέρνηση φοβούμενη το διογκούμενο κύμα της εργατικής διαμαρτυρίας και θέλοντας να «καθαρίσει» το τοπίο προκειμένου να επιβάλει το ΝΕΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ με νέα ακόμα πιο σκληρά μέτρα για τους εργαζόμενους δεν έχει άλλο δρόμο από την ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ του λαού.  

    ΔΕΝ ΥΠΟΤΑΣΣΟΜΑΣΤΕ – ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΜΑΣΤΕ

    Δε θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω από τις διεκδικήσεις μας και τον αγώνα μας.

    Το εργατικό και λαϊκό κίνημα θα απαντήσει.

     Αυτή η κυβέρνηση και η πολιτική της είναι επικίνδυνη και πρέπει να ανατραπεί. 

    Όλοι στη συγκέντρωση – πορεία της Πρωτομαγιάς

    Αθήνα, 30-4-2011

    Η φετινή Πρωτομαγιά είναι η πρώτη της εποχής του Μνημονίου και της τρόικας. Με αφορμή την κρίση κρατικού δανεισμού, το κεφάλαιο κατάφερε στους εργαζόμενους ταχύτατα αλλεπάλληλα πλήγματα, δια χειρός Κυβέρνησης/ΕΕ/ΔΝΤ. Πλήγματα που γυρίζουν τους εργαζόμενους δεκαετίες πίσω, επιβάλλουν εργασιακό χάος, σπρώχνουν εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία και ακυρώνουν δικαιώματα κατακτημένα με πολύχρονους σκληρούς αγώνες.

    Η συγκέντρωση – πορεία της Πρωτομαγιάς είναι ένας σημαντικός σταθμός στην ταξική πάλη. Είναι η μέρα που οι εργαζόμενοι διαδηλώνουν την αποφασιστικότητά τους να αγωνιστούν για το ταξικό τους συμφέρον, πέρα από οποιαδήποτε συγκυρία, πέρα από οποιοδήποτε κλαδικό ή ατομικό συμφέρον. Η συγκέντρωση – πορεία της Πρωτομαγιάς μετράει πολύ. Μετράει στα μάτια των εκπροσώπων του κεφαλαίου, μετράει και στη συνείδηση των εργαζόμενων.

    Κόντρα στον ασφυκτικό εναγκαλισμό των συνδικάτων από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, κόντρα στις λογικές της ενσωμάτωσης στο σύστημα, της συνδιαχείρισης, αλλά και του σεχταρισμού, οι εργαζόμενοι έχουν τη δική τους ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση – διαδήλωση στο Μουσείο, την Κυριακή στις 10:30. Οι εκπαιδευτικοί θα είναι κι αυτοί εκεί.

    Κάτω το Μνημόνιο, το σύμφωνο για το Ευρώ, η πολιτική Κυβέρνησης/ΕΕ/ΔΝΤ

    Το χρέος δεν είναι του λαού, δεν το πληρώνουμε

    Οργάνωση – Αντίσταση – Αγώνας

    Να κάνουμε την οργή μας οργανωμένη δράση

    Όλοι στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση του Μουσείου, Κυριακή 10:30

     

    Καταγγελία της στοχοποίησης συναδέλφου από ακροδεξιά

    Αθήνα, 28-4-2011

    Οι παρεμβάσεις –συσπειρώσεις – κινήσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καταγγέλλουν την προσπάθεια στοχοποίησης, συκοφάντησης και απαξίωσης της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης του συναδέλφου συναγωνιστή Αντωνόπουλου Παύλου μέλους των παρεμβάσεων για πάνω από 20 χρόνια από τον ακροδεξιό χώρο, ζητώντας την αρωγή της Κυβέρνησης σε αυτή την κίνηση. Άμεσος στόχος αυτής της επίθεσης είναι οι πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που ανυποχώρητα και με απόλυτη συνέπεια έχουν μπει μπροστά στο συνεχώς ογκούμενο κίνημα των εργαζομένων για την ανατροπή της αντεργατικής και αντιλαϊκής ολομέτωπης επίθεσης που αναπτύσσουν Κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ, ΝΔ και ΛΑΟΣ.

    Η καθολική απόρριψη της πολιτικής του μνημόνιου και της κυβερνητικής πολιτικής από το σύνολο των εργαζομένων καθώς και η ραγδαία αποστοίχιση τους από τον κρατικό γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ οδηγεί τις δυνάμεις εξουσίας σε σύγκρουση με κάθε συλλογικότητα πολιτική ή συνδικαλιστική, που γίνεται εν δυνάμει εκφραστής της λαϊκής οργής και αγανάκτησης και βάζει στόχο την ανατροπή τους.

    Κλιμακώνοντας την επίθεση που ξεκίνησαν, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Κυριάκος Βελόπουλος κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή προς την Υπουργό Παιδείας κατά του συναγωνιστή συναδέλφου Αντωνόπουλου, κατηγορώντας τον για τη μέχρι τώρα συνδικαλιστική και πολιτική του δράση. Αξιοποιώντας «στοιχεία» που μόνος του χάλκεψε και δίνοντας αυθαίρετα συκοφαντικές ερμηνείες σε ανύπαρκτα στοιχεία ζητάει από την Υπουργό να πάρει συγκεκριμένα μέτρα κατά του συναγωνιστή, μέχρι και την απόλυση του.

    Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη ενέργεια του Υπουργείου να καλέσει το συνάδελφο να δώσει εξηγήσεις αντί να τον προστατεύσει από την επικίνδυνη στοχοποίηση που του έγινε από τους ακροδεξιούς κύκλους. Αντί να επιστρέψει σαν απαράδεκτη την ερώτηση που στρέφεται κατά των πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, καλεί σε εξηγήσεις τον σύντροφό μας. Παραβλέποντας τη μέχρι τώρα δράση του που τον έφερε να γίνει μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ, του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ, εκπρόσωπο μας σε επιτροπές Παιδείας δήμων, στη Νομαρχιακή επιτροπή Παιδείας Αττικής, υποψήφιο σε βουλευτικές και δημοτικές εκλογές κατ’ επανάληψη κλπ τον αντιμετωπίζει σαν υπόλογο παραβατικών πράξεων, που και κατά τον συντάκτη της ερώτησης «φέρεται» (από τον ίδιο φυσικά που δημιούργησε αποδεδειγμένα αυτή την εικόνα) να έχει κάνει!

    Το Υπουργείο Παιδείας, η Κυβέρνηση αλλά και οι όψιμοι συνεργάτες τους του ΛΑΟΣ θα μας βρουν απέναντι τους σε κάθε προσπάθεια στοχοποίησης και συκοφάντισης του συναγωνιστή μας Αντωνόπουλου Παύλου και οποιουδήποτε άλλου συντρόφου μας. Ο αντιδημοκρατικός τους κατήφορος θα ανακοπεί. Οι αγώνες των εργαζομένων δεν ανακόπτονται. Η ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής τους είναι αναπόφευκτη και θα γίνει πολύ σύντομα.

     

    Για τις συλλήψεις εκπαιδευτικών κατά τη μαθητική παρέλαση

    αγωνιστικές

    ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

    paremvaseis.de@gmail.com

        http://www.paremvaseis.org    τηλ. 210 3318624

    Αθήνα, 24-3-2011

    Στη σημερινή μαθητική παρέλαση της Αθήνας συνελήφθησαν οκτώ εκπαιδευτικοί. Μπροστά σε έντρομα μάτια μαθητών και περαστικών, οι δυνάμεις καταστολής όχι μόνο απαγόρευσαν στους συναδέλφους το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα της διαμαρτυρίας, αλλά προχώρησαν κιόλας σε αναίτια, αυθαίρετη και βίαιη στέρηση της ελευθερίας τους.

    Είναι γνωστό ότι εκπαιδευτικοί και καλλιτέχνες θα πρόβαιναν σήμερα, κατά τη διάρκεια της μαθητικής παρέλασης, σε ειρηνική παράσταση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, μπροστά από την εξέδρα των επισήμων στον Άγνωστο Στρατιώτη, διαμαρτυρόμενοι ενάντια στις καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και τις αντιδραστικές παρεμβάσεις που συντελούνται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, θίγοντας βάναυσα όχι μόνο τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, αλλά κυρίως την ποιότητα της εκπαίδευσης, με ολέθρια αποτελέσματα για τις συνθήκες μάθησης και τη μόρφωση των παιδιών μας.

    Όμως στην Ελλάδα του ΔΝΤ, της ΕΕ και του Μνημονίου τίποτε δεν επιτρέπεται να χαλάει τη «βιτρίνα», την …καλή εικόνα της χώρας στο εξωτερικό. Τι κι αν οι κυβερνητικές αποφάσεις ξεθεμελιώνουν μορφωτικά, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα μαθητών και εκπαιδευτικών, κατακτημένα με αιματηρούς αγώνες και θυσίες δεκαετιών; Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να παρελάσουν μπροστά από τους δημίους των σχολείων τους, εθνικά υπερήφανοι και χωρίς διαμαρτυρίες, ήρεμοι και τακτικοί σα να μην τρέχει τίποτε.

    Ήταν τέτοια η πρεμούρα της κυβέρνησης να διαφυλάξει τη στημένη εικόνα εύρυθμης λειτουργίας και συναίνεσης, ώστε προχώρησαν σε προληπτικές(!) συλλήψεις εκπαιδευτικών όχι μόνο στον ευρύτερο χώρο του Άγνωστου Στρατιώτη, αλλά και στα γραφεία της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας (ΔΟΕ) μερικά τετράγωνα πιο κάτω… Βάσει ποιας λογικής και ποιών πληροφοριών είναι άγνωστο. Όμως αξίζει να σημειωθεί ότι στη σύγχρονη τάχα δημοκρατική Ελλάδα οι πρακτικές της ασφαλίτικης παρακολούθησης και απαγωγής (ουσιαστικά) επιφυλάσσονται όχι μόνο απέναντι σε υπόπτους κακουργηματικών πράξεων, αλλά και σε αγωνιζόμενους πολίτες που διαδηλώνουν ειρηνικά. Απόδειξη ότι οι συλλήψεις ήταν εντελώς αβάσιμες αποτελεί το γεγονός ότι όλοι οι συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι όταν το πανηγύρι είχε τελειώσει και η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας είχε επιτέλους καταφέρει να κάνει μια δημόσια εμφάνιση χωρίς να αποδοκιμαστεί από τους παριστάμενους.

    Καταγγέλλουμε τους Υπουργούς Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη για την αντιδημοκρατική εκτροπή. Ας μας συλλάβουν όλους. Δε μας τρομάζουν! Θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους, στον αγώνα για το σχολείο των αναγκών και των ονείρων μας.

    Οργάνωση – Αντίσταση – Ανατροπή της πολιτικής της ΕΕ και του ΔΝΤ!

    Όλοι, όλες στην απεργία της 30ης Μάρτη.

    Το ΠΑΜΕ και …. ο ταξικός εχθρός του

    Πραγματικά θλιβερή παρουσία στην ολομέλεια προέδρων των ΕΛΜΕ ήταν οι ομιλητές του ΠΑΜΕ με επικεφαλής τους εκπροσώπους του σε ΟΛΜΕ και ΚΕΜΕΤΕ.

    Η ομιλία του εκπροσώπου των αυτοαποκαλούμενων «ταξικών» δυνάμεων ξέχασε την Ε.Ε. που οσονούπω θα ψηφίσει το επαχθές Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας («Σύμφωνο για το Ευρώ»), ξέχασε το ΔΝΤ που επιβάλλει ακρωτηριασμό κάθε κοινωνικού δικαιώματος, ξέχασε την κυβέρνηση που επιβάλλει τη μνημονιακή πολιτική του κεφαλαίου, ετοιμάζοντας το ξεπούλημα της χώρας και ασχολήθηκε με τις Παρεμβάσεις και τις άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις της Αριστεράς.

    Σε μια παραληρηματική ομιλία- μνημείο πολιτικής ανοησίας και προβοκατορολογίας, εζήλωσε δόξαν Πάγκαλου και άνοιξε μέτωπο εναντίον των Παρεμβάσεων καταλογίζοντάς τους ότι… «συγκαλύπτουν και υιοθετούν την πολιτική της κουκούλας» και ότι «λειτουργούν ως Πέμπτη Φάλαγγα» μέσα στο κίνημα!

    Και δεν σταμάτησε εκεί! Υιοθέτησε τη στοχοποίηση μέλους των Παρεμβάσεων από φασιστικά blogs, κατευθυνόμενα από το ΛΑΟΣ και τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, καλώντας το σύντροφό μας, που έχει πίσω του τριάντα χρόνια συνεισφοράς στο εκπαιδευτικό κίνημα, να αποδείξει ότι… ΔΕΝ είναι καθοδηγητής των κουκουλοφόρων! Απέφυγε, πάντως, να του ζητήσει αποδείξεις ότι δεν είναι ελέφαντας ή μετεμψύχωση του Έλβις Πρίσλεϊ.

    Η παραπάνω, πολιτικά και ηθικά απαράδεκτη για δύναμη της Αριστεράς, στάση είναι εξηγήσιμη: Στην απαίτηση του κόσμου της Αριστεράς, στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία, για κοινή δράση στο κίνημα, το ΠΑΜΕ απαντά με αποστειρωμένες, κομματικές λιτανείες, γεγονός που το φέρνει σε σύγκρουση με τμήμα της κοινωνικής του βάσης. Για να αντιμετωπίσει τη διευρυνόμενη δυσαρέσκεια, επιλέγει τον βρώμικο πόλεμο έτσι ώστε να περιχαρακώσει τις δυνάμεις του απέναντι στους «εχθρούς» της άλλης Αριστεράς.

    Φυσικά και απειλείται το κίνημα από πιθανές προβοκάτσιες, ιδιαίτερα στη σκληρή εποχή του κοινωνικού πολέμου κυβέρνησης, ΔΝΤ και Ε.Ε. Όμως το ΠΑΜΕ, αντί να συμβάλει στην υπεράσπιση του κινήματος από την προβοκάτσια- ως πρωτοπόρο τμήμα του πραγματικού κινήματος και μέσα από το πραγματικό κίνημα- επιδιώκει στην πραγματικότητα να περιφρουρήσει μόνο τον εαυτό του από το ίδιο το κίνημα, στο οποίο αναγνωρίζει όχι την κινητήρια δύναμη της ιστορίας, αλλά μια απειλή για τον ηγεμονισμό του, ένα δυνητικό θερμοκήπιο ανεξέλεγκτων, άρα «επικίνδυνων» ριζοσπαστικών ρευμάτων και πρακτικών.

    Ας αναρωτηθούν τα μέλη του ΠΑΜΕ. Ποιους εξυπηρετεί η διαρκής, σκόπιμη προσπάθεια εμφυλιοπολεμικού διαχωρισμού των συνδικαλιστικών δυνάμεων της Αριστεράς; Οπωσδήποτε όχι την ανάπτυξη του ζωτικά αναγκαίου κινήματος ανατροπής της μνημονιακής πολιτικής, αλλά την εμπέδωση της παράλυσης που προκαλεί η πολιτική του κοινωνικού «Σοκ και Δέους» κυβέρνησης, Ε.Ε. και ΔΝΤ.

    Όσοι πιστεύουν πως, όταν υποχωρήσει η λάσπη από το τσουνάμι των αλλεπάλληλων μνημονίων, θα καρπωθούν κομματικά οφέλη, δεν κατανοούν πως αν δεν ανακόψουμε το τσουνάμι με συμπαγή τείχη, θα επικρατήσει η απόλυτη κοινωνική ερήμωση, που θα υπονομεύσει την ίδια την κοινωνική βάση της Αριστεράς και του μαζικού, λαϊκού κινήματος. Και είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι θα γλιτώσει από αυτό το τσουνάμι αν αποσυρθεί στο ύψωμα της μοναχικής κομματικής του «πρωτοπορίας» και «συνέπειας».

    Ασφαλώς, κάθε πολιτική και κοινωνική συλλογικότητα της Αριστεράς δικαιούται και οφείλει να δίνει τη μάχη για την καλώς νοούμενη ηγεμονία των απόψεων και των πρακτικών που θεωρεί αναγκαίες για την αποτελεσματική ανάπτυξη του κινήματος. Αυτό που διαχωρίζει όμως μια πραγματικά ανατρεπτική δύναμη από μια αγοραφοβική γραφειοκρατία, είναι αν δίνει τη μάχη της ηγεμονίας μαζί με τις αγωνιζόμενες μάζες ή τη μάχη του ηγεμονισμού μέσα από μια καμένη γη λεηλατημένων ελπίδων και ηττημένων αγώνων.

    Δεν σκοπεύουμε να ασχοληθούμε περισσότερο με την αυτοαναφορική πολιτική παράνοια του ΠΑΜΕ, που θυσιάζει την ανάπτυξη του κινήματος προς όφελος της στενής κομματικής ιδιοτέλειας. Ελπίζουμε όμως ότι οι αγωνιστικές δυνάμεις που δρουν στο πλαίσιό του, τουλάχιστον θα διαχωριστούν από τα ακραία εκφυλιστικά φαινόμενα και θα συναντηθούν μαζί μας στους δρόμους των αναγκαίων αγώνων, εξεγέρσεων και ανατροπών.

    Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Β/θμιας Εκπ/σης.

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΤΤΙΚΗΣ

    ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε. KAI
    Δ.Ε.

    18-3-2011

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΤΤΙΚΗΣ

    Με μια μαζική κινητοποίηση μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών απάντησε το εκπαιδευτικό κίνημα στην αντιεκπαιδευτική και αντιπαιδαγωγική πολιτική της κυβέρνησης να προχωρήσει στην κατάργηση – συγχώνευση – υποβιβασμό 1500 περίπου σχολείων σε όλη την χώρα.

    Στην Αθήνα, σε μια γεμάτη παλμό συγκέντρωση, μαζική αντιπροσωπεία διαδηλωτών από μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς και φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης απαίτησε συνάντηση με τον περιφερειακό διευθυντή Αττικής κ. Κουμέντο. Ο περιφερειακός διευθυντής, αφού αρχικά αρνήθηκε να συναντηθεί με τους συγκεντρωμένους, επιδιώκοντας μια τυπική συνάντηση με ολιγομελή αντιπροσωπεία, αναγκάστηκε, κάτω από το βάρος των αποδοκιμασιών και της επιμονής των συγκεντρωμένων να αποδεχτεί τη συνάντηση.

    Η στάση του κ Περιφερειακού Διευθυντή ήταν εξαρχής στάση απαξίωσης των δίκαιων αιτημάτων των μαθητών, ιδιαίτερα μαθητών υπό κατάργηση νυχτερινών σχολείων που απαιτούσαν να μην κλείσουν το σχολεία τους. Υπεραμύνθηκε μιας πολιτικής που σπρώχνει τα παιδιά μας στη μνημονιακή αμάθεια, εμφανιζόμενος ως λογιστής της τρόικας, του ΔΝΤ και της Ε.Ε., όχι όμως ως άνθρωπος της εκπαίδευσης. Με τον τρόπο αυτό φανέρωσε ακόμα μια φορά τον αυταρχικό, βαθιά αντιπαιδαγωγικό του ρόλο, αναγκαίο για την πολιτική που προωθεί. Αναλώθηκε σε ψευδείς αναπαραστάσεις της πραγματικότητας λέγοντας, ανάμεσα στα άλλα, ότι υπήρχε από τις 4 Νοέμβρη σύμφωνη γνώμη των αντιδημάρχων παιδείας των Δήμων για τις καταργήσεις – συγχωνεύσεις σχολείων, ενώ οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές έγιναν στις 7 και 14 Νοέμβρη. Οι συγκεντρωμένοι απαίτησαν την ανάκληση όλων των συγχωνεύσεων – καταργήσεων σχολείων, ζήτησαν να απαντήσει θετικά ο περιφερειακός στο αίτημά τους και παρέμειναν ως τις 4 και 15΄ μ.μ. στην Περιφέρεια διεκδικώντας τα αυτονόητα. ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥΣ.

    Το εκπαιδευτικό κίνημα καταδικάζει απερίφραστα το διοικητικό αυταρχισμό, την συνολική στάση του Περιφερειακού Διευθυντή Αττικής αλλά και τη συνολικότερη αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης.

    Καταδικάζουμε τη στοχοποίηση μαθητών και εκπαιδευτικών, τόσο από τον κ. Κουμέντο, όσο και από την πρωτοφανή ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Παιδείας που αναφέρεται  ψευδέστατα σε δήθεν προπηλακισμούς και καταστροφές στην περιφέρεια (όχι μόνο δεν υπήρξε καμιά καταστροφή, αλλά δεν κόπηκε ούτε φυλλαράκι από τις γλάστρες των γραφείων του περιφερειακού διευθυντή!), ενώ εκτοξεύει απειλές απέναντι σε εκπαιδευτικούς των Παρεμβάσεων Συσπειρώσεων Κινήσεων (ως Αριστερές Συσπειρώσεις). Θυμόμαστε ότι μόλις προχθές η ίδια η υπουργός του (κατ’ όνομα) υπ. Παιδείας απειλούσε όλους τους εκπαιδευτικούς των σχολείων που βρίσκονται σε κατάληψη-αποχή-κινητοποίηση… Η τρομοκρατία δε θα περάσει!

    Η κυβέρνηση και το διορισμένο προσωπικό της είναι οι μόνοι υπεύθυνοι της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής που κλείνει σχολεία, είναι αυτοί που στηρίζονται πλέον στον ανοιχτό αυταρχισμό, την τρομοκρατία και την καταστολή για να επιβληθούν.

    Οι αγώνες δεν τρομοκρατούνται, δεν ποινικοποιούνται, δε μηνύονται, δε διώκονται! Δε σας φοβόμαστε, γιατί εμείς θα είμαστε εδώ, υπηρετώντας το δημόσιο σχολείο, όταν εσείς -διωγμένοι απ’ το λαό- δε θα ‘χετε πού να κρυφτείτε!

    Στους δρόμους του αγώνα θα ανατραπεί η πολιτική κυβέρνησης – Ε.Ε. ΔΝΤ.

    ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤAΡΓΗΘΕΙ, ΝΑ ΜΗ ΣΥΓΧΩΝΕΥΘΕΙ, ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΒΙΒΑΣΘΕΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ

    Για τις συγχωνεύσεις και την τακτική του Υπουργείου Παιδείας

    Οι επιχειρούμενες συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολικών μονάδων εξελίσσονται σε ένα κακόγουστο σήριαλ και μάλιστα ερήμην της εκπαιδευτικής κοινότητας. Πέρα από το μύθο περί «παιδαγωγικών συγχωνεύσεων» που λανσάρισε έντεχνα το Υπουργείο Παιδείας, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Συγχωνεύσεις με κύριο στόχο τη μείωση των δαπανών για τα σχολεία και με μαθητές στοιβαγμένους σε 30άρια τμήματα, μαθητές (ιδίως των απομακρυσμένων περιοχών) σε όλο και μεγαλύτερη καθημερινή ταλαιπωρία και εκπαιδευτικούς σε όλο και μεγαλύτερη εργασιακή ανασφάλεια, είναι συγχωνεύσεις που υποβαθμίζουν τη δημόσια εκπαίδευση.

    Κι ως προς την διαδικασία τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Την απόκρυψη των προτάσεων των Διευθυντών Εκπαίδευσης (με κύρια ευθύνη των περιφερειακών Διευθυντών); Τη διαρροή τους στον Τύπο και μάλιστα με αναλυτικά στοιχεία (με ευθύνη του Υπουργείου); Την αναγόρευση κάποιων δημάρχων (και μάλιστα χωρίς αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων) σε ντελάληδες της κυβερνητικής πολιτικής και τιμητές πάντων και πασών;

    Η ΟΛΜΕ περιμένει να τηρηθεί η δέσμευση του Υπουργείου Παιδείας (από τις 28/2) και να δοθούν οι προτάσεις για τις συγχωνεύσεις. Δεν υπάρχει όμως εμπιστοσύνη. Όταν σύμφωνα με εξακριβωμένα στοιχεία οι προτάσεις των Διευθυντών Εκπαίδευσης που δεν πρότειναν (καθόλου) ή πρότειναν ελάχιστες συγχωνεύσεις παρακάμπτονται από την ηγεσία του Υπουργείου (με βάση ποιο νομικό πλαίσιο άραγε;), τι μπορεί να περιμένει κανείς; Μήπως νέες Γκράβες ή απλώς κλείσιμο σχολείων ανάλογα με τις χιλιομετρικές αποστάσεις μεταξύ τους και μάλιστα με αποφάσεις ανθρώπων που δε γνωρίζουν ούτε εξ όψεως τις αντίστοιχες περιοχές;

    Καλούμε τις ΕΛΜΕ μαζί με τους συλλόγους των καθηγητών, τους συλλόγους γονέων και τους μαθητές να συνεχίσουν με ένταση αλλά και με επιχειρήματα τον αγώνα για τη διάσωση των σχολείων. Ο αγώνας αυτός είναι αγώνας όλης της κοινωνίας. Η Παιδεία κι η Ελλάδα του ΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος.

    ΥΓ. Αν εκεί στο Υπουργείο υπάρχουν κάποιοι από όσους παίρνουν τις αποφάσεις που έχουν μπει σε τάξη τα τελευταία χρόνια, να σκεφτούν αν θα άντεχαν να διδάξουν σε 30 παιδιά.

    Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Δ.Ε.

    Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ – Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ


    ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ

    Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

    Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ

    Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

    Οι εκπαιδευτικοί χαιρετίζουμε τις εκατοντάδες χιλιάδες απεργούς, νεολαίους, μετανάστες που στη σημερινή ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ανταμώσανε με τα πανό και τις σημαίες στους δρόμους του αγώνα όλης της χώρας. Σημαντική και δυναμική παρουσία είχαν τα μπλοκ της εκπαίδευσης, του Συντονισμού των Πρωτοβάθμιων Σωματείων, των σωματείων που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις όπως των ΜΜΜ, του μπλοκ από την Κερατέα, καθώς μαζικής αντιπροσωπείας των 300 απεργών πείνας μεταναστών.

    Τα συνθήματά αντηχούσαν το θυμό αλλά και τη βεβαιότητα πως το εργατικό κίνημα θα σαρώσει αυτή τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που εξαθλιώνει ανθρώπους και ξεπουλά τον τόπο. Πως δίκιο είναι ο νόμος του εργάτη, του απεργού, του άνεργου και του μετανάστη. Έκδηλη ήταν και η διάθεση των διαδηλωτών να παραμείνουν στην πλατεία Συντάγματος και να μην υποχωρήσουν.

    Όλες οι φωνές συναντιόντουσαν στο κεντρικό σύνθημα:

    ΟΡΓΗ ΛΑΟΥ-ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ

    ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΕΕ και ΔΝΤ

    Επειδή είναι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ,

    • που ξεπουλά στο κεφάλαιο τη γη, το νερό, το υπέδαφος, τον αέρα και τις δημόσιες επιχειρήσεις
    • που καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις, μειώνει τους μισθούς, διαλύει ασφαλιστικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα
    • που μετατρέπει την ΥΓΕΙΑ, την ΠΑΙΔΕΙΑ και τις συγκοινωνίες από κοινωνικά αγαθά σε αντιλαϊκές κερδοφόρες για το κεφάλαιο επιχειρήσεις
    • που βρίζει το λαό αποκαλώντας τον τεμπέλη, χαραμοφάη, τζαμπατζή.

    Σήμερα επίσης αποδείχτηκε ολοφάνερα ότι ζούμε την εποχή του πιο ακραίου κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού και της κρατικής τρομοκρατίας ως απαραίτητα δεκανίκια για να προωθηθεί η μεγαλύτερη λεηλασία των εργαζομένων που γνώρισε ο τόπος.

    Η κυβέρνηση του κεφαλαίου στηρίζεται στη συμμορία των μεγαλοεκδοτών, της Ν.Δ., του ΛΑΟΣ και στη βία της αστυνομίας. Γι’ αυτό, μετά το παραλήρημα των προηγούμενων ημερών των μεγαλοδημοσιογράφων των καναλιών για την αναγκαιότητα εφαρμογής του Μνημονίου, η κυβέρνηση εξαπόλυσε τις ορδές των μηχανισμών καταστολής, με χημικά, προπηλακισμούς και συλλήψεις, να διαλύσουν τους απεργούς που διαδήλωναν στα μεγαλύτερα συλλαλητήρια της χώρας. Η πρωτοφανής κρατική βία που ξεδιπλώθηκε στη διαδήλωση, χτυπώντας και πάλι το μπλοκ της εκπαίδευσης καθώς και την πορεία σε πολλά σημεία με στόχο να τη διασπάσει ώστε να μην κατορθώσουν οι μαχόμενοι απεργοί να φτάσουν στην πλατεία συντάγματος, έπεσε στο κενό.

    Η αποφασιστικότητα των διαδηλωτών να παραμείνουν στην πλ. Συντάγματος δεν κάμφθηκε με αποτέλεσμα χιλιάδες διαδηλωτές να κατακλύσουν τελικά την πλατεία και το δρόμο μπροστά από τη Βουλή και να παραμείνουν εκεί ως αργά το απόγευμα.

    Τους προειδοποιούμε: η ΟΡΓΗ μας δεν καταστέλλεται και η αποφασιστικότητά μας δε θα υποχωρήσει μπροστά στους τραμπουκισμούς των ένοπλων υπηρετών της κυβερνητικής βίας.

    ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ. Στους δρόμους του αγώνα για την ανατροπή και τα εργατικά δικαιώματα.

    ΑΓΩΝΑΣ ΡΗΞΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

    Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ

    Εμπρός για αποφασιστικό αγώνα διαρκείας!

    Στο «κοινωνικό συμβόλαιο» δεσμεύεται μόνο ο αδύνατος…     
    Η κυβέρνηση ξεπουλά το δημόσιο, ληστεύει το λαϊκό εισόδημα, γκρεμίζει την περίθαλψη, την εκπαίδευση, την κοινωνική ασφάλιση, τις συγκοινωνίες, τους κοινωφελείς οργανισμούς, τις δημόσιες υπηρεσίες. Με πρόφαση την κρίση δημοσιονομικού χρέους σαρώνονται τα κατακτημένα με ιδρώτα και αίμα δικαιώματα των εργαζομένων. Η κυβέρνηση και οι «πρόθυμοι» (ΝΔ, ΛΑΟΣ, τύπος, κανάλια) καλλιεργούν το αλληλοφάγωμα των εργαζόμενων, συκοφαντούν και απαγορεύουν δικαστικά τις δυναμικές απεργίες και ασκούν ακραία αστυνομική καταστολή.

    Όσο πιο μεγάλο το ψέμα, τόσο πιο πολλοί το πιστεύουν…    
    Σπέρνουν ψέματα, φόβο, ανασφάλεια και συνενοχή για να θερίσουν υποταγή. «Κάναμε πάρτι με ξένα λεφτά». Μα ούτε ένα παραπανίσιο ευρώ δεν πήγε στην εκπαίδευση, στην περίθαλψη, στις κοινωφελείς υπηρεσίες, στις οφειλές του κράτους προς τα ταμεία. Στις τσέπες μεγαλοεργολάβων και κουμπάρων ρέει το χρήμα των δανείων, μα δεν το αγγίζει κανείς, ενώ πετσοκόβονται έως και οι κατώτατοι μισθοί. «Χάρη στο Μνημόνιο έχουμε λεφτά για μισθούς και συντάξεις». ΨΕΜΑ! Μισθοί και συντάξεις πληρώνονται απ’ τα πρωτογενώς ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΙΚΑ (ακόμη και στην κρίση) έσοδα του προϋπολογισμού. Δεν καρπώνεται ο λαός τα δάνεια. Τα λεφτά καταλήγουν στους ίδιους τους πιστωτές (τράπεζες, χρηματοπιστωτικούς ομίλους) και στους φίλους τους. Στο μεγάλο κεφάλαιο.

    Το ρημαγμένο «νέο» σχολείο της αμάθειας…    
    Η εκπαίδευση γίνεται βορά στο θηρίο της ανταγωνιστικότητας. Στοίβαγμα σε 30ρια τμήματα, κλείσιμο σχολείων, αναγκαστικές μετακινήσεις μαθητών, περικοπές χρηματοδότησης, περιπλάνηση εκπαιδευτικών, αύξηση ωραρίου, κατάργηση αρμοδιοτήτων του συλλόγου διδασκόντων, διευθυντές – μάνατζερ, μέντορες – αξιολογητές, σχολεία – φυλακτήρια, παραδομένα σε Καλλικράτειους δήμους και σπόνσορες, εκπαιδευτικοί – παιδονόμοι, διεκπεραιωτές ιδιωτικών προγραμμάτων, δεξιοτήτων και προσόντων, με μισθό στο έλεος προϊσταμένων – αξιολογητών. Γονείς χρηματοδότες του «νέου» σχολείου και της παραπαιδείας. Η ολοκληρωμένη μόρφωση δε μπορεί να μετρηθεί, ούτε να αξιολογηθεί, άρα εξοβελίζεται στο όνομα της «αποτελεσματικότητας»! Η παιδαγωγική ελευθερία και ο στόχος-όραμα του ενιαίου υποχρεωτικού σχολείου με όλη τη γνώση για όλα τα παιδιά κηρύσσονται ανεπιθύμητα. Αντί αυτών, δοξολογείται η «δια βίου μάθηση», το κυνήγι δεξιοτήτων, η «προσοντούχος» αμάθεια ενός ευέλικτου εργατικού δυναμικού, έτοιμου να υπηρετήσει το αφεντικό, μα ανίκανου να κριτικάρει και να σπάσει τα δεσμά του.

    Ο κατήφορος δεν έχει πάτο. Αυτή η πολιτική πρέπει να ανατραπεί.    
    Οι ίδιοι ομολογούν πια ότι η πολιτική τους δεν έχει διέξοδο. Δήθεν για να γίνουν ευκολίες στο χρέος (επιμήκυνση, κούρεμα, επαναγορά, αναδιάρθρωση – ονόματα μιας μη ομολογημένης χρεοκοπίας), συμφώνησαν στον αληθινό στόχο: να ξεπουλήσουν τη δημόσια περιουσία, να εκχωρήσουν τον έλεγχο της οικονομικής πολιτικής στην ΕΕ (δηλαδή στη Γερμανία) και να τσακίσουν τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους. Να γιατί η το κράτος δανειζόταν τόσα χρόνια! Αντί να φορολογήσει το κεφάλαιο που έκανε αληθινό πάρτι, χρέωνε τον πολίτη, τον νάρκωνε με επίπλαστη ευμάρεια, για να τον στύψει στο τέλος χωρίς να βγάλει άχνα. Δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί, χωρίς ωράριο, δικαιώματα, ασφάλιση, ελπίδα, με την φοβερή απειλή της ανεργίας. Όλη η Ευρώπη καλείται να θεσμοθετήσει διαρκή λιτότητα και συμπίεση των εργαζομένων με το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας! Αλλά τώρα ξέρουμε ότι η «ανάπτυξη» που υπόσχονται είναι αέρας. Μετά από χρόνια καταναλωτικής αποβλάκωσης και υπερσυσσώρευσης γίνεται φούσκα και σκάει πάνω μας. Οι εργαζόμενοι μόνο φτώχεια και εξαθλίωση περιμένουν από τέτοια «ανάπτυξη». Ώσπου να εξεγερθούν και να πάρουν όχι ψίχουλα, αλλά την ίδια την «πίττα» και τα μέσα παραγωγής της. Να ανατρέψουν αυτήν την κυβέρνηση και αυτήν την πολιτική, και τελικά το ίδιο το σύστημα που παράγει τέτοιες κυβερνήσεις και πολιτικές απ’ τις καθ’ ημάς μπανανίες ως τα άπαρτα(;) κάστρα του καπιταλισμού.

    Κόντρα στο ξεπούλημα των συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ και στην παράλυση της ΟΛΜΕ να μετατρέψουμε την απεργία της 22ας και 23ης Φεβρουαρίου σε βροντερό μήνυμα αγώνα διαρκείας. Κάθε κινητοποίηση που συγκεντρώνει τη συμμετοχή και προκαλεί την ενεργοποίηση ολοένα περισσότερων εργαζόμενων φέρνει τη νίκη πιο κοντά. Συμβάλλει στο να φτιαχτούν οι προϋποθέσεις για να οργανωθεί ο λαός και να διώξει τους δυνάστες του, ξεκινώντας μια ριζικά διαφορετική ανάπτυξη προς όφελος των εργαζόμενων.

    Στις 22-23/2 οι εκπαιδευτικοί απεργούν με αποφασιστικότητα και διάθεση κλιμάκωσης.

    Όλοι στα εκπαιδευτικά συλλαλητήρια! Όλοι στη γενική απεργία!

    • Κάτω το Μνημόνιο και το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας. Ο λαός δε θα πληρώσει το χρέος τους.
      • Όχι στον Καλλικράτη της εκπαίδευσης, τις συγχωνεύσεις/κλεισίματα, την περιπλάνηση εκπαιδευτικών.
      • Να καταργηθεί ο αντιεκπαιδευτικός νόμος 3848. Κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας.
      • Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ. Μόνιμοι διορισμοί για τις αληθινές ανάγκες.
      • Ενιαίο υποχρεωτικό 12χρονο δημόσιο αληθινά δωρεάν σχολείο, με όλη τη γνώση για όλα τα παιδιά.

    Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε.