Ο πολιτισμός οφείλει να είναι αντισυστημικός, αλλιώς γίνεται όργανο του συστήματος

unnamed

Πολιτισμός δεν είναι μόνο ο τάδε ή ο δείνα δημιουργός που παίζει το παιχνίδι της δημοσιότητας, αλλά ένα σύνολο ανθρώπων που παράγει τέχνη για την τέχνη και για την ψυχή ολόκληρης της κοινωνίας. Ο πολιτισμός οφείλει να είναι αντισυστημικός, αλλιώς γίνεται όργανο του συστήματος.

Μια εκ βαθέων συζήτηση του Ηλία Κορδαλή με την Ελένη Πριοβόλου

Με την Ελένη Πριοβόλου δε θα κάνεις σε καμιά περίπτωση μια «στημένη συζήτηση», γιατί απλώς δεν είναι μια ακόμη «δήθεν» συγγραφέας των κρατικοδίαιτων λογοτεχνικών κύκλων που βρωμάνε, από μακριά, συστημική φορμόλη.

Θα κάνεις, αντίθετα, μια αληθινή συζήτηση με «αξία χρήσης» για όλους εκείνους που δηλώνουν, σε πείσμα των καιρών, «παρών» στους κοινωνικοπολιτικούς αγώνες. Γι’ αυτούς που δημιουργούν τις «Ρόδων Πολιτείες» όχι για να απομονωθούν από τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά για να λειτουργήσουν αυτές ως ορμητήρια ελπίδας, έρωτα, ποίησης, επανάστασης, ομορφιάς!

-Ελένη μου έχεις γράψει πάνω από 20 παιδικά βιβλία και 5 μυθιστορήματα και βρίσκεσαι στη λογοτεχνική σκηνή πάνω από 30 χρόνια. Ο κόσμος που ψάχνει και αγαπάει πραγματικά το ποιοτικό ελληνικό βιβλίο σε γνώρισε από την πρώτη στιγμή με τα παιδικά σου βιβλία και τις συγκλονιστικές σου παρουσιάσεις που τα συνόδευαν. Στο ευρύτερο, όμως, κοινό έγινες πολύ γνωστή, το 2010, με το ιστορικό-πολιτικό μυθιστόρημα «Όπως ήθελα να ζήσω» των εκδόσεων Καστανιώτη, το οποίο πήρε την ίδια χρονιά και το βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ). Το βιβλίο έχει κάνει μέχρι στιγμής 15 εκδόσεις και συνεχίζει να συναρπάζει…Γιατί πιστεύεις;

Νομίζω φίλε Ηλία πως η πρώτη σου ερώτηση περιέχει αρκετές υποερωτήσεις και θα πρέπει να απαντήσω με τη σειρά. Λοιπόν, ξεκινώντας να γράφω από πολύ νέα-παιδί σχεδόν- λογοτεχνία που απευθύνεται στα παιδιά και τους εφήβους άρχισα και εγώ να παιδεύω τον εαυτό μου. Να τον εξελίσσω. Λέγοντας παιδεύω εννοώ να του προσφέρω παιδεία. Ξεκίνησα με μια αθωότητα και μια αίσθηση του μέτρου να περιδιαβαίνω τον θαυμαστό κόσμο της λογοτεχνίας χωρίς καμιά πρόθεση να γίνω αναγνωρίσιμη. Ήμουν εξάλλου μόλις είκοσι χρονών όταν έγραψα το πρώτο μου παραμύθι και βρισκόμουνα σε μια εποχή που είχα ανακαλύψει το όπλο και την προσωπική μου αίρεση. Αυτό το όπλο ήταν για μένα οι λέξεις. Με τις λέξεις ανέτρεπα τον σκληρό και άδικο κόσμο όπως τον έβλεπα και τον βίωνα και δημιουργούσα τον δικό μου, όπως θα ήθελα να τον ζήσω. Για τούτο άρχισα να γράφω παραμύθια. Γιατί μέσα από το παραμύθι έχεις την ευχέρεια να μεταπλάθεις με σύμβολα τη ζωή και να την εξελίσσεις όπως επιτάσσει το προσωπικό σου ιδεώδες. Στην αρχή ήθελα απλώς αυτό το ιδανικό να το μοιράζομαι με τα παιδιά μου. Διότι η γέννηση του γιού μου συνέπεσε με τη γέννηση του πρώτου μου παραμυθιού, που ήταν «ο γελωτοποιός για κλάματα», και μιλούσα μέσα από αυτό για την ανεργία. Έτσι έχτισα το λογοτεχνικό μου σύμπαν συνάμα με το οικογενειακό και χρειάστηκαν σχεδόν είκοσι πέντε χρόνια και είκοσι περίπου βιβλία για παιδιά και εφήβους για να δημιουργήσω το μυθιστόρημα «Όπως ήθελα να ζήσω», που είναι το πρώτο βιβλίο μιας ιστορικής- πολιτικής τριλογίας. Το πρώτο αυτό βιβλίο δε θα γινόταν ευρέως γνωστό αν δεν αποσπούσε το βραβείο του αναγνωστικού κοινού. Ο λόγος που συνεχίζει να συναρπάζει είναι απλός. Μίλησα στον αναγνώστη με λόγια αληθινά και με ψυχή καθαρή περί του τις πταίει για την πολιτική και κοινωνική μας κακοδαιμονία. Του μίλησα για τις απαρχές της διάβρωσης του πολιτικού συστήματος από ιδρύσεως του νέου Ελληνικού κράτους, για την υποδούλωση της χώρας στο ξένο κεφάλαιο, το ρόλο του Τραπεζικού κεφαλαίου, του παλατιού και των διεφθαρμένων πολιτικών. Του μίλησα όμως και για το όνειρο, την ελπίδα την ομορφιά και την αρμονία. Δημιούργησα μέσα στον σκανδαλώδη κοινωνικό και πολιτικό περίγυρο την «ρόδων πολιτεία», ήτοι την όλβια πολιτεία της ισονομίας, της ισοπολιτείας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, όπως ο καθένας θα ήθελε να τη ζήσει. Continue reading

Τράπεζα θεμάτων: εκπαιδεύοντας στην απόρριψη

Συνέντευξη με τη Γιώτα Ιωαννίδου, απερχόμενη εκπρόσωπο των Παρεμβάσεων στο ΔΣ του Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης (ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ) της ΟΛΜΕ*

Ποια είναι η εικόνα από την εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων και του νέου συστήματος προαγωγής, στην Α Λυκείου;

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΟΛΜΕ, από το 65% των σχολείων, περίπου ένας στους τέσσερεις μαθητές της Α Λυκείου παραπέμπεται σε κάποιο μάθημα το Σεπτέμβρη (24%). Το αντίστοιχο περσινό ποσοστό των μεταξεταστέων ήταν 4,2%. Σε αρκετές περιοχές αυτή η αναλογία γίνεται ακόμη μικρότερη, φτάνοντας και την αναλογία ένας στους δύο. Από τη γενική εικόνα διαφοροποιούνται τα ποσοστά στους μαθητές των ΕΠΑΛ, όπου εφαρμόστηκε η Τράπεζα Θεμάτων αλλά το σύστημα προαγωγής είναι λιγότερο σκληρό. Γενικότερα τα ποσοστά αποτυχίας μειώνονται σε περιοχές όπου το οικονομικό – κοινωνικό βαλάντιο των οικογενειών ανεβαίνει, πάντα όμως εμφανίζονται αρκετά υψηλά σχετικά με πέρσι. Αλλά αν θέλουμε να έχουμε όλη την εικόνα χρειάζεται να προσθέσουμε, γονείς και παιδιά που βρέθηκαν να περνούν «κλίμα πανελλαδικών» για 13 μαθήματα –όπως είπε μια μητέρα σε μια εκδήλωση της ΕΛΜΕ Ν. Σμύρνης. Τέλος την πλήρη εικόνα θα την έχουμε μέσα στο επόμενο δίχρονο, με την εφαρμογή του «νέου» συστήματος σε όλες τις τάξεις του Λυκείου, βλέποντας και τα ποσοστά των εγγραφών στην Α Λυκείου σχετικά με προηγούμενες χρονιές αλλά και την επίδρασή του στην εκπαιδευτική διαδικασία σε συνδυασμό με το προχώρημα και των υπολοίπων αλλαγών.

Στις δηλώσεις του ο Υπουργός Παιδείας, αναγνωρίζει κάποια προχειρότητα στην εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων. Μάλιστα ο Υφυπουργός Παιδείας μίλησε για τροποποιήσεις και από φέτος. Continue reading

Τράπεζα θεμάτων: θύματα μαθητές, εκπαιδευτικοί, εκπαίδευση

Γιώτα Ιωαννίδου*

Τρεις ημέρες πριν το ξεκίνημα των εξετάσεων στο Λύκειο, το Υπουργείο Παιδείας άνοιξε την περίφημη Τράπεζα Θεμάτων, ώστε να εξοικειωθούν δήθεν, μαθητές και καθηγητές, με εκατοντάδες θέματα, για τις εξετάσεις! Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες τόσο από τους εκπαιδευτικούς, όσο και από τους γονείς!

Παρά τις καταγγελίες για τυπική κάλυψη της ύλης λόγω ελλείψεων εκπαιδευτικού προσωπικού! Με μεγάλο αριθμό θεμάτων, πρόχειρων, εκτός ύλης, με ανερμάτιστες εκφωνήσεις, μεγάλου βαθμού δυσκολίας, με απαιτήσεις αποστήθισης – απομνημόνευσης ακόμη και σε βάρος των ίδιων των οδηγιών διδασκαλίας, αντίστοιχα με αυτά των πανελλαδικών εξετάσεων. 

Με την κλήρωση του 50% τέτοιων θεμάτων για τις εξετάσεις από την Τράπεζα, μαζί με το σκληρότερο σύστημα προαγωγής από τάξη σε τάξη (που απαιτεί επιπλέον βάση του δέκα, σε μέσο όρο, ανά διακριτό γνωστικό αντικείμενο σε γλώσσα και μαθηματικά και βάση οκτώ, στα υπόλοιπα και των σημερινών κατευθύνσεων), με μια βαθμολογία που θα μετρά και στη δυνατότητα εισαγωγής στο, η μαζική απόρριψη των μαθητών, στη συνολική εφαρμογή του νέου νόμου για το Λύκειο (ν. 4186), στα επόμενα δύο χρόνια, θα είναι αναπόφευκτη. Continue reading

Π. Αντωνόπουλος: Κίνημα ανατροπής της «αξιολόγησης»

Παύλος Αντωνόπουλος: Κίνημα ανατροπής της «αξιολόγησης»
«Η κυβέρνηση θέλει ένα Δημόσιο που να εξυπηρετεί απόλυτα τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των τραπεζών και των μεγάλων μονοπωλίων, σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων» τονίζει στο Πριν ο Παύλος Αντωνόπουλος, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, εκλεγμένος από τις Παρεμβάσεις. Η αξιολόγηση που προωθεί η κυβέρνηση θέλει να επιβάλει ένα τέτοιο Δημόσιο, γι’ αυτό και δεν πρέπει να περάσει.
Συνέντευξη στη Ντίνα Χαριτάτου 
– Το ∆ΝΤ και η Ευρωπαϊκή Ένωση σε όλες τις εκθέσεις τους για την κατάσταση στην Ελλάδα προτείνουν ως δρόµο επίλυσης των προβληµάτων την αξιολόγηση. Τι σηµαίνει αυτό ακριβώς για τον δηµόσιο τοµέα και πώς υλοποιείται;
– Η ΕΕ, το ∆ΝΤ και η κυβέρνηση έχουν χαράξει την πολιτική τους για το ξεπέρασµα της κρίσης σε βάρος των εργαζοµένων και του λαού. Στο σχεδιασµό τους βασικό ρόλο παίζει το ∆ηµόσιο. Μέσα από τη δηµοσιονοµική πολιτική θέλουν να µειώσουν τους µισθούς των υπαλλήλων ώστε να προσεγγίσουν τους µισθούς της Βουλγαρίας, της Κίνας κ.λπ. Αυτό είναι αναγκαίο για να καθιερώσουν και στον ιδιωτικό τοµέα αντίστοιχους µισθούς, για να αυξήσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου. Παράλληλα θέλουν να ακυρώσουν όλες τις κοινωνικές κατακτήσεις των εργαζοµένων που βάραιναν την εργοδοσία, όπως είναι η υγεία, η παιδεία, η ασφάλιση και οι συντάξεις, γενικά η κοινωνική µέριµνα. Πολλοί από αυτούς τους τοµείς είναι πηγές κέρδους για το κεφάλαιο και θα πρέπει ο εργαζόµενος να πληρώνει από τον πενιχρό στα όρια της πείνας µισθό του. Το ίδιο φυσικά κι ο συνταξιούχος.
Για την επίτευξη αυτών των στόχων ο δηµόσιος τοµέας πρέπει να συρρικνωθεί. Κερδοφόρα κοµµάτια του να παραχωρηθούν στον ιδιωτικό τοµέα. Όπως κλείσανε 50 ειδικότητες των ΕΠΑΛ στα σχολεία και δόθηκαν στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Όπως δίνουν κοµµάτια της τοπικής αυτοδιοίκησης στους ιδιώτες. Πρέπει λοιπόν να απολυθούν εργαζόµενοι που «περισσεύουν». Το εργαλείο είναι η αξιολόγηση. Με το νόµο που ψήφισε πρόσφατα η κυβέρνηση µέσα σε ένα χρόνο θα διώξει το 15% των δηµοσίων υπαλλήλων, παρακάµπτοντας το Σύνταγµα, απολύτως «νόµιµα». Του χρόνου το ίδιο. Με τον νέο νόµο υποχρεωτικά το 15% των υπαλλήλων πρέπει να κριθεί ακατάλληλο (προβλέπει πειθαρχικές κυρώσεις για τους προϊστάµενους που δεν θα το τηρήσουν). Ένα 25% θα κριθεί άριστο και το υπόλοιπο 60% θα κινείται στον ενδιάµεσο χώρο προετοιµάζοντας τους µονοµάχους της επόµενης χρονιάς. Continue reading

Λείπουν 24.000 εκπαιδευτικοί!

Του Χρήστου Κάτσικα

Σε αριθμό-ρεκόρ θα φτάσουν φέτος τα κενά των καθηγητών, δασκάλων και νηπιαγωγών, καθώς τα τελευταία τρία χρόνια αφενός ο αριθμός των διορισμών μόνιμων εκπαιδευτικών δεν κάλυπτε ούτε το 1/10 του αριθμού των παραιτήσεων–συνταξιοδοτήσεων, αφετέρου μειώθηκαν δραματικά οι προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Την πραγματικότητα αυτή αναγκάστηκε να παραδεχτεί ο νέος υπουργός Παιδείας σε τηλεοπτική συνέντευξη. Ο Αν. Λοβέρδος «αποκάλυψε» ότι οι ελλείψεις των εκπαιδευτικών ανέρχονται σε 22.000, ενώ μπορεί να αγγίξουν και τις 24.000, και αυτό μπορεί να τινάξει τη νέα σχολική χρονιά στον αέρα. Continue reading

Κόβουν σχολεία, εκπαιδευτικούς και… μαθητές

Του Χρήστου Κάτσικα

Στη χρονιά που μας πέρασε πάνω από 16.000 εκπαιδευτικοί βρέθηκαν με ελαστικές σχέσεις εργασίας (προσλήφθηκαν μέσω ΕΣΠΑ ως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί), οι περισσότεροι εκ των οποίων κάλυψαν οργανικά κενά

45-1

Τη Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου θα ξεκινήσουν τα μαθήματα του νέου σχολικού έτους, σύμφωνα με το σχέδιο της υπουργικής απόφασης που αναμένεται να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Παράλληλα, στο ΦΕΚ προβλέπεται ότι θα καταργηθούν 15 Δημοτικά ενώ ιδρύονται μόλις 5. Επίσης, προβλέπεται η κατάργηση 30 Νηπιαγωγείων και η ίδρυση μόλις 12, αριθμός που είναι πολύ πίσω από τις ανάγκες, αν σκεφτεί κάποιος ότι πολλά προνήπια μένουν κάθε χρόνο εκτός Νηπιαγωγείων. Continue reading

Τράπεζα Θεμάτων Βιολογίας: Η παπαγαλία πέθανε… Ζήτω η αποστήθιση!

Των Απόστολου Παπασπύρου και Ελευθερίας Νικολούζου*

Τελικά, κλείνοντας η χρονιά, τι ζητάμε από τους μαθητές της Α’ λυκείου στις τελικές εξετάσεις; Να είναι τέλειοι στην αποστήθιση! Αυτό είναι το πνεύμα των «αναβαθμισμένων» θεμάτων της Τράπεζας! 2ΟΟ θέματα, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων επιμένει σε ανούσιες λεπτομέρειες (σκόπιμα ή λόγω αδυναμίας αυτών που τα επέλεξαν να διακρίνουν το σημαντικό από το δευτερεύον;), εξυπνακίστικα θέματα με σαδιστική διάθεση που ακροβατούν μεταξύ του εντός και εκτός ύλης, θέματα προχειροφτιαγμένα και κακοδιατυπωμένα. Σε πολλά από αυτά μοιάζει σαν να έχει πιάσει κάποιος λέξη-λέξη το βιβλίο και να προσπαθεί να διατυπώσει ερωτήσεις από όλη την έκταση της ύλης. Σαν να προσπαθεί με τον κειμενογράφο να εντοπίσει σε πόσα σημεία αναφέρεται η λέξη… τάδε και να προσπαθεί να διατυπώσει ερώτημα.

Κι όλα αυτά σε ένα μάθημα με εκτεταμένη εξεταστέα ύλη από ένα ακατάλληλο βιβλίο, που όλοι γνωρίζουν ότι είχε γραφτεί με προορισμό τους μαθητές θετικής κατεύθυνσης Β΄ λυκείου και ξαφνικά βρέθηκε στην Α΄ λυκείου.

Παρόλα αυτά οι οδηγίες για τη διδασκαλία του μαθήματος ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση:»

Continue reading

Στρώνουν PISA στην εκπαίδευση

Του Χρήστου Κάτσικα

Μέσω του διαγωνισμού PISA ο ΟΟΣΑ περνάει έναν μηχανισμό «παρακυβέρνησης» των εκπαιδευτικών συστημάτων των χωρών που συμμετέχουν, με στόχο την πολιτική επιτήρησης, συμμόρφωσης και πιστοποίησης εκπαιδευτικών προϊόντων και υπηρεσιών

Η κατάταξη της χώρας μας στις τελευταίες θέσεις του διαγωνισμού χρησιμοποιείται ως τεκμήριο από όποιον θέλει είτε να κατακρίνει την εκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων είτε να κατακεραυνώσει τους εμπλεκόμενους στη διαδικασία της εκπαίδευσης (δασκάλους, καθηγητές, γονείς, μαθητές) για την πλημμελή άσκηση των καθηκόντων τους.

45

Από τις 28 Απριλίου έως και τις 9 Μαΐου θα οργανωθεί τελικά, σε ένα επιλεγμένο τμήμα ελληνικών σχολείων, η πιλοτική φάση του PISA του ΟΟΣΑ, στον οποίο μετέχουν 15χρονοι μαθητές από 65 χώρες του πλανήτη.

Αυτό ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας μετά τον θόρυβο που ξεσήκωσαν τις προηγούμενες μέρες κάποιοι εκπαιδευτικοί αναλυτές επειδή λόγω «ολιγωρίας του υπουργείου Παιδείας» η χώρα μας «κινδυνεύει με αποβολή από τον διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ». Αλλά ας δούμε το θέμα στην ουσία του γιατί είναι εξόχως σοβαρό.

Να θυμίσουμε καταρχάς ότι κροκοδείλια δάκρυα για τα ελληνικά σχολεία συνόδευσαν πριν από περίπου τέσσερις μήνες (Δεκέμβριος 2013) την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της έκθεσης PISA του ΟΟΣΑ, που διεξάγεται κάθε τρία χρόνια μετρώντας τις επιδόσεις των 15χρονων μαθητών στην κατανόηση κειμένου, τα Μαθηματικά και τις Φυσικές Επιστήμες.

Στην 42η θέση η Ελλάδα

Και αυτό, γιατί στο τεστ εκπαιδευτικής αξιολόγησης PISA 2012 η Ελλάδα βρέθηκε στην 42η θέση, μεταξύ των 65 χωρών που συμμετείχαν, σημειώνοντας πτώση 17 θέσεων, καθώς το 2009 ήταν στην 25η θέση.

Continue reading

Αξιολόγηση και εργασία

Του Μιχάλη Μιλτσακάκη*

Mια από τις πιο σημαντικές του μάχες δίνει το εκπαιδευτικό κίνημα την φετινή χρονιά μέσα και έξω από τα  σχολεία. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί συγκρούονται με την απόπειρα εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης σε πολιτικό, συνδικαλιστικό και ιδεολογικό επίπεδο. Η κυβέρνηση έχει βάλει ως στόχο να προχωρήσει τον πρώτο κύκλο εφαρμογής μέχρι τον Μάη και να βάλει τις βάσεις για την πλήρη ανάπτυξη της αξιολόγησης από του χρόνου σε συνδυασμό και με όλα όσα προωθούνται σε αυτό το μέτωπο από τον Κ. Μητσοτάκη στο υπόλοιπο δημόσιο. Η κυβερνητική και ευρωπαϊκή προπαγάνδα παρουσιάζει τα δικά της επιχειρήματα για την αναγκαιότητα της αξιολόγησης, βάζοντας στο κέντρο του ιδεολογικού της οπλοστασίου την βελτίωση της λειτουργίας του δημοσίου και του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου, και δίνοντας επιτέλους ένα τέλος στην «ασυδοσία» των προηγούμενων χρόνων. Η αξιολόγηση ανάγεται σε νέα ιδεολογία, βασική πλευρά της επίθεσης για την αντιδραστική, αντιλαϊκή επανίδρυση του καπιταλιστικού κράτους, του δημοσίου και της εκπαίδευσης.

Η επίθεση αυτή στο δημόσιο και στο δημόσιο σχολείο  πατά και  πάνω σε υπαρκτές καταστάσεις (διαφθοράς, γραφειοκρατίας, αναποτελεσματικότητας, πελατειακών σχέσεων )  οι οποίες όμως δημιουργήθηκαν με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και προωθήθηκαν με πολιτικό σχέδιο των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ/ΝΔ και της ΕΕ τα προηγούμενα χρόνια. Continue reading

Ένα βήμα πριν τον αφορισμό… Θρησκευτικές επιθέσεις στον Νίκο Καζαντζάκη (ντοκουμέντο)

Του Δημήτρη Δαμασκηνού* 

Μια ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ θρησκόληπτων εθνικιστών «κατοίκων» του Ηρακλείου Κρήτης, που, «αποκαλύπτοντας» το αντιχριστιανικό και γενικώς αντιθρησκευτικό, κακότεχνο, βάναυσο, χυδαίο και ανελεύθερο χαρακτήρα του έργου του Νίκου Καζαντζάκη θέτουν το 1954 ως στόχο τον αφορισμό του «αποστατήσαντος» και των θαυμαστών του έργου του από την Εκκλησία της Κρήτης…  

Ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν ένας λογοτέχνης που πολεμήθηκε σκληρά τόσο από το συντηρητικό πολιτικό όσο και από το εκκλησιαστικό κατεστημένο στα πρώτα μετακατοχικά χρόνια αλλά και την εποχή αμέσως μετά τον Εμφύλιο πόλεμο. Ας μην ξεχνάει, άλλωστε, κανείς πως το «κράτος των δωσιλόγων» της Κατοχής με τις συνεχείς παρεμβάσεις του από το 1946 έως το 1957 «πέτυχε» να μην του απονεμηθεί το βραβείο Νόμπελ στο οποίο ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος. Χαρακτηριστική είναι η φράση του Αλμπέρ Καμύ, ο οποίος πήρε το Νομπέλ το 1957, σε γράμμα του προς την Ελένη Ν. Καζαντζάκη: «…Και ακόμα δεν ξεχνώ πως τη μέρα που λυπόμουν να δεχθώ μια διάκριση, που ο Καζαντζάκης άξιζε εκατό φορές περισσότερο, επήρα από εκείνον το πιο γενναιόδωρο από όλα τηλεγράφημα…». Continue reading

Κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο της Ν. Γεωργιάδου με τίτλο «Καλημέρα, παιδιά, είναι χτες»

 

Από τις εκδόσεις ΚΨΜ κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο της Νίνας Γεωργιάδου με τίτλο «Καλημέρα, παιδιά, είναι χτες».

Τα κείμενα του βιβλίου αποτυπώνουν γεγονότα, πολιτικές δράσεις, κοινωνικές συμπεριφορές και εκπαιδευτικές επιλογές του νέου αιώνα, που, όλο και περισσότερο, φαίνεται να οδεύει προς το χτες. Αρκετά από τα κείμενα αυτά δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης» ή στο διαδίκτυο.

Οι μονόλογοι, στο τέλος, μπορεί να έχουν θεατρικό χαρακτήρα (παίχτηκαν με τον τίτλο «Μονολογώντας…δημοσίως»), τους θεωρώ όμως πολιτικά κείμενα.

Όσα καταγράφονται εδώ, τα είπαν πολλοί άλλοι και πολύ καλύτερα. Οι καιροί μας όμως είναι τόσο πυκνοί που, όσες λέξεις κι αν ειπωθούν, δε φτάνουν να τους περιγράψουν.

Όσοι, από μοιραία σύμπτωση, κρατάτε αυτό το βιβλίο, ξέρετε ίσως πως οι λέξεις δεν είναι πάντα καραμέλες μιας γλυκιάς νουβέλας. Δεν έχουν πάντα το μεγαλείο του έπους, ούτε το βάθος του φιλοσοφικού στοχασμού. Συχνά έχουν τη γεύση της στάχτης γιατί μιλούν για αποκαΐδια. Continue reading

Λέμε όχι στην αξιολόγησή τους, γιατί έχουμε αξίες

Γιώτα Ιωαννίδου*

Αξιολόγηση μαθητών με νέο απορριπτικό εξεταστικό, βαθμολογικό πλέγμα με βάση το νόμο για το Λύκειο, Εθνικός Οργανισμός Εξετάσεων και Τράπεζα Θεμάτων.

Αξιολόγηση εκπαιδευτικών.

Αξιολόγηση εκπαιδευτικού έργου σχολικής μονάδας.

Εξωτερική αξιολόγηση από Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε) και Επιτροπές Αξιολόγησης Εκπαιδευτικού Έργου σε κάθε Διεύθυνση.

Αξιολόγηση στα Πανεπιστήμια, αξιολόγηση στα νοσοκομεία και στην υγεία, αξιολόγηση στο νερό, στην ενέργεια, σε οτιδήποτε θεωρούνταν καθολικό δικαίωμα και σχετικά, δημόσια παρεχόμενο από το κράτος, ώστε να φέρει ένα άμεσο, απτό για τις τσέπες των λίγων αποτέλεσμα: όλα να υποταχθούν πλήρως  στη λογική του κέρδους, να γίνουν εμπορεύματα και να αγοράζονται από τον καθένα τόσο και όσο, και αν, το επιτρέπει η οικονομική τους κατάσταση. Continue reading

Μια προσωπική στάση απέναντι στην Αξιολόγηση

Του Λευτέρη Παπαθανάση

Έχοντας πια κάποια χρόνια στην εκπαίδευση, τόσα που μου επιτρέπουν να βγάλω μερικά ασφαλή συμπεράσματα, και έχοντας γυρίσει αρκετά σχολεία της επαρχίας και του κέντρου, πραγματικά δεν μπορώ να πω ποιο ήταν το καλύτερο σχολείο που έχω υπηρετήσει. Αυτό δεν συμβαίνει επειδή ήταν όλα «πρότυπα» σχολεία, ούτε επειδή γενικά είμαι αναποφάσιστος (το αντίθετο), αλλά επειδή το ίδιο αυτό το ερώτημα «ποιο είναι το καλύτερο σχολείο;» είναι άτοπο.

Κάνω αυτήν την εισαγωγή, γιατί αυτό που πλασάρεται στην «κοινή» γνώμη είναι ότι η Αξιολόγηση έχει να κάνει με κάτι τέτοιο. Στο κάτω-κάτω, ποιος δεν θα ήθελε να ξέρει αν  το σχολείο της γειτονιάς του είναι «καλό» ή «κακό»; «Αν το σχολείο έχει κάποιο πρόβλημα, δεν είναι σωστό να το εντοπίσουμε και να το λύσουμε;», ρωτάει ο καλόπιστος συζητητής. Continue reading

«Ωφελούμενοι» δουλοπάροικοι

Τα προγράμματα του ΟΑΕΔ για την «καταπολέμηση της ανεργίας» προωθούν την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και αντικαθιστούν τους «παλιούς» μισθούς και τη μόνιμη εργασία με ψίχουλα των 490 ευρώ τον μήνα

«Στο σχολείο μας ήρθε μια κοινωνική λειτουργός. Δουλεύει για 427 ευρώ, 8 με 4. Μόλις απολυθεί, δεν δικαιούται επίδομα ανεργίας, άδειες, δώρα, αναρρωτικές. Ούτε μπορεί να ξανακάνει τα χαρτιά της γι’ αυτό το πρόγραμμα»

Του Χρήστου Κάτσικα*

Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι κεντρικοί τίτλοι πολλών εφημερίδων αλλά και τηλεοπτικών δελτίων γεμίζουν με… χιλιάδες προσλήψεις στον δημόσιο τομέα. Χιλιάδες προσλήψεις και μια μαγική λέξη: «Ωφελούμενοι»! Continue reading

Παρεμβάσεις Δημοσίου: Οι αγώνες δεν ποινικοποιούνται – Η τρομοκρατία δε θα περάσει!

Δεν πέρασε ούτε μια βδομάδα από την ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ, από την κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και είχαμε έξαρση των απαγορεύσεων και του αυταρχισμού, απέναντι σε κάθε για αγωνιστική κινητοποίηση.

8/1/2014: Απαγόρευση των «συναθροίσεων» την ημέρα της φιέστας υποδοχής, με την αιτιολογία «της εκτιμώμενης συμμετοχής μεγάλου αριθμού πολιτών σε αυτές και της αναμενόμενης έντασης»(!!!),  χρήση ΜΑΤ και χημικών, σύλληψη  του συντρόφου μας Παύλου Αντωνόπουλου, μέλους των Παρεμβάσεων, πρώην μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ και τωρινό μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, τον οποίο οδήγησαν με χειροπέδες στη ΓΑΔΑ και τον παραπέμπουν με την κατηγορία συμμετοχής σε «απαγορευμένη» διαδήλωση και αντίστασης κατά της αρχής! Continue reading