Προς περιορισμούς στις μεταθέσεις

  1. Προς περιορισμούς στις μεταθέσεις

    Αθήνα, 28-1-2011

    Του Ηλία Παπαχατζή

    Εκπρόσωπου των «Αγωνιστικών Παρεμβάσεων Συσπειρώσεων Κινήσεων» στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

Τα ζητήματα μεταθέσεων, τοποθετήσεων και αποσπάσεων είναι από τα σοβαρότερα θέματα, που απασχολούν τον εκπαιδευτικό στη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Το ΥΠΔΒΜΘ έχει αποφασίσει να κάνει αλλαγές σ’ αυτούς τους τομείς, με πρώτο βήμα τα άρθρα 4 παρ. 4 και 30 παρ. 1 του ν.3848/10 με τα οποία ο νεοδιοριζόμενος συνάδελφος υποχρεώνεται να παραμείνει για τρία χρόνια στην περιοχή διορισμού του, ενώ οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί, για να θεμελιώνουν δικαίωμα μετάθεσης πρέπει να έχουν υπηρετήσει δύο χρόνια εκεί όπου τοποθετούνται. Αυτές οι διατάξεις έχουν καταγγελθεί από ΟΛΜΕ-ΔΟΕ και το εκπαιδευτικό κίνημα και ζητιέται επίμονα η κατάργησή τους. Κι όμως δεν είναι παρά μόνο η αρχή…

Στο «κείμενο εργασίας για θέματα μεταθέσεων, τοποθετήσεων και αποσπάσεων», κείμενο που κατέθεσαν στην ομάδα εργασίας, που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία της Υπουργού Παιδείας, τα μέλη της που εκπροσωπούν το Υπουργείο, προβλέπονται κι άλλοι πολύ σοβαροί περιορισμοί στη δυνατότητα των εκπαιδευτικών να μπορούν να επιλέγουν (με κάποια κριτήρια φυσικά) τον τόπο υπηρεσίας τους. Με βάση το συγκεκριμένο κείμενο «οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε σχολεία της έδρας τους δε λαμβάνουν μονάδες λόγω δυσμενών συνθηκών» π.χ. ο καταγόμενος από τη Λαμπεία Ν. Ηλείας ή αυτός που αποφάσισε ν’ ανοίξει οικογενειακή μερίδα εκεί, δε θα παίρνει τα 9 μόρια δυσμενών συνθηκών, που δικαιούται για κάθε χρόνο, επομένως επί της ουσίας δε θα έχει τη δυνατότητα μετάθεσης στην Αθήνα ή όπου αλλού αποφασίσει κάποια στιγμή στη ζωή του.

Κι όχι μόνο αυτό, αλλά με βάση την αμέσως προηγούμενη παράγραφο του κειμένου εργασίας (1. §2.4): «οι μονάδες λόγω δυσμενών συνθηκών… υπολογίζονται μόνο για την αμέσως επόμενη μετάθεση ή τοποθέτηση των εκπαιδευτικών». Αν δηλαδή κάποιος συνάδελφος, που υπηρετεί στη Σαμοθράκη (με 12 μόρια δυσμενών συνθηκών ανά έτος) δεν κατορθώσει να «πιάσει» Αθήνα, αλλά π.χ. Φθιώτιδα, κινδυνεύει με το μηδενισμό των μορίων δυσμενών συνθηκών που είχε πριν τη μετάθεση να παραμείνει στη Φθιώτιδα εφ’ όρου ζωής.

Επίσης στη μεθεπόμενη παράγραφο ορίζεται ότι οι άδειες κύησης και λοχείας καθώς και οι μακροχρόνιες (πέραν του μηνός) αναρρωτικές άδειες θεωρείται ότι διανύθηκαν σε σχολείο Α κατηγορίας (δηλ. 0 μόρια, σύμφωνα με την αναπροσαρμογή που προσπαθεί να επιβάλει το Υπουργείο). Πώς λέμε «το δικαίωμα στη μητρότητα»;

Κοινός παρονομαστής αυτών των ιδεών ή μέτρων που προωθούνται είναι ο περιορισμός των εργασιακών μας δικαιωμάτων, η παρεμπόδιση της μετακίνησης του εκπαιδευτικού. Αυτές οι απόψεις θέλουν να μετατρέψουν τον εκπαιδευτικό σ’ ένα σύγχρονο δουλοπάροικο στο Μεσαίωνα, που έρχεται. Φαίνεται ότι το «νέο Σχολείο» χρειάζεται δεμένο τον εκπαιδευτικό, έναν υπάλληλο που να μην έχει το δικαίωμα ν’ αλλάξει χώρο δουλειάς, αλλά να υπομένει φοβισμένος καθετί, που σκαρφίζεται ο κόσμος της αγοράς και του κέρδους. Ο «πειθαρχημένος» εκπαιδευτικός δε χρειάζεται να έχει πολλά οράματα. Έτσι δε θα έχει το περιθώριο να μιλάει για οράματα στους μαθητές του.

Οι προθέσεις αυτές της ηγεσίας του ΥΠΔΒΜΘ είναι αναμφισβήτητες. Συζήτηση γι’ αυτές (δηλ. για τις αλλαγές στις μεταθέσεις) μπορεί να μην έχει γίνει ακόμη στην επιτροπή (ομάδα εργασίας), αλλά η αρχική αντίδραση των παραγόντων του Υπουργείου, όταν οι εκπρόσωποι της ΟΛΜΕ έθεσαν αυτά τα ζητήματα, υπήρξε αρνητική. Το ότι το «κείμενο εργασίας» του Υπουργείου δεν είναι τυχαίο κείμενο, αποδεικνύεται από το ότι η συζήτηση για τις τοποθετήσεις – αποσπάσεις γίνεται στη βάση των προτάσεων του κειμένου (με προσθήκες, διορθώσεις, αμφισβητήσεις…)

Δε θ’ αναφερθούμε σ’ άλλες πλευρές του «κειμένου εργασίας». Άλλωστε το έκανε πρόσφατα το ΔΣ της ΟΛΜΕ. Απλά επιμένουμε στα ζητήματα των μεταθέσεων. Το δικαίωμα του εργαζόμενου να επιλέγει τον τόπο εργασίας του, να κάνει ή και ν’ αλλάζει τον οικογενειακό του προγραμματισμό είναι αναφαίρετο. Δε μπορεί να εκχωρηθεί σε κανένα σύμβουλο του Υπουργείου και σε καμία επιχειρηματική ή εξουσιαστική σκοπιμότητα. Όσο λοιπόν είναι αναγκαίο ν’ αντιπαλέψουμε μαζί το Μνημόνιο, την τρόικα και την απόπειρα εμπορευματοποίησης και διάλυσης της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, άλλο τόσο είναι να σταθούμε απέναντι σ’ όλους αυτούς, που θέλουν ν’ αλλάξουν τη ζωή του εκπαιδευτικού στα πιο απλά πράγματα χωρίς να τον ρωτήσουν.

 

Υ.Γ. Κάτι που πρέπει να αποφευχθεί, εκτός όλων όσων προαναφέραμε, είναι η αναδρομικότητα σε σχέση με τον υπολογισμό των μορίων δυσμενών συνθηκών. Θα ήταν εξαιρετικά άδικο τώρα με την αναμοριοδότηση των σχολείων, οι όποιες αλλαγές (που θα σχετίζονται με πρόσφατες αλλαγές στο οδικό δίκτυο κτλ) να επηρεάσουν τα συνολικά μόρια των εκπαιδευτικών.

Για τις καταργήσεις – συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων

Για τις καταργήσεις – συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων

Στις 20/1/2011 το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε την έναρξη διαβούλευσης για τα κριτήρια συνένωσης και ίδρυσης σχολικών μονάδων. Για μια ακόμη φορά η διαβούλευση διαρκεί ελάχιστα (μόλις 4 μέρες, συμπεριλαμβανομένου του σαββατοκύριακου), ενώ το κείμενό της είναι αόριστο, δε δεσμεύει το Υπουργείο, αφήνοντας ανοικτό το πεδίο των επικοινωνιακών ελιγμών. Με τον όρο «διαβούλευση», η Κυβέρνηση εννοεί αστραπιαίες διαδικασίες που δεν αφήνουν περιθώρια τεκμηριωμένου διαλόγου, ασαφή κείμενα που δεν τη δεσμεύουν, περιορισμό της συζήτησης σε ασφυκτικό τεχνοκρατικό πλαίσιο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες του ΔΝΤ, της ΕΕ και του κεφαλαίου και όχι των εργαζόμενων.

Όσα σχολεία συστεγάζονται θα συνενωθούν και τα υπόλοιπα θα εξεταστούν με το ερώτημα του κλεισίματος ή της συγχώνευσης. Το Υπουργείο υπόσχεται ότι κανένας μαθητής δε θα ταξιδεύει πέρα από 45 λεπτά για να πάει στο σχολείο, ενώ στις νησιωτικές και ορεινές περιοχές που δε μπορεί να υπάρξει ασφαλής μεταφορά, θα δημιουργηθούν «μικρές οργανωτικές δομές, ωσότου γίνουν τα κατάλληλα δημοτικά έργα». Μα υπάρχουν μαθητικοί πληθυσμοί που ήδη θέλουν πάνω από 45 λεπτά για να πάνε σχολείο. Πώς θα πηγαίνουν γρηγορότερα στα νέα, μακρινότερα σχολεία; Ψέματα, ψέματα, ψέματα…

Κατά το Υπουργείο, οι συγχωνεύσεις θα γίνουν με «παιδαγωγικά κριτήρια». Σπεύδει όμως να υπενθυμίσει το όριο των 30 μαθητών ανά τμήμα (25 στην πρωτοβάθμια). Είναι φανερό πως τα πολυάριθμα πλέον τμήματα θα λειτουργούν στο όριο της χωρητικότητας. Απορεί κανείς για την υπουργική υποκρισία, με την οποία βαπτίζεται ως «παιδαγωγικό κριτήριο» η απαίτηση να στοιβαχτούν οι μαθητές στις αίθουσες προκειμένου το «νέο σχολείο» να κοστίζει φτηνότερα.

Τα υπόλοιπα μέτρα που περιέχονται στο κείμενο είναι τεχνοκρατικά και δεν περιλαμβάνουν καμία εγγύηση για την παιδαγωγική ή διδακτική αρτιότητα των νέων συγχωνευμένων μονάδων. Το κείμενο διαβούλευσης δεν είναι παρά μια δήλωση προθέσεων της Κυβέρνησης για ακόμη περισσότερες περικοπές στη χρηματοδότηση των σχολείων, όπως υπαγορεύει το Μνημόνιο 3 (σελ. 43), το οποίο μάλιστα συστήνει «τρόικα για την εκπαίδευση», δηλαδή «ανεξάρτητη ειδική ομάδα εκπαιδευτικής πολιτικής με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση) και την αποτελεσματικότερη χρήση πόρων». «Πακετάροντας» μαθητές και εκπαιδευτικούς στις αίθουσες και δημιουργώντας σχολεία-μαμούθ, επιδιώκουν να μειώσουν τις οργανικές θέσεις και τη χρηματοδότηση των σχολείων, αδιαφορώντας για τις ήδη ακραία επιβαρυμένες συνθήκες λειτουργίας των σχολικών μονάδων.

Διαρκής δαμόκλειος σπάθη πάνω από σχολεία, μαθητές, εκπαιδευτικούς

Το κείμενο αποκαλύπτει ακόμη την πρόθεση του Υπουργείου να φτιάξει ένα διαρκή μηχανισμό κλεισίματος και συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων που θα λειτουργεί και τα επόμενα χρόνια. Έχει ήδη εγκαταστήσει το αναγκαίο μηχανογραφικό σύστημα με το οποίο θα αξιολογούνται οι υποψήφιες για συγχώνευση ή κατάργηση σχολικές μονάδες. Τα κριτήρια μάλιστα σχετίζονται με τη διαδικασία αυτοαξιολόγησης που ήδη επιχειρεί το Υπουργείο να εφαρμόσει πιλοτικά, αναγκάζοντας τα ίδια τα σχολεία να «σκάβουν το λάκκο τους». Οι συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων θα είναι μια διαρκής και αυτοματοποιημένη διαδικασία, στην υπηρεσία της «τρόικας της εκπαίδευσης».

Οι συνέπειες θα είναι βαριές για πολλά σχολεία, μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς. Δημιουργείται ένα μοντέλο γιγάντιου σχολείου, αφημένου πρακτικά στην τύχη του, με εκπαιδευτικούς περιπλανώμενους, εντατικοποιημένους, κακοπληρωμένους, ενδεχομένως χωρίς οργανική θέση πια ή και ελαστικά εργαζόμενους, μαθητές που θα αναγκάζονται να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις σε δύσκολες συγκοινωνιακές συνθήκες και γονείς χτυπημένους από την κρίση που θα πιεστούν επιπλέον να αλλάξουν τόπο κατοικίας στην προσπάθεια να βρουν σχολείο για τα παιδιά τους. Παιδιά με ετερόκλητες ανάγκες θα στοιβάζονται ουσιαστικά ανεπίβλεπτα σε απρόσωπα σχολεία-μαμούθ. Η μαθησιακή διαδικασία ολοένα θα υποβαθμίζεται. Η σχολική διαρροή και οι κοινωνικές ανισότητες θα εντείνονται.

Την ίδια στιγμή, άλλα σχολεία, κυρίως σε προνομιούχες περιοχές, τα οποία ήδη λειτουργούν ως άτυπα «κέντρα αριστείας», θα επωφεληθούν από τις συγχωνεύσεις, προσελκύοντας μαθητές υψηλών επιδόσεων και εξοβελίζοντας τους «λιγότερο δυνατούς». Αυτά ακριβώς τα «καλά» σχολεία θα προβάλλονται από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ για να αποτελέσουν το προπαγανδιστικό άλλοθι της Κυβέρνησης, ώστε να εξιλεωθεί για τη διάλυση της εκπαίδευσης και να αποποιηθεί την ευθύνη για την εκρηκτική αύξηση της εκπαιδευτικής ανισότητας, βρίσκοντας αποδιοπομπαίους τράγους ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς που θα αδυνατούν να εργαστούν αποτελεσματικά σε τέτοιες συνθήκες. Θα διογκωθεί έτσι η πίεση για άμεση αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η οποία, για να είναι «αντικειμενική», θα στηρίζεται στα μετρήσιμα αποτελέσματα του εκπαιδευτικού έργου – δηλαδή τις επιδόσεις των μαθητών. Και πώς θα κρίνονται αυτές, παρά μόνο μέσα από κι άλλες εξετάσεις;

Να πώς θα ανοίξει περισσότερο η ιδιωτική αγορά εκπαιδευτικών υπηρεσιών για μαθητές, αλλά και εκπαιδευτικούς, μιας και οι πρώτοι δε θα μαθαίνουν αρκετά στο σχολείο, ενώ οι δεύτεροι θα εμπλουτίζουν το «φάκελο προσόντων» τους για να αποδείξουν ότι δε φταίνε. Με την απελευθέρωση της αγοράς εκπαιδευτικών υπηρεσιών και τη σύνδεση της χρηματοδότησης των σχολικών λειτουργιών από τα ευρωπαϊκά προγράμματα και τις ΣΔΙΤ, το κράτος επιχειρεί ουσιαστικά να απαλλαγεί από μεγάλο μέρος της ευθύνης για την παροχή εκπαίδευσης σε όλα τα παιδιά, με δημόσιο δωρεάν χαρακτήρα.

Το εκπαιδευτικό κίνημα απαιτεί από την Κυβέρνηση να αποσύρει το σχέδιο συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολικών μονάδων, να στρέψει την εκπαιδευτική πολιτική μακριά από το μοντέλο του φτηνού σχολείου της αγοράς και της αμάθειας, εξασφαλίζοντας ότι το δημόσιο σχολείο θα προσφέρει δωρεάν, ισότιμα και αξιόπιστα όλη τη γνώση σε όλα τα παιδιά που ζουν σε αυτή τη χώρα. Αυτές είναι οι πραγματικές εκπαιδευτικές ανάγκες της κοινωνίας μας και όχι η με δήθεν «παιδαγωγικά» επιχειρήματα εφαρμογή του Καλλικράτη και του Μνημονίου στην εκπαίδευση.

  • Καμία κατάργηση-συγχώνευση σχολείων ή τμημάτων, μετακίνηση μαθητών σε άλλα σχολεία.
    • Καθιέρωση ορίου 25 μαθητών ανά τμήμα (20 στις κατευθύνσεις, 10 στα εργαστήρια).
    • Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών και διοικητικών για τις αληθινές σχολικές ανάγκες.
    • Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ.
    • Να καταργηθεί ο αντιεκπαιδευτικός νόμος 3848.
    • Ενιαίο υποχρεωτικό 12χρονο δημόσιο δωρεάν σχολείο, με όλη τη γνώση για όλα τα παιδιά,
      που διδάσκει την κριτική σκέψη και τη συλλογική δράση.

ΟΛΟΙ ΟΛΕΣ την ΤΕΤΑΡΤΗ 26 του ΓΕΝΑΡΗ στη 1μμ στο υπουργείο

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ

Αθήνα, 24-1-2011

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε.

ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ

Περί του κειμένου διαβούλευσης του Υπουργείου Παιδείας για την
«Αναβάθμιση της διοίκησης της εκπαίδευσης»

Στις 1/12/2010, το Υπουργείο Παιδείας απέστειλε αιφνιδιαστικά στην εκπαιδευτική κοινότητα ένα τετρασέλιδο κείμενο με τίτλο «Αναβάθμιση της διοίκησης της εκπαίδευσης», ζητώντας να τοποθετηθούν όλοι εντός εννέα ημερών, δηλαδή μέχρι τις 10/12/2010. Όπως θα δούμε παρακάτω, πρόκειται για ένα κείμενο που αναφέρεται σε ένα γενικό πλαίσιο αναδιάρθρωσης της διοίκησης της εκπαίδευσης, χωρίς να αναφέρει κρίσιμες λεπτομέρειες που θα επέτρεπαν μια εμπεριστατωμένη ανάλυση των προτάσεων. Παρά την ασάφεια, το κείμενο αφήνει να διαφανούν οι βαθύτερες προθέσεις της κυβέρνησης στα κεντρικά εκπαιδευτικά ζητήματα που «καίνε» σήμερα, και επιτρέπει στους αποδέκτες του να λάβουν μια κατ’ αρχήν θέση, λαμβάνοντας υπόψη την ως τώρα πολιτική του Υπουργείου στα θέματα που θίγονται και το συνολικότερο πλαίσιο, εκπαιδευτικό και πολιτικό, στο οποίο εντάσσονται οι προτάσεις του Υπουργείου.

Πέρα από την ανάλυση του κειμένου και τις θέσεις που προκύπτουν, οφείλουμε να τονίσουμε ότι είναι απαράδεκτος ο αιφνιδιασμός που επιχειρείται και η ασάφεια των προτάσεων του Υπουργείου. Πώς μπορεί να τοποθετηθεί κάποιος παρά γενικόλογα απέναντι σε γενικόλογες προτάσεις, που δεν έχουν καμία λεπτομέρεια, άπτονται θεμάτων τεράστιας σημασίας και μάλιστα σε χρόνο εννέα ημερών; Σε τι άλλο μπορεί να αποσκοπεί αυτή η πρακτική, παρά στο να σπρώξει σε σύγχυση και γενικολογίες όσους καλούνται να τοποθετηθούν και τελικά στην επικοινωνιακή απαξίωση και παράκαμψή τους;

  1. Το πολιτικό κάδρο της διοικητικής «αναβάθμισης» της εκπαίδευσης

Πριν ακόμη η κυβέρνηση επιβάλει στη χώρα το Μνημόνιο, είχε ήδη καταδείξει τις κύριες κατευθύνσεις της πολιτικής της για τη δημόσια εκπαίδευση και είχε ήδη υλοποιήσει πλευρές της με την ψήφιση του νόμου περί «αναβάθμισης του εκπαιδευτικού». Ακολούθησαν πολλές διοικητικές αποφάσεις που αναστάτωσαν τις εργασιακές σχέσεις στο χώρο του σχολείου, ενώ μεσολάβησε ο «Καλλικράτης» και οι τοπικές εκλογές. Ως λογικό επακόλουθο έρχεται τώρα μια νέα νομοθετική πρωτοβουλία περί «αναβάθμισης της διοίκησης της εκπαίδευσης». Και οι δυο μέχρι τώρα μείζονες νομοθετικές πρωτοβουλίες στο χώρο του σχολείου φέρουν απαραιτήτως τον ευφημισμό «αναβάθμιση»· αρχικά του εκπαιδευτικού, τώρα της διοίκησης. Θα ήταν, όμως, ακριβέστερο και ειλικρινέστερο να φέρουν τον τίτλο «προσαρμογή και υποβάθμιση» τόσο του εκπαιδευτικού όσο και των υπηρεσιών της εκπαίδευσης. Γιατί αυτή ακριβώς είναι η πολιτική στόχευση της κυβέρνησης μέσα από τα μέτρα και τις περικοπές που επιβάλλει. Να προσαρμόσει συνολικά το χώρο της εκπαίδευσης στις ανάγκες της αγοράς και να υποβαθμίσει περαιτέρω το δημόσιο και κριτικό χαρακτήρα της, αφήνοντας τις υλικές και πνευματικές θύρες ανοιχτές στην εισβολή της αγοράς και των ιδιωτών. Ειδικότερα στον τομέα της υποχρεωτικής και λυκειακής εκπαίδευσης η πολιτική αυτή αναλύεται στο ακόλουθο πλαίσιο στόχων του «νέου σχολείου», όπως διαμορφώνεται και από τις πολιτικές που επιβάλλει το Μνημόνιο:

  • Μείωση του κονδυλίου του προϋπολογισμού για την Παιδεία με περικοπή της συνολικής χρηματοδότησης της εκπαίδευσης και ένταξη μέρους της υπόλοιπης σε δομές εκτός κρατικού προϋπολογισμού, όπως το ΕΣΠΑ.
  • Εξατομίκευση και σταδιακή ανάθεση στο μαθητή της ευθύνης για την εκπαιδευτική του διαδρομή μέσα στο σχολείο, αλλά και σε φροντιστήρια, σεμινάρια και άλλες δομές μη τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης. Κατάργηση των θεσμών ενισχυτικής διδασκαλίας και διδακτικής στήριξης.
  • Προσανατολισμός του περιεχομένου της εκπαίδευσης προς την ανάπτυξη δεξιοτήτων και τη διαχείριση αποσπασματικών γνώσεων – αλλιώς: τη συλλογή «προσόντων», χωρίς αναγκαία συνοχή και μακριά από την κριτική γνώση.
  • Τα αποτελέσματα της εκπαιδευτικής διαδρομής θα είναι αντικείμενο πιστοποίησης και κατάταξης στο εθνικό πλαίσιο προσόντων, μέρος του αντίστοιχου ευρωπαϊκού, ώστε να δημιουργηθεί μια ενιαία βάση σύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή είναι η διακηρυγμένη στόχευση του διευθυντηρίου των Βρυξελλών μέσω της «διαδικασίας της Μπολόνια», η οποία, δια της αναγνώρισης κάθε λογής «προσόντων», στην ουσία επιχειρεί να υποβαθμίσει τη σημασία του δημόσιου σχολείου στην εκπαιδευτική διαδρομή του μαθητή και να αναγορεύσει σε ισότιμες όλες ανεξαιρέτως τις ιδιωτικές δομές εκπαίδευσης, τυπικές, μη τυπικές και άτυπες. Δεδομένου ότι η κοινωνία πάντοτε πιέζει τις εκπαιδευτικές δομές να προσαρμοστούν στην αγορά εργασίας, είναι φανερό ότι το τέλος αυτού του δρόμου θα είναι η διάλυση του δημόσιου δωρεάν σχολείου με όλη τη γνώση για όλα τα παιδιά.
  • Διοικητική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης με αποκέντρωση διοικητικών και χρηματοδοτικών αρμοδιοτήτων. Σύνδεση της λειτουργίας των σχολικών μονάδων με την αγορά μέσω ανοικτών προγραμμάτων σπουδών και ιδιωτικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
  • Προώθηση των ιδιωτικών και ελαστικών σχέσεων εργασίας στην εκπαίδευση σε βάρος τη μόνιμης εργασιακής σχέσης, η οποία επίσης κατακερματίζεται και ελαστικοποιείται με τη διεύρυνση της διοικητικής ευχέρειας για διοικητικές μεταβολές εκπαιδευτικών κατά το δοκούν.
  • Ουσιαστική κατάργηση της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών από το κράτος, μεταβιβάζοντας την ευθύνη της επιμόρφωσης στον ίδιο τον εκπαιδευτικό, τόσο πριν όσο και μετά το διορισμό, επιμερίζοντας σε αυτόν και το μέγιστο μέρος του κόστους.
  • Εμβάθυνση και επέκταση των θεσμών αξιολόγησης τόσο στη λειτουργία των σχολικών μονάδων όσο και στο εκπαιδευτικό έργο (αυτοαξιολόγηση μονάδων, μέντορες νεοδιόριστων).

Σκοπός της πολιτικής αυτής είναι η δημιουργία ενός φτηνού για το κράτος σχολείου, συνδεμένου με την αγορά ως προς το περιεχόμενο, τη λειτουργία, και το αποτέλεσμα, με σχέσεις εργασίας απορρυθμισμένες, ιδιωτικοποιημένες και ελαστικοποιημένες, με μαθητές και εκπαιδευτικούς που θα προσαρμόζονται συνεχώς στις απαιτήσεις της αγοράς και δε θα θέλουν, ούτε θα μπορούν να αμφισβητούν τις επιταγές της, ή τις επιταγές της διοίκησης.

  1. Ο καμβάς της διοικητικής αναδιάρθρωσης

Στο προοίμιο του κειμένου διαβούλευσης το Υπουργείο κάνει τις ακόλουθες γενικές επισημάνσεις:

«Το […] εκπαιδευτικό σύστημα […] χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, […] αναποτελεσματικότητα και [υψηλές] περιφερειακές ανισότητες. […] Πλήθος εγκυκλίων και νόμων ρυθμίζουν κυρίως κεντρικά και την παραμικρή λεπτομέρεια της λειτουργίας της σχολικής μονάδας, […] στερώντας το σύστημα από την απαραίτητη ευελιξία και προσαρμοστικότητα μέσα σε ταχύτατα μεταβαλλόμενες συνθήκες. […] Άλλα χαρακτηριστικά […] είναι η πλημμελής επικοινωνία, διασύνδεση και συντονισμός […], ο διεκπεραιωτικός ρόλος των στελεχών και ιδιαίτερα των διευθυντών των σχολικών μονάδων, το γεγονός ότι οι δεσμευτικές κεντρικές αποφάσεις λειτουργούν κάποιες φορές ως άλλοθι αδράνειας, καθώς και η περιορισμένη παιδαγωγική υποστήριξη των εκπαιδευτικών σε επίπεδο σχολικής μονάδας.»

Στη συνέχεια προτείνει «αναδιοργάνωση», «εξορθολογισμό» και «αναβάθμιση» της οργάνωσης και της διοίκησης της εκπαίδευσης με βάση τις εμπειρίες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και τις αρχές της «αποκέντρωσης, της υπευθυνότητας, της διαφάνειας, της λογοδοσίας, της ποιότητας και της οικονομικότητας». Προς αυτήν την κατεύθυνση προτείνει παραπέρα ένα κανονιστικό πλαίσιο αποτελούμενο από μέτρα «ενίσχυσης του επιτελικού ρόλου του υπουργείου», «περιορισμού των επιπέδων διοίκησης», «αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων», «αυτονομίας της σχολικής μονάδας στη δυνατότητα να οργανώνει, υλοποιεί και αξιολογεί το έργο της», «συντονισμού της στήριξης και παιδαγωγικής καθοδήγησης του εκπαιδευτικού έργου», «οικονομίας μέσων», «αξιοποίησης νέων τεχνολογιών» και «απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών».

Για την υλοποίηση αυτού του πλαισίου προτείνει, εν συντομία, τις εξής δράσεις στο επίπεδο Περιφέρειας – Νομού:

  • Αναδιοργάνωση των Περιφερειακών Υπηρεσιών και παρεμβάσεις στη διαχείριση του εκπαιδευτικού και διοικητικού προσωπικού. Ας σημειωθεί ότι οι Περιφερειακές Διευθύνσεις αποκτούν σημαντικές, αποκεντρωμένες πλέον, αρμοδιότητες, όπως η συγχώνευση – κατάργηση σχολείων, κ.λ.π.
  • Κατάργηση των Γραφείων Α/θμιας και Β/θμιας εκπαίδευσης και διατήρηση των διευθύνσεων σε επίπεδο νομού με αναδιοργάνωση και συστέγαση των υφιστάμενων υπηρεσιών.
  • Ενοποίηση των υπηρεσιακών δομών καθώς και των δομών επιστημονικής – παιδαγωγικής καθοδήγησης και στήριξης του εκπαιδευτικού έργου για το δημοτικό και το γυμνάσιο.
  • Σύσταση ενιαίας δομής και υπηρεσιακής λειτουργίας υποστήριξης για την Α/θμια και Β/θμια.
  • Αναδιοργάνωση των δομών επιστημονικής – παιδαγωγικής καθοδήγησης και στήριξης του εκπαιδευτικού έργου.
  • Αποκέντρωση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων των κεντρικών υπηρεσιών, καθώς και συγχώνευση ή κατάργηση μερικών από αυτές.

Στο επίπεδο της σχολικής μονάδας προτείνει, εν συντομία, τις εξής δράσεις:

  • Αλλαγές στο ωράριο των εκπαιδευτικών («εξορθολογισμός»).
  • Αύξηση των αρμοδιοτήτων των διευθυντών και ενίσχυση της εξουσίας τους, καθώς και επανεξέταση του διδακτικού τους ωραρίου.
  • Μείωση των αρμοδιοτήτων του Συλλόγου Διδασκόντων και των λοιπών συλλογικών οργάνων, καθώς και αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας τους («άρση των επικαλύψεων με τις αρμοδιότητες του διευθυντή»).
  • Αυτονόμηση της σχολικής μονάδας στη διαχείριση των πιστώσεων με βάση τη διαδικασία αυτοαξιολόγησης.
  • Ενίσχυση των θεσμών «κοινωνικής λογοδοσίας».
  • Ενοποίηση – συγχώνευση σχολείων.
  • Ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί για ομάδες σχολικών μονάδων.
  1. Υπάρχουν θετικά στοιχεία σ’ αυτές τις προτάσεις;

Στο κείμενο διαβούλευσης περισσεύουν οι ευφημισμοί και οι θετικοί εννοιολογικοί προσδιορισμοί, όπως λ.χ. «κοινωνική λογοδοσία», «εξορθολογισμός ωραρίου», «άρση επικάλυψης αρμοδιοτήτων» κ.ά. Όμως, κανείς από όσους συμμετέχουν σε αυτήν τη διαδικασία δεν είναι «χτεσινός». Η κυβέρνηση αυτή έχει αποδείξει έμπρακτα ότι όταν λέει «κοινωνική λογοδοσία» εννοεί αξιολόγηση, όταν λέει «εξορθολογισμός ωραρίου» εννοεί αύξηση ωραρίου, και όταν λέει «άρση επικάλυψης αρμοδιοτήτων μεταξύ διευθυντή και συλλόγου διδασκόντων» εννοεί ενίσχυση ή και αύξηση των αρμοδιοτήτων του διευθυντή και μείωση των αρμοδιοτήτων του συλλόγου.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, τίποτε θετικό;

Σταχυολογώντας το κείμενο ανακαλύπτει κανείς δύο προτάσεις που θα μπορούσαν να έχουν θετικές πλευρές, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

  • Οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία.
  • Η κατάργηση των γραφείων εκπαίδευσης και η αναδιοργάνωση των διευθύνσεων εκπαίδευσης, καθώς και η αναδιοργάνωση των περιφερειακών υπηρεσιών και η μείωση των κεντρικών.

Όμως, χωρίς να ξέρουμε πώς εξειδικεύονται αυτές οι προτάσεις, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Θυμίζουμε ότι υποτίθεται ότι τα σχολεία έχουν και τώρα πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών (ΣΣΝ – Συμβουλευτικοί Σταθμοί Νέων, οι οποίοι είτε υπολειτουργούν, είτε δεν ιδρύθηκαν καν, παρά τις δεσμεύσεις και τις προβλέψεις των νόμων). Αλλά τόσο η οργάνωση των υπηρεσιών ψυχολογικής και κοινωνικής υποστήριξης, όσο και το θεσμικό και κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο λειτουργούν, τις έχουν καταστήσει πρακτικά ανενεργές, ή ακόμη και αρνητικές. Ακόμη κι αν εγκατασταθεί ένας ψυχολόγος σε κάθε σχολείο, που βέβαια δεν είναι αυτή η πρόθεση της κυβέρνησης, η χρησιμότητά του θα εξαρτηθεί από τον τρόπο που θα κληθεί να λειτουργήσει και κυρίως από το συνολικό παιδαγωγικό κλίμα της σχολικής μονάδας. Δυστυχώς είναι πολύ εύκολο είτε να παραγκωνιστεί μια τέτοια υπηρεσία λόγω προκαταλήψεων ή ανεπαρκούς πλαισίου, είτε ακόμα και να διαδραματίσει αρνητικό ρόλο, αν δεν «κερδίσει» τη γενική αποδοχή, δε διαθέτει το απαραίτητο κύρος και δεν ακολουθεί την ενδεδειγμένη προσέγγιση. Δε λείπουν οι περιπτώσεις όπου οι υπηρεσίες αυτές απλώς κουκουλώνουν τα υπαρκτά προβλήματα και θέματα, χωρίς να συμβάλλουν στην αποτελεσματική αντιμετώπισή τους, και ουσιαστικά πιέζουν τους μαθητές απλώς να προσαρμοστούν στη ζοφερή πραγματικότητα που τους περιβάλλει.

Ακόμη, η κατάργηση γραφείων και υπηρεσιών χωρίς την αντίστοιχη ορθολογικοποίηση των διαδικασιών και μείωση του κύκλου εργασιών στην κατεύθυνση της αυτοματοποίησης και της απλοποίησης δεν πρόκειται να μειώσει τη γραφειοκρατία, αλλά να την εκτινάξει στα ύψη. Η αναδιοργάνωση διαδικασιών δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση, διότι αμέτρητες λεπτομέρειες πρέπει να ληφθούν υπόψη και να δοκιμαστούν στην πράξη πολλές φορές, κι αυτό ενόσω το προηγούμενο σύστημα εξακολουθεί να λειτουργεί και να απαιτεί πόρους και απόδοση. Η εμπειρία δείχνει ότι πολλά γραφεία εκπαίδευσης έχουν σε κάποιο βαθμό δημιουργήσει σχέσεις κατανόησης με τους εκπαιδευτικούς, την ίδια ώρα που στις προϊστάμενες αρχές των οικείων διευθύνσεων εκπαίδευσης επικρατούν γραφειοκρατικές και αυταρχικές νοοτροπίες. Δυστυχώς διαφαίνεται από την πραγματικότητα (π.χ. μηχανογραφημένο ημερήσιο δελτίο απουσιών στα σχολεία) ότι κύρια πρόθεση του υπουργείου δεν είναι να μειώσει τη γραφειοκρατία προς όφελος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά να συγκεντρώσει πλευρές της σε αποκεντρωμένες δομές είτε στην περιφέρεια είτε στις ίδιες τις σχολικές μονάδες. Αν εξακολουθήσει αυτή η προσέγγιση, μπορεί μια σειρά διαδικασιών να μηχανογραφηθούν, αλλά, στην πραγματικότητα, αφενός θα επιβαρύνουν ακόμη πιο πολύ τις σχολικές μονάδες (που θυμίζουμε ότι δε διαθέτουν διοικητικό προσωπικό), αφετέρου θα καταστήσουν ακόμη πιο απόμακρη και απρόσωπη τη γραφειοκρατία.

  1. Οι παγίδες

Στη συνέχεια, μια σειρά από προτάσεις είναι εντελώς ασαφείς, μόνο εικασίες επιτρέπουν γι’ αυτές οι διατυπώσεις του υπουργείου, και ασφαλώς κρύβουν επικίνδυνες παγίδες.

  • Οι απροσδιόριστες από το κείμενο αλλαγές στη διαχείριση του εκπαιδευτικού προσωπικού από τις Περιφερειακές Υπηρεσίες δεν αποκλείεται να περιλαμβάνουν τη σταδιακή υπαγωγή των εκπαιδευτικών στις Περιφέρειες, πράγμα που σε συνδυασμό με τις επερχόμενες αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και τις προβλέψεις του «Καλλικράτη» μπορεί να ανοίξει το δρόμο για κατακερματισμό. Αλλά και χωρίς αυτήν την ερμηνεία, είναι δηλωμένες οι προθέσεις του υπουργείου να διαχειριστεί αυστηρά την κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού, χωρίς περιορισμό από τα όρια του τόπου κατοικίας, της περιοχής εργασίας (όμοροι δήμοι), ή ακόμη και του νομού.
  • Δε δίνεται απολύτως καμία διευκρίνηση για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Οι ασαφείς όροι που χρησιμοποιούνται για την «καθοδήγηση» και τη «στήριξη» των εκπαιδευτικών μάς αναγκάζουν να υποθέσουμε ότι στο θέμα ισχύουν όσα το υπουργείο έχει ως τώρα φανερώσει ως προθέσεις του, τα οποία κινούνται σε κατευθύνσεις αμφίβολες ή αρνητικές. Καμιά βασική θέση του κλάδου δεν έχει υιοθετηθεί.
  • Τι μπορεί να σημαίνει «ενιαία δομή» για τη διοίκηση του γυμνασίου και του δημοτικού; Σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες η εννιάχρονη (ή δεκάχρονη) υποχρεωτική εκπαίδευση έχει χαρακτηριστικά ενιαίας δομής, κυρίως λόγω της εισαγωγής ειδικοτήτων στο δημοτικό. Δεδομένου ότι το υπουργείο δε μας έχει ενημερώσει για κάποιο πλάνο ριζικών ενοποιητικών αλλαγών στα αναλυτικά προγράμματα του δημοτικού και του γυμνασίου, δε μένει παρά να υποθέσουμε ότι η πρακτική των διαθέσεων προσωπικού από τη δευτεροβάθμια στην πρωτοβάθμια όχι μόνο δε θα σταματήσει, αλλά μάλλον θα επεκταθεί και θα θεσμοθετηθεί μέσα από αυτήν την ενιαία δομή. Πέρα από τις εμφανείς δυσμενείς επιπτώσεις της πρακτικής αυτής για τις εργασιακές σχέσεις, τίθενται και πολύ σοβαρά παιδαγωγικά ζητήματα, για τα οποία το Υπουργείο δεν παίρνει θέση.

Τέλος, υπάρχουν και εκείνες οι προτάσεις, δυστυχώς πολλές, που «φωνάζουν» ότι είναι εντελώς αρνητικές.

  • Αντί να λαμβάνονται μέτρα για την ενίσχυση της λειτουργίας τους συλλόγου των διδασκόντων, αντιθέτως ενισχύεται ο διευθυντής και μειώνονται οι αρμοδιότητες του συλλόγου.
  • Το ωράριο των εκπαιδευτικών βαίνει προς δυσμενή τροποποίηση.
  • Επιχειρείται η ενίσχυση των θεσμών αξιολόγησης και η εξάρτηση από αυτήν της χρηματοδότησης της σχολικής μονάδας.
  • Συγχωνεύονται σχολεία, ενώ δε γίνεται κανένας λόγος για νέες σχολικές μονάδες, μείωση μαθητών ανά τμήμα, εκσυγχρονισμό των υπαρχουσών σχολικών μονάδων.
  1. Εκκολάπτεται μια αντιδραστική «μεταρρύθμιση» της διοίκησης της σχολικής μονάδας

Το υπουργείο θέτει σε επείγουσα, αιφνιδιαστική και πιεστική διαβούλευση ένα κείμενο που διατρέχεται από τις ακόλουθες κύριες γραμμές:

  • Προώθηση των θεσμών αξιολόγησης και σύνδεση με αυτήν της χρηματοδότησης των σχολείων.
  • Επιδείνωση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.
  • Μετατροπή του διευθυντή του σχολείου σε «μάνατζερ» με ενίσχυση της εξουσίας του και απίσχναση των αρμοδιοτήτων του συλλόγου διδασκόντων.
  • Πάση θυσία μείωση του διοικητικού κόστους, σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Δυστυχώς, παρόλο που το υπουργείο έχει δίκιο όταν λέει ότι «το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτισμό, αναποτελεσματικότητα και υψηλές περιφερειακές ανισότητες» και όταν επισημαίνει «πλημμελή επικοινωνία, διασύνδεση και συντονισμό», «ότι οι δεσμευτικές κεντρικές αποφάσεις λειτουργούν ως άλλοθι αδράνειας», καθώς και «την περιορισμένη παιδαγωγική υποστήριξη των εκπαιδευτικών», ωστόσο δεν αναφέρει ότι αυτές είναι πλευρές των αποτελεσμάτων της εκπαιδευτικής πολιτικής που υποτάσσει το σχολείο στην αγορά, μια πολιτική την οποία το υπουργείο κάθε άλλο παρά επιχειρεί να ανατρέψει. Καλύπτοντας τις προθέσεις του με μια «μεταρρυθμιστική» αύρα «εξορθολογισμού, εκσυγχρονισμού και αποκέντρωσης» και μια επίφαση εξωστρεφούς μετασχηματισμού του σχολείου με άξονα την «κοινωνική λογοδοσία», στην ουσία δικαιώνει τους φόβους ότι πρόκειται για μια αντιδραστική μεταρρύθμιση. Στόχος της διαβούλευσης είναι να περιβάλλει με δημοκρατικό και εκσυγχρονιστικό μανδύα ένα σημαντικό βήμα προς το φτηνό σχολείο της αγοράς, με αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, με εκπαιδευτικούς κατακερματισμένους, ολοένα λιγότερους σε μόνιμη σχέση εργασίας, ελαστικούς και υποταγμένους στο διευθυντή, στο μέντορα, στον προϊστάμενο, στον αξιολογητή, στις επιταγές της αγοράς για το περιεχόμενο και τις διαδικασίες της εκπαίδευσης.

Η εκπαιδευτική κοινότητα οφείλει να απορρίψει την πρόταση. Αν το υπουργείο επιθυμεί ειλικρινά να διαβουλευτεί για θέματα που άπτονται της διοικητικής αναβάθμισης του σχολείου, ας φέρει σε διαβούλευση τις όποιες προτάσεις του μαζί με τις πάγιες θέσεις του κλάδου για περισσότερα σχολεία, μαζικούς μόνιμους διορισμούς, ουσιαστική επιμόρφωση, ενίσχυση του κοινοτικού χαρακτήρα του σχολείου έναντι του ιεραρχικού – γραφειοκρατικού, ενδυνάμωση του συλλόγου διδασκόντων, και δημιουργία των προϋποθέσεων για ένα σχολείο δωδεκάχρονο, υποχρεωτικό, αληθινά δημόσιο και δωρεάν, με όλη τη γνώση διαθέσιμη σε όλα τα παιδιά.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΛΕΦΤΑ, ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΦΑΙΡΕΣ…

Δύο χρόνια μετά τη στυγνή δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τα όργανα της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας, ολόκληρος ο λαός μας βρίσκεται ενώπιον της κάννης του όπλου της ολιγαρχίας. Δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών στις εργασιακές σχέσεις, την κοινωνική ασφάλιση, την εκπαίδευση, την κοινωνική πρόνοια δολοφονούνται ένα – ένα και με συνοπτικές διαδικασίες, αυτή τη φορά από τα πολιτικά όργανα του κεφαλαίου, την κυβέρνηση, την ΕΕ, και το ΔΝΤ.

Το Μνημόνιο και οι πολιτικές, που το υπαγορεύουν, δολοφονούν. Δεν είναι υπερβολή. Είναι δολοφονική η απελευθέρωση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας στο πεδίο των μισθών και των συμβάσεων εργασίας για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, που είτε απολύονται, είτε εξαναγκάζονται σε μισθούς πείνας, σε απλήρωτη ή μειωμένη εργασία, ενώ το στοιχειώδες κόστος ζωής ανεβαίνει ταχύτατα και το κράτος αθετεί κρισιμότατες υποχρεώσεις του απέναντι στους πιο αδύνατους πολίτες. Δολοφονείται το μέλλον της νεολαίας μας, με τις τεράστιες περικοπές πόρων στην εκπαίδευση, τη μετατροπή της σε υποχείριο των αγορών, την ανεργία και την ανυπαρξία διεξόδων που καραδοκούν. Και πώς αλλιώς παρά ως δολοφονική μπορεί να χαρακτηριστεί η κατάργηση της ασφαλιστικής κάλυψης για σωρεία εξετάσεων και αναλωσίμων ζωτικής σημασίας για μεγάλη ομάδα σοβαρά ασθενών (π.χ. καρκινοπαθείς, διαβητικοί);

Η απάντηση του λαού στη δολοφονία του Αλέξη τρόμαξε την εξουσία κι έστειλε μήνυμα αντίστασης σε όλον τον κόσμο. Έτσι, στις 5 Μάη, φρόντισαν να εξασφαλίσουν τη δολοφονική προβοκάτσια της Marfin για να αναχαιτίσουν το ποτάμι που απειλούσε να τους σαρώσει. Μα ο λαός βράζει. Να κλιμακώσουμε τον ξεσηκωμό με δυναμικές απεργίες, συλλαλητήρια, αντίσταση παντού.

Καλούμε την εκπαιδευτική κοινότητα, τη νεολαία και τους εργαζόμενους, να πλημμυρίσουν ξανά τους δρόμους της Ελλάδας τη ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2010, στα συλλαλητήρια και την 3ωρη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, 11 πμ-2 μμ και 2-5 μμ, από ΟΛΜΕ, ΑΔΕΔΥ και άλλους φορείς.

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

ΑΘΗΝΑ, ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2010, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 12 μμ

  • ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ – ΕΞΩ Η ΤΡΟΪΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ
  • ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ
  • ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
  • ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ Ν. ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟ

Οι Αγωνιστκές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Δ.Ε. καταγγέλλουν τη συνέχιση της δίωξης του συναδέλφου Νικόλα Γαλιατσάτου, αιρετού στο ΠΥΣΔΕ Κεφαλονιάς – Ιθάκης.

Ο συνάδελφος είχε αθωωθεί από το δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο εδώ και δύο χρόνια. Η κατηγορία: δεν είχε υποστηρίξει την πειθαρχική δίωξη συναδέλφου και όταν αυτή πραγματοποιήθηκε στη σχετική διαδικασία δήλωσε «παρών».

Και τώρα παραπέμπεται να δικαστεί στις 21/1/2011 στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, γιατί προσέφυγε κατά της αθωωτικής απόφασης του δευτεροβάθμιου πειθαρχικού συμβουλίου ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης.

Η συνέχιση της δίωξης του συναδέλφου αποκαλύπτει και επιβεβαιώνει το βάρβαρο πρόσωπο της εξουσίας. Η δίωξη, που βασίζεται στην επίκληση της τυπικής νομιμότητας, έχει στόχο να χειραγωγήσει και να φιμώσει τον κλάδο. Θέλουν να μετατρέψουν τους αιρετούς σε γρανάζια της διοίκησης, που θα λειτουργούν στη βάση της διοίκησης, που θα λειτουργούν στη βάση της εκάστοτε εφαρμοζόμενης κυβερνητικής πολιτικής.

Κι όμως υπάρχει κι άλλη άποψη! Η θέση του κλάδου ότι ο αιρετός είναι εκπρόσωπος των συναδέλφων του. Είναι ο άνθρωπος, που βασιζόμενος στις αποφάσεις της ΕΛΜΕ και της ΟΛΜΕ, υπερασπίζεται τα δικαιώματα των συναδέλφων και τις κατακτήσεις του κλάδου. Σ’ αυτή τη λογική κινείται όλα αυτά τα χρόνια με σεμνότητα ο συνάδελφος Νικόλαος Γαλιατσάτος.

Στεκόμαστε αταλάντευτα στο πλευρό του συναδέλφου. Η φωνή του κλάδου, η φωνή της συνείδησης στέκεται ψηλότερα απ’ τις σειρήνες της εξουσίας.

Οι κοινωνικοί αγώνες δεν δικάζονται.

Αλληλεγγύη τώρα στο Νικόλα Γαλιατσάτο!

  1. Αθήνα, 23-11-2010

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΜΕΣΩ ΕΣΠΑ

  1. ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ
    ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΜΕΣΩ ΕΣΠΑ

Το Δ.Σ. της ΔΟΕ κήρυξε 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση για τους αναπληρωτές ΕΣΠΑ, και 2ωρη διευκολυντική στάση εργασίας για τους υπόλοιπους συναδέλφους, καλώντας σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Παιδείας τη Δευτέρα 22/11 στις 12 το μεσημέρι. Εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του για τη μη πληρωμή των συναδέλφων αναπληρωτών που προσελήφθησαν εδώ και δυο μήνες και καταγγέλλει την τριτοκοσμικού χαρακτήρα σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν.

Παρά το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία του Υπ. Παιδείας είχε δεσμευτεί ότι μέχρι τα μέσα του Νοέμβρη θα πληρωθούν οι συνάδελφοι, μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί κανείς. Αντίθετα ζητείται από τους συναδέλφους να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις τριτοκοσμικού χαρακτήρα, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν ούτε τα στοιχειώδη εργασιακά τους δικαιώματα (ύψος αμοιβής, τρόπος καταβολής, κλπ).

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Δ.Ε. καταγγέλλουν τη νέα, δυσμενέστερη μορφή ελαστικής σχέσης εργασίας, που εφηύρε το Υπουργείο και καλούν όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση. Είναι φανερό ότι αν περάσει αυτή η σχέση εργασίας στην πρωτοβάθμια, θα αποτελέσει μοντέλο και για τη δευτεροβάθμια (Π.Δ.Σ. κ.λ.π.) Η ΟΛΜΕ πολύ κακώς δεν αποφάσισε συμμετοχή στην κινητοποίηση. Όσες ΕΛΜΕ του λεκανοπεδίου μπορούν, καλό θα είναι να αποφασίσουν συμμετοχή με στάση.

  • Να πληρωθούν ΤΩΡΑ τα αναδρομικά ΟΛΩΝ των συναδέλφων.
  • Να τηρήσει το Υπουργείο Παιδείας τις ελάχιστες δεσμεύσεις, που έχει αναλάβει απέναντι στους συναδέλφους μας σε σχέση με τα εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα.
  • Να αποσυρθεί η τριτοκοσμική σύμβαση. Οι αναπληρωτές (μέσω ΕΣΠΑ) να μην υπογράψουν, μέχρι τη Δευτέρα 22-11-2010, καμιά σύμβαση.
  • Όλες οι προσλήψεις αναπληρωτών μέσω ΕΣΠΑ να μετατραπούν σε προσλήψεις από τον τακτικό προϋπολογισμό, για να έχουν οι συνάδελφοί μας πλήρη εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
  • Να καταργηθούν όλες οι σχέσεις ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση.
    Μόνιμοι διορισμοί τώρα!
  1. Αθήνα, 19-11-2010

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΡΑ!

Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη περίοδο. Οι εκπρόσωποι της τρόικας είναι εδώ για να επιβάλουν νέα επώδυνα και αντιλαϊκά μέτρα για να καλύψουν τις μαύρες τρύπες της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος και η κυβέρνηση των προθύμων περιμένει τις νέες εντολές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Είναι ανάγκη να υπάρξουν άμεσα κινητοποιήσεις όλων των εργαζόμενων για την ανατροπή αυτής της πολιτικής . Είμαστε αποφασισμένοι να ενισχύσουμε τη λογική του πανεργατικού αγώνα, αλλά και το πανεκπαιδευτικό μέτωπο και το διακλαδικό συντονισμό.

Η απεργία της 15ης Δεκέμβρη πρέπει να έχει επιτυχία. Αλλά είναι απαραίτητη η κινητοποίηση στις 6 Δεκέμβρη, στο πλαίσιο ενός συντονισμού εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας – δευτεροβάθμιας – πανεπιστημιακών – φοιτητών – γονέων – εργαζόμενων καθώς επίσης και ποικίλες μορφές δράσης έως την πανεργατική απεργία (πορείες, συμβολικές καταλήψεις, εκδηλώσεις – συζητήσεις κ.λ.π.) Η απεργία της 15ης Δεκέμβρη πρέπει να δώσει νέα ώθηση στο εργατικό κίνημα και πρέπει να έχει δυναμική συνέχεια. Προτείνουμε αμέσως μετά τη σύγκληση γενικών συνελεύσεων με κατεύθυνση αγώνα διαρκείας με πιθανή αφετηρία τις 20 του Γενάρη. Υποστηρίζουμε και άλλες προτάσεις με παρόμοια κατεύθυνση, όπως π.χ. απεργιακή κινητοποίηση 24ωρη ή 48ωρη τέλος Νοέμβρη – αρχές Δεκέμβρη, αρκεί να θέλουν σε προτεραιότητα την ακύρωση του Μνημονίου, την αντίθεση στο νέο μισθολόγιο – φτωχολόγιο και βεβαίως στο «Μνημόνιο της τοπικής αυτοδιοίκησης, τον Καλλικράτη».

Θα θέλαμε ο κλάδος μας να είναι στην πρωτοπορία των αγώνων κι όχι απλά να περιμένει το επόμενο χτύπημα της κυβέρνησης/ΔΝΤ/ΕΕ. Οι ευθύνες του ΔΣ της ΟΛΜΕ είναι μεγάλες. Οι Γενικές Συνελεύσεις (που θα γίνονταν 15-20 Σεπτέμβρη) έφτασαν στο τέλος του Νοέμβρη και η πρόταση της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ συντηρεί μια αντίληψη ηττοπάθειας και απελπισμένης άμυνας.

Κι όμως ο κλάδος είναι εδώ. Οι εργαζόμενοι δεν είπαν την τελευταία τους λέξη. Να μαζικοποιήσουμε τις Γενικές Συνελεύσεις. Να αποφασίσουμε κινητοποιήσεις με ένταση και προοπτική διάρκειας.

Να είμαστε όλοι σε ετοιμότητα. Η εξαγγελία νέων μέτρων είναι ζήτημα ημερών. Νέες περικοπές μισθών, νέο μισθολόγιο ή άλλα αντιεκπαιδευτικά ή αντεργατικά μέτρα πρέπει να μας βρουν όλους στους δρόμους του αγώνα. Μόνο έτσι ενωμένοι και αποφασισμένοι μπορούμε να νικήσουμε.

  1.  
  2. Αθήνα, 16-11-2010

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

Να καταργηθεί η νέα σύμβαση ημερομίσθιου αναπληρωτή ΕΣΠΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

ΚΑΛΕΣΜΑ
στην κινητοποίηση των διοριστέων συναδέλφων
την Παρασκευή, 12/11, 11π.μ., Υπουργείο Παιδείας
διαμαρτυρόμενοι για τη μείωση των μόνιμων διορισμών
και τη διεύρυνση της ελαστικής εργασίας

Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2010

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Δ.Ε. καλούν τους συναδέλφους στην αυριανή κινητοποίηση (Παρασκευή 12/11, 11 πμ) στο Υπουργείο Παιδείας, που διοργανώνουν οι διοριστέοι συνάδελφοι. Ιδιαίτερη επικαιρότητα και σημασία αποκτά η συγκεκριμένη κινητοποίηση, καθώς έρχεται να αντιπαλέψει τη θεσμοθέτηση και έκτου(!) είδους εργασιακής σχέσης μέσα στη δημόσια εκπαίδευση – αυτού που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «ημερομίσθιος
αναπληρωτής ΕΣΠΑ
».

Οργή προκαλεί η νέα σύμβαση που το Υπουργείο Παιδείας ετοίμασε για όλους τους συναδέλφους που έχουν προσληφθεί μέσω ΕΣΠΑ στο δημόσιο σχολείο. Με το καρότο της αναπλήρωσης και το μαστίγιο της ανεργίας το Υπουργείο έχει προσλάβει περίπου 4000 εκπαιδευτικούς για τη διδασκαλία των καλλιτεχνικών, της θεατρικής αγωγής, της πληροφορικής, των ξένων γλωσσών, και για την παράλληλη στήριξη. Δύο μήνες περίπου οι συνάδελφοι δούλευαν χωρίς σύμβαση και απλήρωτοι και τη στιγμή που ήταν έτοιμοι να καταθέσουν καταγγελίες στο ΙΚΑ, τη στιγμή που είχαν ξεκινήσει «λευκή απεργία», το Υπουργείο εκδίδει τη νέα σύμβαση για τους αναπληρωτές μέσω ΕΣΠΑ. Ως άλλοι ωρομίσθιοι, λοιπόν, θα υπολογίζεται η μισθοδοσία τους κατ΄ αναλογία με τις ημέρες δουλειάς. Εκτός από την υποκρισία της …ημερομισθίας, υπάρχει και το θέμα της ομηρείας των συναδέλφων. Η διαδικασία πληρωμής που περιγράφεται θυμίζει τα απλήρωτα ωρομίσθια και τις καθυστερήσεις της περσινής και προπέρσινης χρονιάς. Πότε και πώς θα εκταμιευτούν τα χρήματα για τις πληρωμές; Μετά τη λήξη του προγράμματος, ως είθισται; Οι συνάδελφοι κλήθηκαν να κάνουν αιτήσεις προτίμησης πρόσληψης με βάση το καθεστώς εργασίας των αναπληρωτών που υπήρχε και τώρα με μια εγκύκλιο καταργούνται τα πάντα.

Η όποια σχολική λειτουργία μέσω προγραμμάτων και όχι μέσω του κρατικού προϋπολογισμού είναι προβληματική και επικίνδυνη και για τους εκπαιδευτικούς και για τους μαθητές. Σχολικές λειτουργίες με ημερομηνία λήξης απλά και μόνο προφανώς για να αρπάξουν οι «ημέτεροι», εξαντλητικοί όροι για τους μαθητές και όροι εργασίας πρωτάκουστοι, εκτός των εργασιακών δικαιωμάτων, εκτός των όρων επιβίωσης… Καλούμε τις ομοσπονδίες και τους συλλόγους εκπαιδευτικών να πάρουν άμεσα δυναμική θέση. Η νέα μονομερής σύμβαση της ντροπής πρέπει να αποσυρθεί.

ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΡΑ!
ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΜΕ ΕΛΑΣΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΔΕΥΤΕΡΑ 15/11, 5.30 μμ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.

ΚΑΛΕΣΜΑ
ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΔΕΥΤΕΡΑ 15/11, 5.30 μμ
που οργανώνει ο
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2010

Την Δευτέρα, πρώτη μέρα του τριήμερου γιορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, καταφθάνει στην χώρα μας η τρόικα των «επιτηρητών». Έρχεται για να επιβάλλει μαζί με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ νέα αντιλαϊκά μέτρα, που ξεκινάνε από την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την μείωση των μισθών, την αύξηση του ΦΠΑ και φτάνουν σε χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο τομέα και ένα νέο γύρο φτώχειας και εξαθλίωσης για όλους τους εργαζόμενους.

Η κυβέρνηση δήλωσε ότι το εκλογικό αποτέλεσμα την «δικαίωσε», ώστε να συνεχίσει μια πολιτική, που θέλει να σώσει τις τράπεζες από την χρεοκοπία, στην οποία όμως οδηγεί την κοινωνική πλειοψηφία. Μια πολιτική, που θέλει να βγάλει τις επιχειρήσεις από την κρίση, βυθίζοντας τους εργαζόμενους στην φτώχεια!

ΕΞΩ Η ΤΡΟΪΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ

Ήδη οι μεγάλοι αγώνες της προηγούμενης περιόδου έχουν αδυνατίσει την κυβέρνηση. Ο τριήμερος γιορτασμός του Πολυτεχνείου, με πρώτο σταθμό την παλλαϊκή κινητοποίηση εργαζόμενων και νεολαίας στις 15/11/, πρέπει να γίνει απαρχή ενός νέου κύματος αγώνων που θα ραγίσουν την πολιτική του «Μνημονίου», της κυβέρνησης και της ΕΕ, θα κάνουν την εφαρμογή της αδύνατη. Ο ενιαίος, μαζικός, πολιτικοποιημένος αγώνας όλων των εργαζόμενων, η άρνηση του κατακερματισμού και των ξέπνοων επετειακών απεργιών είναι ο μόνος δρόμος για να τους σταματήσουμε, για να αποτρέψουμε την επερχόμενη λαίλαπα!!

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
ΚΙ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΔΕΥΤΕΡΑ 15/11, 5.30 μμ

ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ & ΒΟΥΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε. χαιρετίζουν τη μεγάλη ανταπόκριση των συναδέλφων στο κάλεσμά μας για ανάδειξη αιρετών που θα είναι πραγματικοί, ριζοσπαστικοί και ανεξάρτητοι εκπρόσωποι του κλάδου, δεσμευόμενοι από τις αποφάσεις των συλλογικών μας οργάνων και απολογούμενοι σε αυτά, και όχι υποχείρια της διοίκησης, ούτε εκπρόσωποι πελατειακών μηχανισμών.

Στις εκλογές για το ΚΥΣΔΕ, αν και η αποχή αυξήθηκε φέτος κατά 4,10% (ψήφισαν 4.268 λιγότεροι από το 2008), οι ψηφοφόροι των Παρεμβάσεων αυξήθηκαν σημαντικά, κατά 22% σε σχέση με το 2008 (1.248 περισσότεροι), δίνοντας συνολικό ποσοστό 10,80% (8,22% το 2008 – αύξηση 2,58%). Είναι αξιοσημείωτο ότι η δύναμη των κατ’ εναλλαγή κυβερνητικών παρατάξεων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ έπεσε στο 51%, με τη ΔΑΚΕ να περνά δεύτερη. Εκτός από τις Παρεμβάσεις, άνοδο (μικρότερη) σημείωσε και η ΕΣΑΚ-ΔΕΕ. Σημαντική πτώση είχαν οι Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις, όπως φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα (Σημ.: ο Ανεξάρτητος προέρχεται επίσης από το χώρο των Παρεμβάσεων.)

 

2008 

2010 

Διαφορά

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ 

95.872 

 

95.412 

 

-460 

 

ΨΗΦΙΣΑΝ 

72.855 

 

68.587 

 

-4.268 

 

ΕΓΚΥΡΑ 

68.965 

 

64.021 

 

-4.944 

 

ΑΚΥΡΑ 

3.890 

 

4.566 

 

676 

 

ΑΠΟΧΗ (%) 

 

24,01% 

 

28,11% 

 

4,10% 

ΠΑΣΚ Δ.Ε. 

17.890

25,94% 

16.352 

25,54% 

-1.538 

-0,40% 

ΔΑΚΕ. Δ.Ε. 

21.475 

31,14% 

16.223 

25,34% 

-5.252 

-5,80% 

ΣΥΝ.ΕΚΠ.Κ. 

11.446 

16,60% 

9.779 

15,27% 

-1.667 

-1,33% 

ΕΣΑΚ Δ.Ε.Ε. 

7.215 

10,46% 

8.401 

13,12% 

1.186 

2,66% 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 

5.666 

8,22% 

6.914 

10,80% 

1.248 

2,58% 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

1.900 

2,76% 

2.102 

3,28% 

202 

0,52% 

ΕΚΠ. ΕΠΑΓΓ. ΕΚΠ/ΣΗΣ

1.692 

2,45% 

 

 

-1.692 

-2,45% 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ 

1.681 

2,44% 

2.539 

3,97% 

858 

1,53% 

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ 

 

 

1.711 

2,67% 

1.711 

2,67% 

ΣΥΝΟΛΟ 

68.965 

100,00% 

64.021 

100,00% 

-4.944 

 

Στις εκλογές για τα ΠΥΣΔΕ, οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε. πέτυχαν την εκλογή πέντε (5) αιρετών σε αυτόνομα ψηφοδέλτια. Ακόμη συνεργάστηκαν για την ανάδειξη δέκα (10) αιρετών σε ψηφοδέλτια που στήριξαν και οι Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις και ενός (1) αιρετού σε ψηφοδέλτιο που στήριξε και η ΕΣΑΚ-ΔΕΕ (Ευρυτανία). Συνοπτικά τα αποτελέσματα:

ΔΑΚΕ 

ΠΑΣΚ 

ΣΥΝ.ΕΚΠ.Κ.

ΕΣΑΚ 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

ΣΥΝ.ΕΚΠ.Κ. – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

ΑΛΛΟ 

41 

34 

14 

3 

5 

10 

3 

Στις εκλογές για τα ΑΠΥΣΔΕ, οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε. δεν ανέδειξαν αιρετούς. Συνοπτικά τα αποτελέσματα:

Δ.Α.Κ.Ε 

Π.Α.Σ.Κ 

ΣΥΝ.ΕΚΠ.Κ. 

ΕΣΑΚ-ΔΕΕ 

9 

10 

6 

1 

Συμπερασματικά, είναι εμφανής η μεγάλη άνοδος του ρεύματος των Παρεμβάσεων, γεγονός που οφείλεται κυρίως στο ότι πρωτοστατήσαμε με ενωτικό πνεύμα και αποτελεσματικό τρόπο στον έλεγχο των αποφάσεων των υπηρεσιακών συμβουλίων, την αποτροπή των αντιεκπαιδευτικών κινήσεων και των αυθαιρεσιών της διοίκησης και τη στενότερη σύνδεση των αιρετών με τα δημοκρατικά όργανα του κλάδου, πέρα από κάθε λογική νεφελώδους συνδιαχείρισης ή συναλλαγής με την εξουσία.

Ενόψει των αλλαγών στην εκπαίδευση που ήδη πραγματοποιήθηκαν ή επίκεινται, αποτέλεσμα των οποίων είναι η ουσιαστικά πλήρης θεσμική αυτονόμηση της διοίκησης από τον έλεγχο του κλάδου και η ολοκληρωτική πρόσδεσή της στο άρμα της αγοράς και του φτηνού «νέου» σχολείου, καλούμαστε να δυναμώσουμε τον αγώνα μας για την ενίσχυση του εκπαιδευτικού κινήματος. Είναι η αναγκαία προϋπόθεση για την υπεράσπιση και βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης και των εργασιακών μας σχέσεων. Πρέπει ακόμη πιο αποτελεσματικά να προβάλουμε στην κοινωνία και να διεκδικήσουμε τον αταλάντευτο περιεκτικό μας στόχο για δωδεκάχρονο ενιαίο υποχρεωτικό δημόσιο σχολείο με όλη τη γνώση για όλα τα παιδιά, με ενιαίες εργασιακές σχέσεις σε κλίμα εκπαιδευτικής ελευθερίας, αξιοπρέπειας, εργασιακής και κοινωνικής ασφάλειας για όλους τους εκπαιδευτικούς.

Καλούμαστε να παλέψουμε ακόμη πιο αποτελεσματικά και οργανωμένα για πιο μαχητική και ενωτική διασύνδεση του εκπαιδευτικού κινήματος με άλλους κλάδους του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, στην προοπτική ενός πανεργατικού – πανυπαλληλικού κινήματος τόσο κατά του Μνημονίου όσο και κατά των συνολικών ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις, καθώς και την αντιλαϊκή διοικητική και παραγωγική αναδιάρθρωση της χώρας, που επιχειρούνται με πρόφαση την κρίση και με πυλώνες το Μνημόνιο και τον «Καλλικράτη». Κόντρα στο μπλοκ που έχουν συστήσει η κυβέρνηση με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. με τη βοήθεια των συνήθων δεξιών και αριστερών προθύμων, κόντρα στη δήθεν «αντιμνημονιακή» ρητορεία των εφεδρειών του συστήματος, που θέλουν να παγιδέψουν το λαό σε μια προσχηματική και ρηχή «αντίθεση» στο Μνημόνιο, για να τον οδηγήσουν στην ουσιαστική αποδοχή των αναδιαρθρώσεων που αυτό επιβάλλει, να οργανώσουμε από καλύτερες θέσεις και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα την κοινή δράση των εργαζόμενων, των συνταξιούχων, των ανέργων, των νέων. Με ανυποχώρητους ενωτικούς αγώνες, να αποκρούσουμε την ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου απέναντι στα δικαιώματά μας και να σπάσουμε την κυριαρχία του πάνω στην εκπαίδευση και την κοινωνία.

Αντίσταση – Οργάνωση – Αγώνας

Μέχρι τη νίκη!

Αθήνα, 10 Νοεμβρίου 2010

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Δ.Ε.

Στις 3 του Νοέμβρη ψηφίζουμε «Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις»

Στις 3 του Νοέμβρη
ψηφίζουμε «Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις»

Συνάδελφοι,

την επόμενη Τετάρτη γίνονται οι εκλογές για την ανάδειξη των αιρετών μελών των Υπηρεσιακών Συμβουλίων (ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ – ΚΥΣΔΕ).

Σας καλούμε να ψηφίσετε στο ΚΥΣΔΕ τις «Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις» για ν’ αναδειχτεί ισχυρή η φωνή της σύγκρουσης με το μπλοκ Κυβέρνησης/ΕΕ/ΔΝΤ. Να υποστηριχτεί η άποψη ότι ο συνδικαλισμός πρέπει να είναι μαχητικός, αντικυβερνητικός, πάνω από τα κόμματα. Να περάσει η αντίληψη του ενιαίου παρατεταμένου πανεργατικού αγώνα. Να προωθηθεί το πανεκπαιδευτικό μέτωπο και ο διακλαδικός συντονισμός. Να υποστηριχτούν τα σωματεία ως αφετηρία κάθε σοβαρής διεκδίκησης.

Ταυτόχρονα πιστεύουμε ότι οι αιρετοί του κλάδου πρέπει να πάψουν ν’ αποτελούν (αυτό που τώρα σε μεγάλο βαθμό συμβαίνει) γρανάζια της διοίκησης και σε πολλές περιπτώσεις «το μακρύ χέρι» της κυβερνητικής αντιλαϊκής πολιτικής στην εκπαίδευση. Οι αιρετοί των δύο παρατάξεων ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ αποφεύγουν να λογοδοτούν στον κλάδο (στις συνελεύσεις, τις ΕΛΜΕ και τα σχολεία) και κινούνται αυτόβουλα ή κομματοκεντρικά, σε αρκετές περιπτώσεις σε αντίθεση με τις αποφάσεις του κλάδου.

Επιδιώκουμε να εκλεγούν αιρετοί εκπρόσωποι των καθηγητών, που θα ελέγχονται και θα λογοδοτούν στη βάση και φυσικά θα είναι σε άμεση επαφή με το σωματείο δεσμευόμενοι ολοκληρωτικά από τις αποφάσεις του κλάδου. Αιρετοί που θ’ αναδεικνύουν τα προβλήματα, θα διεκδικούν λύσεις μαχητικά, θ’ αποκαλύπτουν τις αυθαιρεσίες της πλειοψηφίας των Υπηρεσιακών Συμβουλίων, θα καταγγέλλουν, θ’ αποχωρούν, θα δημοσιοποιούν τα γεγονότα, σπάζοντας στην πράξη το «απόρρητο»). Αιρετοί, που χωρίς να αγνοούν τους νόμους θα τους ερμηνεύουν προς όφελος των σχολείων και των συναδέλφων, χωρίς να διακατέχονται από διαχειριστικά σύνδρομα. Αιρετοί, που δε θα συμμετέχουν σε διαδικασίες αξιολόγησης και θα μπλοκάρουν, σε συνεργασία με τις ΕΛΜΕ και τους συναδέλφους, οποιαδήποτε διαδικασία αντιβαίνει στις αποφάσεις του κλάδου και αμφισβητεί τις κατακτήσεις του κινήματος. Αιρετοί, τέλος, που θα προσπαθούν να επιβάλλουν λύσεις με συλλογικό τρόπο, μη πουλώντας εξυπηρετήσεις και ρουσφέτια στους συναδέλφους, αιρετοί που δε θα καλλιεργούν στους συναδέλφους αυταπάτες περί προσωπικών λύσεων.

Για όλους αυτούς τους λόγους σας ζητάμε να υποστηρίξετε το ψηφοδέλτιο των «Αγωνιστικών Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων – Κινήσεων» στις εκλογές του ΚΥΣΔΕ, φιλοδοξώντας να μειωθεί η απήχηση και ν’ αμφισβητηθεί η πρακτική των δύο παρατάξεων, που εκπροσωπούν (ανεξάρτητα από προθέσεις) το αστικό μπλοκ εξουσίας.

Επίσης σας καλούμε στις εκλογές για αιρετούς στα ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ να υποστηρίξετε τα ψηφοδέλτια των «Παρεμβάσεων» όπου κατεβαίνουν.

Σε αρκετές περιπτώσεις οι σύντροφοι – συνάδελφοι έχουν επιλέξει ευρύτερα ψηφοδέλτια συνεργασίας με άλλους αριστερούς χώρους και ανένταχτους συναδέλφους. Τέτοια ψηφοδέλτια (όπως π.χ. η Ενιαία Αγωνιστική Κίνηση στα ΠΥΣΔΕ Ηλείας και Αχαΐας ή η Συμμαχία Ενιαίων Αγωνιστικών Κινήσεων στο ΑΠΥΣΔΕ Δυτικής Ελλάδας) έχουν προσφέρει πολλά τα τελευταία χρόνια στη διατήρηση και διασφάλιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του εκπαιδευτικού.

Σας καλούμε λοιπόν να στηρίξετε κάθε τέτοια προσπάθεια. Στις εποχές του Μνημονίου και της τρόικας δεν περισσεύει κανείς. Με συμμαχίες (βασισμένες πάνω σε αρχές), όπου αυτό είναι κατορθωτό, συμβάλλουμε στην ενότητα του κλάδου και τροφοδοτούμε τις μικρές και τις μεγάλες νίκες και κατακτήσεις του κινήματος.

Στις 3 του Νοέμβρη λοιπόν στηρίζουμε τις «Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις» και τις συμμαχίες τους. Δίνουμε «γερό χαστούκι» στο συνδικαλισμό της υποταγής. Αναδεικνύουμε το σχολείο των ονείρων μας, χωρίς διαχωρισμούς και αποκλεισμούς για τη συλλογική δράση την αλληλεγγύη, την ελευθερία.

Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2010

Ηλίας Παπαχατζής

Εκπρόσωπος των «Παρεμβάσεων» στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις Δ.Ε.

paremvaseis.de@gmail.com
http://www.paremvaseis.org
τηλ. 210 3318624

«Νέο μισθολόγιο»

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

=============================================

ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΔΝΤ…

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ Νο 4, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010

«Νέο μισθολόγιο»

ΜΟΧΛΟΣ ΝΕΑΣ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ

ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

και ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Για το δήθεν «Ενιαίο» Μισθολόγιο που ετοιμάζεται, τα Μαζικά Μέσα Εξαπάτησης, πιστά όργανα κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ έχουν στοχοποιήσει τους μισθούς των ΔΥ, όχι για να άρουν αδικίες, να σταματήσουν τους «ειδικούς λογαριασμούς», να εντάξουν όλα τα επιδόματα (γενικά ή κλαδικά) στους βασικούς μισθούς ή «να πλησιάσουμε τους μισθούς στην Ευρωζώνη»…

Ο στόχος τους είναι πολλαπλός: Α) να δημιουργήσουν για τους νεοεισερχόμενους (δηλαδή τα παιδιά μας) μισθούς οριακής επιβίωσης για ισότητα προς τα κάτω με τον ιδ. Τομέα. Β) Να περικόψουν το μεγαλύτερο μέρος των εκπαιδ. Επιδομάτων (περ. 500 €) που κατακτήθηκαν με τεράστιους αγώνες και απεργίες διάρκειας (1988, 1990, 1997, 2006). Γ) Να δώσει τη δυνατότητα για σύνδεση μισθού-βαθμού (με το ιδεολόγημα της αξιολόγησης) και να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για διαφορετικούς μισθούς σε ειδικότητες ή τύπο σχολείου.

Είναι χαρακτηριστικά και τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΑΔΕΔΥ, για την εξαπάτηση που επιχειρείται από την «κατασκευαστική αριθμητική» της κυβέρνησης:

«α) Εμφανίζει να «αυξήθηκαν» οι μισθοί από το 2001 έως το 2009 κατά 80% όταν η συμμετοχή των μισθών στις πρωτογενείς δαπάνες από το 38,6% το 2001 – σύμφωνα με τους δικούς της πίνακες – ανέρχεται στο 31,4% το 2009 και στο 30,5% το 2010. Όλη τη δεκαετία οι μισθοί παραμένουν σταθεροί ως ποσοστό του ΑΕΠ : 6,9 – 7% και ο ρυθμός αύξησης έχει μεταβληθεί στο -10,5% με βάση τις κυβερνητικές εκτιμήσεις και με όρους πραγματικού εισοδήματος στο -25%. β) Εμφανίζει επιλεκτικά και σκόπιμα από τη μία υψηλές αμοιβές σε ορισμένα Υπουργεία (που ήταν γνωστά τα υψηλά επιδόματα) ενώ από την άλλη ενοχοποιεί για το 80% του συνολικού μισθολογικού κόστους (στο οποίο εκτός των μισθών ή των επιδομάτων συμμετέχουν πάσης φύσεως αποζημιώσεις ή πάσης φύσεως αμοιβές Συμβούλων, παροχής έργου κλπ) τέσσερα Υπουργεία: Παιδείας, Υγείας, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη. Ουδόλως τυχαία αφού οι «μεταρρυθμίσεις» στην παιδεία και την υγεία, το ψαλίδι έχει ήδη ανοίξει. Συνεπώς η κατασκευή και παρουσίαση των στοιχείων πρέπει να εξυπηρετεί μια διπλή διάσταση πολλαπλής διαίρεσης : ανάμεσα στους δημοσίους υπαλλήλους και μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων και άλλων κοινωνικών ομάδων. γ) Εμφανίζει την Ελλάδα να έχει τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση στους μισθούς σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες με : την απόκρυψη του γεγονότος ότι η ονομαστική απόκλιση στις μέσες αποδοχές από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης είναι στο 48% (με υψηλό πληθωρισμό στη χώρα μας), της αντίφασης αυτών των στοιχείων με τους άλλους πίνακες που δημοσιοποίησε και βέβαια με τη σημείωση στα ψιλά γράμματα « Λόγω διαφορών με άλλες πηγές σχετικά με τον ορισμό του Δημόσιου Τομέα, τα νούμερα για τη Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα πρέπει να χρησιμοποιούνται με επιφύλαξη»[τι τακτ!]. ..Είναι αδιανόητος ο διαχωρισμός νέων και παλαιών (που επανέρχεται ως ζήτημα από το 2008 που είχε τεθεί από την τότε Κυβέρνηση της Ν.Δ.) και οδηγεί στο κοινωνικό περιθώριο τη νεολαία…».

ΤΑ ΤΕΡΑΤΩΔΗ ΝΟΥΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΣΤΡΩΣΑΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ…

Αντίθετα από όσα τερατώδη νούμερα ακούγονταν μέχρι πρότινος, τα αποτελέσματα της απογραφής απέδειξαν ότι ο λεγόμενος «υπερπληθυσμός» του δημοσίου δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Το σύνολο των υπαλλήλων σύμφωνα με την πρόσφατη απογραφή είναι 768.009 [μόνιμοι υπάλληλοι, δικαστικοί και δημόσιοι λειτουργοί (625.738), ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (53.833), ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου (44.811), συμβασιούχοι έργου (14.345), αιρετοί (12.609) και άλλες ολιγάριθμες κατηγορίες]. Εξ’ αυτών το 39% έχει πανεπιστημιακή εκπαίδευση, το 28% δευτεροβάθμια, το 9% τεχνολογική εκπαίδευση και ένα 10% μεταπτυχιακό ή διδακτορικό δίπλωμα.

Ο πίνακας που περιλαμβάνεται στη σελίδα 74 της εισηγητικής έκθεσης του ΥΠ. Εσωτ. καταγράφει τους υπαλλήλους (τακτικούς-μόνιμους, αορίστου και ορισμένου χρόνου) και ανεβάζει τον αριθμό τους σε 511.913 στις 30.6.09, ελάχιστα αυξημένο από τον αντίστοιχο των δυο προηγουμένων χρόνων (506.680 το 2008 και 503.170 το 2007). Αν συνυπολογιστεί ο αριθμός των στρατιωτικών και ορισμένων μικρότερων κατηγοριών που καταγράφονται σε άλλα σημεία του προϋπολογισμού, φτάνουμε στον ίδιο αριθμό, δηλαδή 760.000. Αν προστεθούν οι μόνιμοι υπάλληλοι και οι υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (οι δυο κατηγορίες δηλαδή που αφορούν το 80% των δημοσίων υπαλλήλων) εμφανίζονται να υπηρετούν 689.966 υπάλληλοι στο τέλος του 2009. Ο αντίστοιχος αριθμός της απογραφής είναι 679.571, δηλαδή έχουμε μια εντυπωσιακή προσέγγιση των δύο υπολογισμών, αν ληφθεί υπόψη ότι σχεδόν 10.000 υπάλληλοι συνταξιοδοτήθηκαν σ’ αυτό το διάστημα και βέβαια δεν αντικαταστάθηκαν από νέους. Το μόνο που δεν μπορεί, λοιπόν, να πει κανείς είναι ότι όλα αυτά ήταν άγνωστα. Τα ήξεραν πολύ καλά και συνειδητά παραπληροφορούσαν. ΄Οσοι εξακολουθούν να μιλούν για τεράστια νούμερα βασίζονται στο γεγονός ότι δεν περιλαμβάνονται στην απογραφή εργαζόμενοι σε ΔΕΚΟ και Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου. Αλλά αυτό που ονομάζεται σήμερα «ευρύτερος δημόσιος τομέας» είναι από καιρό μόνο κατ’ όνομα δημόσιος. Χαρακτηριστικό ότι σ’ αυτό το ένα εκατομμύριο που υπολογίζεται από μεγάλη μερίδα του Τύπου ότι θα φτάσουν οι δημόσιοι υπάλληλοι αν υπολογιστούν κι αυτές οι κατηγορίες, περιλαμβάνονται «μισθοδοτούμενοι ή μη από τον κρατικό προϋπολογισμό» (Το Βήμα, 1.8.10). Αλλά αν δεν μισθοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, με ποια λογική συγκαταλέγονται στους δημόσιους υπαλλήλους;
Ο απόλυτος αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων στην κάθε χώρα δεν μπορεί να κριθεί αν δεν συγκριθεί με τον αντίστοιχο αριθμό υπαλλήλων σε ομοειδείς χώρες. Προς μεγάλη απογοήτευση των προπαγανδιστών του Μνημονίου, η σύγκριση αυτή αποδεικνύει ότι ο ισχυρισμός περί «υπερπληθυσμού» των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα είναι εντελώς έωλος. Το επιβεβαιώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο και μια επιστημονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της «Εκθεσης Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» και υπογράφεται από τέσσερις ερευνητές του Αυστριακού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών και των Πανεπιστημίων του Στρασβούργου και του Μαγδεμβούργου («The size and performance of public sector activities in Europe»).
Τα συμπεράσματα της έρευνας αυτής, όπως αποτυπώνονται και στα διαγράμματα που ακολουθούν, εμφανίζουν την Ελλάδα σε μια σχετικά χαμηλή θέση ως προς τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ εξίσου χαμηλή είναι η επίδοση της χώρας στο ποσοστό των εργαζομένων στο δημόσιο σε σχέση με το σύνολο των εργαζομένων. Και μάλιστα αυτά τα στοιχεία ισχύουν για τις τελευταίες τρεις δεκαετίες!
Στον πίνακα που καταγράφει το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων επί του συνόλου των εργαζομένων κάθε χώρας, η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 14η θέση επί συνόλου 17 ευρωπαϊκών κρατών, με επίδοση 11,4%. Βρίσκεται δηλαδή πολύ κάτω από την πρώτη στην κατάταξη Σουηδία (30%) ή τη Δανία (29%), τις χώρες που υποτίθεται ότι αποτελούσαν το προεκλογικό πρότυπο του σημερινού πρωθυπουργού. Αλλά η Ελλάδα υπολείπεται πολύ και από τη Γαλλία (21,2%) και τη Μεγάλη Βρετανία (17,8%), παρά τις έντονες περικοπές της τελευταίας. Η χώρα μας ξεπερνά –και μάλιστα ελάχιστα- μόνο την Ιρλανδία (11,0%), την Ολλανδία (10,7%) και τη Γερμανία (10,2%). Όπως παρατηρεί η μελέτη, η θέση της Ελλάδας στην κατάταξη αυτή παραμένει τις τελευταίες δεκαετίες σταθερή.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΑΙΡΕΤΟ ΣΤΟ ΠΥΣΔΕ ΤΗΣ Γ’ ΑΘΗΝΑΣ


ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΑΙΡΕΤΟ ΣΤΟ ΠΥΣΔΕ ΤΗΣ Γ’ ΑΘΗΝΑΣ

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι. Ακόμα μια φορά, ακόμα πιο αποφασιστικά παλεύουμε


Υπερασπίζουμε: την αξιοπρέπειά μας μέσα από τα σωματεία μας και αποκαλύπτουμε τα ρουσφέτια και την αδιαφάνεια στις τοποθετήσεις

Αρνούμαστε: τα σχολεία της «αγοράς», τη μέγγενη του «Καλλικράτη», το ξεπούλημα των δικαιωμάτων και της δημόσιας παιδείας στο όνομα του «χρέους», και κάθε μορφή αξιολόγησης – χειραγώγησης

Στηρίζουμε: τον κυρίαρχο παιδαγωγικό ρόλο του συλλόγου διδασκόντων, την παιδαγωγική ελευθερία κάθε συναδέλφου.

Καθένας μας αγωνίζεται για την συλλογική υπεράσπιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων και όλοι μαζί για κάθε συνάδελφο που διώκεται για τον κοινό μας αγώνα.

Οι εκλογές των αιρετών και οι σημερινές συνθήκες

Η προσπάθειά μας να ενώσουμε τις αγωνιστικές μας δυνάμεις ώστε ένας «αριστερός αιρετός» να σταθεί πραγματικά το μάτι του σωματείου και το στήριγμα του συναδέλφου μέσα στα υπηρεσιακά διαφθορεία πέτυχε για άλλη μια διετία. Οι ίδιοι λόγοι εξακολουθούν να ισχύουν ιδιαίτερα σήμερα όπου «Μπήκαν στη πόλη οι εχθροί», στις μέρες μας που η κυβέρνηση άνοιξε τη κερκόπορτα στην
τρόϊκα (ΔΝΤ-Ε.Ε-Ε.Κ.Τ) για να διευκολύνει τη μεταφορά πλούτου από τις τσέπες των εργαζομένων στις τράπεζες και στο μεγάλο κεφάλαιο. Στις μέρες μας που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αγκαλιά με το Ισραήλ, συνδέει τις τύχες του λαού με τα ληστρικά σχέδια των ΗΠΑ στη περιοχή.

Η κατακόρυφη πτώση του επιπέδου ζωής των εκπαιδευτικών, η άλωση των δικαιωμάτων όσων εργάζονται στη παιδεία, ενώνει αντικειμενικά, όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, που πλήττεται επιπλέον και από την ανεργία. Όλα αυτά για να ξεπληρώσουμε δήθεν το χρέος που από το 115% του ΑΕΠ έφτασε αισίως στα 135%, για να αντιμετωπιστεί η κερδοσκοπία των spreads που από τις 300 μονάδες έφτασε τις 1000. Οi μόνες που δεν χρεοκόπησαν τελικά είναι οι τράπεζες, που μεγάλωσαν την προίκα τους από 28 επί ΝΔ σε 78 δις επι ΠΑΣΟΚ.

Ένα χρόνο μετά την επιβολή του μνημονίου γίνεται ολοένα και πιο καθαρό ότι η χώρα μας δεν οδηγήθηκε σ’ αυτό για να σωθεί η οικονομία και η κοινωνία γενικά, αλλά οι τράπεζες και οι κατέχοντες. Πρόκειται δηλαδή για μια οργανωμένη ληστεία.

Για να γίνει αποδεκτή αυτή η ληστεία από μας τους εργαζόμενους, κυβέρνηση και media μας συκοφαντούν για συμμετοχή στο «μεγάλο φαγοπότι». Η συνενοχή, ο κοινωνικός εμφύλιος, ο χαρακτηρισμός κάθε αγωνιζόμενου κλάδου ως αντεθνικού, ένα στόχο έχει. Να θολώσει το τοπίο της κατοχής του ΔΝΤ και να επιβάλει ως αναγκαίο το μνημόνιο στη συνείδησή μας. Θέλουν να αποδεχτούμε την ανεργία, τη φτώχεια, τις ιδωτικοποιήσεις στην υγεία, στην παιδεία, στις
συγκοινωνίες και στην ενέργεια

Η παιδεία στο στόχαστρο

Στα παραπάνω πλαίσια, τα μέτρα για την παιδεία καθ’ υπαγόρευση του μνημονίου, συμπληρώνουν την επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους καθιστώντας το δημόσιο σχολείο φτωχότερο και ανεπαρκές στο να μορφώσει τα παιδιά τους.

Με το νόμο για το «νέο σχολείο» η επικοινωνιακή ατάκα της υπουργού «πρώτα ο μαθητής» μεταλλάχτηκε στον υπέρτατο στόχο «πρώτα το μνημόνιο». Από την αρχή της χρονιάς το δημόσιο σχολείο συστηματικά αφυδατώνεται.
Το υπουργείο πίεσε για να στοιβάξει 30 μαθητές ανά τάξη και πέτυχε τουλάχιστον 25, μετέτρεψε τους αναπληρωτές σε ωρομίσθιους, επέβαλε περικοπές στη χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων, στις μεταφορές μαθητών, στα ειδικά σχολεία, στην ενισχυτική διδασκαλία. Πήρε πίσω, όσα μέτρα αφορούσαν την ενίσχυση της εκπαίδευσης των πιο αδύναμων στρωμάτων.

Συγχρόνως, χτύπησε τους εκπαιδευτικούς με μείωση μισθών, απογύμνωση της οργανικής θέσης, υποχρεωτικές μετατάξεις, υποχρεωτικές υπερωρίες. Κατακερμάτισε τις εργασιακές σχέσεις, αφού μετά τους νέους διορισμούς 2 στους 3 εκπαιδευτικούς θα εργάζονται με ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Και αφού τα media φρόντισαν για άλλη μια φορά να πείσουν το λαό ότι φταίνε οι καθηγητές για τα στραβά του δημόσιου σχολείου, η κυβέρνηση απειλεί τώρα με τη λαιμητόμο της αξιολόγησης και καλεί τα πλήθη να ζητωκραυγάσουν για κάθε κεφάλι που θα πέφτει. Πρώτα του νεοδιόριστου ,που πριν προλάβει να διορισθεί, μέντορας – διευθυντής και σύμβουλος θα καραδοκούν για να τον αξιολογήσουν, ενώ θα αμείβεται με μισθό μικρότερο από τους παλαιούς και
θα ασφαλίζεται στο
ΙΚΑ. Πιστεύει έτσι η κυβέρνηση ότι ένας εξαθλιωμένος δάσκαλος θα είναι πιο υποταγμένος και «ευλύγιστος» στη παιδεία της αγοράς.

Με το νέο
νόμο «Καλλικράτη», δίνεται η χαριστική βολή στη δημόσια εκπαίδευση, αφού ολοκληρώνεται η διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα της και η μείωση των κρατικών δαπανών για την παιδεία. Το κόστος λειτουργίας των σχολείων μετατίθεται στους δήμους . Η χρηματοδότηση κάθε σχολικής μονάδας θα εξαρτάται πλέον από τις οικονομικές δυνατότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι διευθυντές και οι σύλλογοι διδασκόντων θα είναι υποχρεωμένοι να αναζητούν πηγές χρηματοδότησης και χορηγούς για τις ανάγκες του σχολείου, και τα σχολεία που δεν αντέχουν στο συναγωνισμό θα κλείνουν. Αυτό είναι το σχολείο της αγοράς και απαιτεί εκπαιδευτικούς φθηνούς και υποταγμένους Αυτή είναι και η απόδειξη ότι η «αυτοαξιολόγηση» είναι το πρόσχημα [και το όχημα] για ένα σχολείο που θα αναπαράγει φθηνούς και υποταγμένους εργαζόμενους.

Ποιοι και γιατί συνεργαζόμαστε σ’ αυτές τις εκλογές;

Εκτιμώντας θετικά τη δράση των αιρετών μας στο προηγούμενο ΠΥΣΔΕ, αποφασίσαμε να επαναλάβουμε την προσπάθειά μας για την επανεκλογή ενός αριστερού αιρετού. Το κοινό αυτό ψηφοδέλτιο υποστηρίζεται από τις παρατάξεις «Αγωνιστικές παρεμβάσεις –Συσπειρώσεις – Κινήσεις», «Αγωνιστική Συνεργασία» – «Εργατική Αριστερά»- «Ανένταχτοι Αριστεροί καθηγητές-Συνεργαζόμενες εκπαιδευτικές κινήσεις», καθώς και από ανένταχτους αριστερούς και αγωνιστές καθηγητές της Γ΄ Αθήνας. Όλοι εμείς, αναδεικνύοντας όσα μας ενώνουν και διατηρώντας τη διαφορετικότητά μας, ενώνουμε τις δυνάμεις αντίστασης στο αντιδραστικό μνημόνιο Κυβέρνησης – ΔΝΤ – Ε.Ε

Η συμμετοχή μας στις εκλογές του ΠΥΣΔΕ γίνεται χωρίς ψευδαισθήσεις για το χαρακτήρα αυτών των οργάνων. Τα όργανα αυτά υπάρχουν για να υλοποιούν τις αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης και η παρουσία των αιρετών δεν αλλάζει αυτήν τους την ιδιότητα. Ιδιαίτερα η παρουσία αιρετών που εκπροσωπούν το δικομματισμό ενισχύει την προσπάθεια χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και τη δημιουργία πελατειακών σχέσεων. Πολλές φορές αυτονόητα δικαιώματα εμφανίζονται ως ρουσφέτια, για να δεσμεύουν ψήφους και συνειδήσεις Τον καιρό του ΔΝΤ, ο ρόλος του ΠΥΣΔΕ αναβαθμίζεται σε προωθητή του μοντέλου ενός σχολείου της αγοράς, σύμφωνα με τις επιταγές των κομμάτων του κεφαλαίου. Γι’ αυτό και αναλαμβάνουν ένα μέρος της αξιολόγησης – κατηγοριοποίησης των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών.

Οι κρίσεις των διευθυντών δείχνουν ήδη τι σημαίνει αξιολόγηση για τον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Με συνεντεύξεις-παρωδίες προσπαθούν να χειραγωγήσουν τα στελέχη της. Ένας αριστερός αιρετός δεν μπορεί να συμβάλει στη θεσμοθέτηση ή την εφαρμογή της αξιολόγησης. Είναι εκεί για να αντισταθεί στον αυταρχισμό και την αυθαιρεσία της διοίκησης, να δει, να αποκαλύψει και να αποτρέψει το ρουσφέτι, να προστατέψει τους συναδέλφους από άδικες ή σκόπιμες πειθαρχικές διώξεις των διευθυντών τους ή των προϊσταμένων τους, στηριζόμενος στο συνδικαλιστικό κίνημα. Για ένα τέτοιο αιρετό συνεργαζόμαστε και πιστεύουμε πώς

  1. Ο αιρετός στο ΠΥΣΔΕ λογοδοτεί τακτικά στα σχολεία και στις γενικές συνελεύσεις.
  2. Είναι άμεσα ανακλητός από το σώμα που τον εξέλεξε.
  3. Καταργεί την αδιαφάνεια στις συνεδριάσεις και κατοχυρώνει έμπρακτα το δημόσιο λόγο για όλα (με εξαίρεση τα αυστηρά προσωπικά δεδομένα).
  4. Συνεργάζεται και προωθεί τις αποφάσεις των σωματείων μας.
  5. Στις κρίσεις στελεχών προσπαθεί να αποτρέψει με τη στάση του την επιλογή όσων αποδεδειγμένα ελέγχονται για αντισυναδελφική και αντιεκπαιδευτική συμπεριφορά.
  6. Δε συμμετέχει σε καμία περίπτωση στις αξιολογήσεις κατηγοριοποιήσεις των σχολείων και στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
  7. Ο αιρετός δε συνδιαχειρίζεται, παρεμβαίνει από την πλευρά του συνδικαλιστικού κινήματος.
  8. «Όλα για όλους». Απόλυτη δημοκρατική μεταχείριση όλων των συναδέλφων, χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις, όπως αρμόζει σε ανθρώπους που διδάσκουν και αγωνίζονται.
Δυτική Αθήνα, Οκτώβρης 2010


ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΑΙΡΕΤΟ ΣΤΟ ΠΥΣΔΕ ΤΗΣ Γ’ ΑΘΗΝΑΣ

1. Αλεξανδροπούλου Ιφιγένεια του Γεωργίου, ΠΕ2, 1ο ΓΕΛ Αιγάλεω.

2. Αλεξόπουλος Θανάσης του Γεωργίου, ΠΕ17, 3ο ΓΕΛ Περιστερίου.

3. Βάσσης Διονύσης του Παναγιώτη, ΔΕ1, ΕΠΑΛ Πετρούπολης.

4. Βλαντή Σταυρούλα του Σπυρίδωνα, ΠΕ6, 9ο Γ/σιο Αιγάλεω.

5. Γαργάλας Κώστας του Στεφάνου, ΠΕ1, 2ο ΓΕΛ Περιστερίου.

6. Γεωργιάδη Χρύσα του Βασιλείου, ΠΕ12.05, 1ο ΓΕΛ Χαϊδαρίου.

7. Γεωργούσης Δημήτρης του Ιωάννη, ΠΕ2, 16ο Γ/σιο Περιστερίου

8. Γραμμένος Γραμμένος του Μιχαήλ, ΠΕ4, 2ο Γ/σιο Καματερού.

9. Δενδραλίδης Μανώλης του Γεωργίου, ΠΕ3, 9ο ΓΕΛ Περιστερίου

10. Δημάκου Μάρω του Θάνου, ΠΕ2, 1ο ΓΕΛ Καματερού.

11. Δημητούλης Δημήτρης του Γεωργίου, ΠΕ9, 3ο ΕΠΑΛ Περιστερίου.

12. Δημήτρουλας Γιώργος του Φωτίου, ΠΕ4, Εσπ. ΓΕΛ Αιγάλεω

13. Διαμαντοπούλου Μαρία του Μιχαήλ, ΠΕ18.01, ΠΥΣΔΕ Γ΄Αθήνας.

14. Διδασκάλου Φωτεινή του Απόλλωνα, ΠΕ3, 14ο Γ/σιο Περιστερίου.

15. Ζούζουλα Ελένη του Ευαγγέλου, ΠΕ2, 3ο Γ/σιο Αγ. Αναργύρων

16. Ζούτσος Νίκος του Ιωάννη, ΠΕ2, 1ο ΓΕΛ Περιστερίου

17. Ζωγόπουλος Δημήτρης του Γρηγορίου, ΠΕ2, 7ο ΓΕΛ Ιλίου

18. Καλαμαρά Ευθυμία του Γεωργίου, ΠΕ5, 1ο Γ/σιο Αγ. Αναργύρων

19. Καλέμη Αλεξάνδρα του Αθανασίου, ΠΕ2, 1ο ΓΕΛ Πετρούπολης

20. Καλογιαντσίδης Θανάσης του Γεωργίου, ΠΕ7, 3ο Γ/σιο Χαϊδαρίου

21. Καραχάλιος Γιώργος του Αθανασίου, ΠΕ3 , 3ο ΓΕΛ Χαϊδαρίου

22. Καπετανίδου Θεοδοσία του Βασιλείου, ΠΕ3, 6ο ΓΕΛ Αιγάλεω

23. Κατσούλας Θεόδωρος του Νικολάου, ΠΕ4, 3ο Γ/σιο Αγ. Βαρβάρας.

24. Κονταρίδου Ειρήνη του Γεωργίου, ΠΕ2, 2ο ΕΠΑΛ Ιλίου.

25. Κοντός Παναγιώτης του Ιωάννη, ΠΕ4, 3ο ΓΕΛ Περιστερίου.

26. Κορδής Νεκτάριος του Ιωάννη, ΠΕ2, 6ο ΓΕΛ Αιγάλεω.

27. Κουδούνης Θανάσης του Παναγιώτη, ΠΕ2, 7ο Γ/σιο Χαϊδαρίου.

28. Κουζηνόπουλος Ιορδάνης του Λαζάρου, Μουσικό Σχολείο Ιλίου.

29. Κουνάδης Σταύρος του Κων/νου, ΠΕ19, 14ο Γ/σιο Περιστερίου.

30. Κρίβα Αναστασία του Ιωάννη, ΠΕ15, 13ο Γ/σιο Περιστερίου.

31. Λαμπρόπουλος Γιώργος του Κων/νου, ΠΕ9, 4ο ΓΕΛ Αιγάλεω.

32. Μακροδημήτρης Δημήτρης τουΣτυλιανού, ΠΕ4,1οΓΕΛ Αγ.Βαρβάρας.

33. Μάρταλης Σωτήρης του Αντωνίου, ΠΕ4, 7ο ΓΕΛ Ιλίου.

34. Μαυρόπουλος Δημήτρης του Κυριάκου, ΠΕ4, 3ο ΓΕΛ Χαϊδαρίου

35. Μουστάκας Γιώργος του Κων/νου, ΠΕ17, 1ο ΕΠΑΛ Ιλίου

36. Μπουραντάς Όθων του Βασιλείου, ΠΕ1, 3ο Γ/σιο Καματερού.

37. Νάνου Άννα του Σπυρίδωνα, ΠΕ2, 3ο Γ/σιο Πετρούπολης.

38. Νταλέ Ζαχαρούλα του Θεμιστοκλή, ΠΕ18.24, ΕΠΑΣ Χαϊδαρίου

39. Οικονόμου – Παπαδοπούλου Αθανασία του Δημητρίου, ΠΕ3, 2ο Γ/σιο Αιγάλεω

40. Οικονόμου Δήμητρα του Κων/νου, ΠΕ4, 6ο ΓΕΛ Αιγάλεω

41. Παγώνας Κώστας του Δημητρίου, ΠΕ4, 2ο Γ/σιο Πετρούπολης

42. Πανίδου Σταυρούλα του Δημητρίου, ΠΕ2, 14ο ΓΕΛ Περιστερίου

43. Παπαδάκη Αλίκη του Δημόκριτου, ΠΕ14, 4ο Γ/σιο Περιστερίου

44. Παπαδάκης Παναγιώτης του Νικολάου,ΠΕ18,1οΕσπ.ΕΠΑΛ Αιγάλεω

45. Παπαδοπούλου Άννα του Παναγιώτη, ΠΕ2, 5ο ΓΕΛ Πετρούπολης

46. Πέττας Αντώνης του Ανδρέα, ΠΕ3, 1ο ΓΕΛ Καματερού

47. Πιακουλάκη Μαρία του Ανδρέα, ΠΕ4, 11ο ΓΕΛ Περιστερίου

48. Πολυχρονάκη Μίνα του Γεωργίου, ΠΕ3, ΠΥΣΔΕ Γ΄Αθήνας

49. Ποταμιάνος Γιάννης του Σπυρίδωνα, ΠΕ3, 1ο Γ/σιο Αγ. Βαρβάρας

50. Σαπουνά Αγγελική του Ευαγγέλου, ΠΕ2, Μουσικό Σχολείο Ιλίου

51. Σιέρρα Αγγελική του Ευαγγέλου, ΠΕ2, 16ο Γ/σιο Περιστερίου

52. Σουλιώτης Κώστας του Ευαγγέλου, ΠΕ3, 5ο ΓΕΛ Πετρούπολης

53. Σταθόπουλος Ανδρέας του Δαμιανού, ΠΕ4, 6ο ΓΕΛ Αιγάλεω

54. Στυλιανουδάκης Ζαχαρίας του Ιωάννη, ΠΕ11, 2ο Γ/σιο Χαϊδαρίου

55. Σωτηροπούλου Ξανθή του Παναγιώτη, ΠΕ19,13ο ΓΕΛ Περιστερίου

56. Τζανιδάκη Κων/να του Μιχαήλ, ΠΕ2, 8ο ΓΕΛ Περιστερίου

57. Τριμπόνια Κατερίνα του Γεωργίου, ΠΕ4, 3ο ΓΕΛ Ιλίου

58. Τσιαντούκα Κυριακή του Νικολάου, ΠΕ11, 19ο Γ/σιο Περιστερίου

59. Τσιρίμπης Γιάννης του Αθανασίου, ΠΕ3, 6ο ΓΕΛ Περιστερίου

60. Τσουμάνης Παναγιώτης του Γεωργίου, ΠΕ6, 4ο ΓΕΛ Χαϊδαρίου.

61. Φατούρου Αγγελική του Ευαγγέλου, ΠΕ4, 1οΕσπ.ΕΠΑΛ Περιστερίου.

62. Φουσέκης Χρήστος του Σπυρίδωνα, ΠΕ2, 17ο Γ/σιο Περιστερίου.

63. Φωτοπούλου Βάνα του Θεοδώρου, ΠΕ2, 4ο Γ/σιο Αιγάλεω.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΠΥΣΔΕ Α΄ΑΘΗΝΑΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΠΥΣΔΕ Α΄ΑΘΗΝΑΣ

 

Όλα και όλοι χορεύουμε στο χορό του Μνημονίου που κατακρεουργεί δικαιώματα, μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις, κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες. Διαλύει κάθε έννοια δημόσιου αγαθού.

Κυβέρνηση – ΔΝΤ – ΕΕ επιβάλλουν με κάθε αυταρχικό και αντιδημοκρατικό τρόπο την ανάλγητη πολιτική τους. Ετοιμάζονται τώρα να περάσουν στο δεύτερο γύρο της επίθεσης ξεπουλώντας ότι έχει απομείνει από την δημόσια περιουσία, μειώνοντας τις αμοιβές των εργαζομένων – βλέπε νέο μισθολόγιο, πολλαπλασιάζοντας τις στρατιές των ανέργων, καταστρέφοντας ότι έχει απομείνει από τα δημοκρατικά και εργασιακά λαϊκά δικαιώματα. Μοναδικός γνώμονας της πολιτικής τους είναι η εξασφάλιση της κερδοφορίας και η επιστροφή των δανεικών στους μεγάλους καπιταλιστικούς ομίλους και τις ευρωπαϊκές τράπεζες.

Και οι ζωές των ανθρώπων γίνονται καύσιμη ύλη για τον πολλαπλασιασμό των κερδών της πλουτοκρατίας την οποία με προσήλωση υπηρετούν Κυβέρνηση- ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ.

Μόνος δρόμος για τους εργαζόμενους είναι η ανάπτυξη επίμονων, πολύμορφων, ενωτικών αγώνων για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Μέσα σ’ αυτό το γενικό κλίμα κινείται και η εκπαίδευση σ’ όλες τις βαθμίδες. Περικοπές, διάλυση, κενά, χαμένες ώρες, βάθεμα της ιδιωτικοποίησης, αυταρχισμός, καταστρατήγηση εργασιακών σχέσεων, αδιαφορία για την ποιότητα της δουλειάς. Βιτρίνα, επικοινωνία και ψέματα με το τσουβάλι.

Και φτάνουμε στις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια. Ο λόγος της ύπαρξής τους σαφής και γνωστός. Η απαρέγκλιτη εφαρμογή της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής, επικαλυμμένη με μια δόση συμμετοχής. Το αποτέλεσμα, στις περισσότερες των περιπτώσεων, το έχουμε βιώσει όλοι όσοι καταθέτουμε το νου, την ψυχή μας και το φιλότιμό μας στην καθημερινή μάχη για να δώσουμε γνώσεις, εφόδια και ελπίδα στους μαθητές μας.

Ειδικά φέτος, και μιλώντας για το ΠΥΣΔΕ Α΄ Αθήνας, το χάος που επικρατεί στο θέμα των τοποθετήσεων, οι δεκάδες διαμαρτυρίες και ενστάσεις, οι αλλοπρόσαλλες και αναιτιολόγητες αποφάσεις, η παράνομη και παράτυπη μετακίνηση συναδέλφων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, οι συμπτύξεις τμημάτων, η ανεξέλεγκτη κατάσταση δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο λαθών ή και ανικανότητας. Τίθεται πια και θέμα σκοπιμότητας.

Όλοι, και οι αιρετοί, θεωρούν τον εαυτό τους πέρα από κάθε έλεγχο, απρόσβλητο από κάθε διαμαρτυρία, εντεταλμένο υπάλληλο της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας. Αγνοούν το συνδικαλιστικό κίνημα. Φροντίζουν να έχουν όσο το δυνατό λιγότερες παρεμβάσεις στη διαχείριση των προβλημάτων, δεν απολογούνται ποτέ σε κανένα, διαμορφώνουν σ’ αρκετές περιπτώσεις προσωπικές σχέσεις εξυπηρέτησης πελατειακού χαρακτήρα. Επιτείνουν και εκμεταλλεύονται την αδιαφάνεια. Στην ουσία λειτουργούν ως δυο ακόμα εκπρόσωποι της διοίκησης και όχι ως εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών και του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος. Γι’ αυτό άλλωστε και η διεξαγωγή των εκλογών έχει γίνει μια διαδικασία που οργανώνεται από τη διοίκηση, χωρίς καμιά άμεση σχέση με τις ΕΛΜΕ και το κίνημα.

Χωρίς αυταπάτες για το ρόλο και τις δυνατότητες του αιρετού πιστεύουμε πως αξίζει τον κόπο και την προσπάθεια η ανατροπή αυτής της κατάστασης, η διεκδίκηση της θέσης ενός αιρετού :

– που μοναδική του δέσμευση θα είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων και δικαιωμάτων των συναδέλφων και της εκπαίδευσης

-που θα ελέγχει, θα αποκαλύπτει και θα καταγγέλλει κάθε παρατυπία θα αποκαλύπτει το ρουσφέτι και την αδιαφάνεια

– που θα λειτουργεί σε στενή σχέση με τις ΕΛΜΕ, θα συνεργάζεται στενά με το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα και θα απολογείται σ’ αυτό.

– που θα καταργήσει στην πράξη το απόρρητο των συνεδριάσεων του ΠΥΣΔΕ

– που θα απέχει από κάθε αξιολογική διαδικασία και θα παρεμποδίζει την εφαρμογή της, όπου και όταν επιχειρείται

-που θα αντιπαλεύει την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων

– που θα βοηθάει την παρέμβαση του μαζικού κινήματος σ’ όλα τα επίπεδα

– που θα υπόκειται στην κρίση των γενικών συνελεύσεων του κλάδου, μέχρι και του σημείου της ανάκλησής του.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση δυνάμεις από το χώρο των Παρεμβάσεων- Συσπειρώσεων – Κινήσεων και της Αγωνιστικής Συνεργασίας Εκπαιδευτικών – Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις καθώς και συνάδελφοι που προερχόμαστε από διαφορετικές παρατάξεις και χώρους της αριστεράς, αποφασίσαμε να ενώσουμε τις προσπάθειές μας , αποβλέποντας στην ανατροπή της κατάστασης που επικρατεί στο ΠΥΣΔΕ Α΄ Αθήνας. Επιδιώξαμε η πρωτοβουλία αυτή να έχει την ευρύτερη δυνατή απεύθυνση προς τις αγωνιστικές δυνάμεις του κλάδου.

Διατηρώντας τις πολλές και σημαντικές διαφορετικές απόψεις και εκτιμήσεις μας για τα γενικότερα πολιτικά και εκπαιδευτικά ζητήματα, θεωρήσαμε επιβεβλημένο να διεκδικήσουμε, αυτή τη φορά, την ανατροπή της κατάστασης στο ΠΥΣΔΕ ΑθήναςΝα μην επιτρέψουμε να λυμαίνονται και αυτή τη διαδικασία εκείνοι που είναι φορείς της καθεστωτικής πολιτικής (ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ) μέσα στο εκπαιδευτικό και εργατικό κίνημα.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να πάρουν μέρος στον αγώνα για την ανατροπή στο ΠΥΣΔΕ Α΄ΑΘΗΝΑΣ, να ψηφίσουν

 

Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή

στο ΠΥΣΔΕ Α΄ ΑΘΗΝΑΣ

 

Αλεξανδρής Αναστάσιος του Τιμολέοντος, ΠΕ02, 59οΓΕΛ Αθήνας

Ανδριώτης Νικόλαος του Δημητρίου, ΠΕ02, ΠΣΠΑ

Αντωνόπουλος Παύλος του Δημητρίου, ΠΕ04, 1ο ΓΕΛ Ταύρου

Γανιάρη Ιφιγένεια του Κωνσταντίνου, ΠΕ19, 6ο ΕΠΑΛ Αθήνας

Δάβος Γεώργιος του Ευσταθίου, ΠΕ19, 62ο Γυμν. Αθήνας

Θεριανός Κωνσταντίνος του Νικολάου, ΠΕ 10, ΠΥΣΔΕ

Καλαντζή Ουρανία (Ράνια) του Παναγιώτη, ΠΕ19, 1ο ΕΠΑΛ Γαλατσίου

Κατερίνη Αδαμαντία του Ανδρέα, ΠΕ02, Διαθ. ΠΥΣΔΕ

Κεχαγιά Ελένη του Κωνσταντίνου, ΠΕ19, 5ο ΓΕΛ Ζωγράφου

Κλωνάρη Λεμονιά του Νικολάου, ΠΕ04, 1ο Γυμν. Βύρωνα

Κόκλας Χαράλαμπος (Μπάμπης) του Ιωάννη, ΠΕ11, 40ο Γυμν. Αθήνας

Κουρεμένος Σταύρος-Ηλίας του Νικολάου, ΠΕ02, 6ο Εσπ. Γυμν. Αθήνας

Μαλαγάρης Θεόδωρος του Δημητρίου, ΠΕ10, 56ο ΓΕΛ Αθήνας

Μαυροματάκη Δέσποινα του Μιχαήλ, ΠΕ 05, 6ο Γυμν. Ζωγράφου

Νικολάου Σταμάτης του Παναγιώτη, ΠΕ03, 12ο ΓΕΛ Αθήνας

Παπαλουκάς Κωνσταντίνος του Χρήστου, ΠΕ03, 17ο ΓΕΛ Αθήνας

Πλεμένος Γεώργιος του Θεοδώρου, ΠΕ04, 4ο Γυμν. Ηλιούπολης

Πρωτονοταρίου Άννα (Μαριάννα) του Αντωνίου, ΠΕ02, 21ο Γυμν. Αθήνας

Στεργιόπουλος Κωνσταντίνος του Δημητρίου, ΠΕ04, 2ο Πειρ. Γυμν. Αθήνας

Τσατούρας Ευάγγελος του Κωνσταντίνου, ΠΕ 03, Διαθ. ΠΥΣΔΕ

Τζανετουλάκου Γεωργία του Κωνσταντίνου, ΠΕ04, 43ο Γυμν. Αθήνας

Φάσσαρης Ιωάννης του Σταύρου, ΠΕ04, Διαπολιτ. Γυμν. Αθήνας

Φραγκεδάκη Αντωνία (Τόνια) του Γεωργίου, ΠΕ04, 43ο Γυμν. Αθήνας

Φύτρος Πέτρος του Παντελή, ΠΕ02, Διαθ. ΠΥΣΔΕ

Χαραμής Παύλος του Δημητρίου, ΠΕ02, 50ο ΓΕΛ Αθήνας

Χατζηιωάννου Χρύσα του Πέλοπα, ΠΕ02, 8ο Γυμν. Αθήνας

  • Δεν συνδιαχειριζόμαστε με τη διοίκηση, συμπορευόμαστε με τα συνδικάτα μας
  • Αρνούμαστε την αξιολόγηση –χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων
  • Καταγγέλλουμε τις διακρίσεις, το ρουσφέτι και τις πελατειακές σχέσεις
  • Στηρίζουμε τους άδικα διωκόμενους συναδέλφους
  • Παλεύουμε για τη διαφάνεια στο ΠΥΣΔΕ καταργώντας στην πράξη το απόρρητο
  • Λογοδοτούμε τακτικά στα σχολεία και τις Γενικές Συνελεύσεις


 

 

Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή

στο ΠΥΣΔΕ Α΄ ΑΘΗΝΑΣ

Το ψηφοδέλτιο των Παρεμβάσεων Δ.Ε. για το ΑΠΥΣΔΕ Αττικής

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚEΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

Ψηφοδέλτιο ΑΠΥΣΔΕ Αττικής 2010
Αγγελόπουλος Ηλίας του Γεωργίου
Αλεξανδροπούλου Ιφιγένεια του Γεωργίου
Αλεξίου Θόδωρος του Νικολάου
Αλεξόπουλος Διονύσης του Στεφάνου
Αλεξόπουλος Θανάσης του Γεωργίου
Αντωνόπουλος Παύλος του Δημητρίου
Αυγουστίνου Μαρία του Ιωάννη
Βαμβακάς Κώστας του Θεοδώρου
Βάσσης Διονύσης του Παναγιώτη
Βλαντή Σταυρούλα του Σπυρίδωνα
Γανιάρη Ιφιγένεια του Κων/νου
Γεωργάλα Ιφιγένεια του Γεωργίου
Γεωργιάδη Χρύσα του Βασιλείου
Γκαρανέ Κωνσταντίνα του Δημητρίου
Γρηγοριάδου Ελισσάβετ του Χρήστου
Δανιήλ Mαρία του Μιχαήλ
Δάρας Αλέξης του Δημητρίου
Δασακλή Μάγδα του Ιωάννη
Δημάκου Μάρω του Θάνου
Δημητούλης Δημήτρης του Γεωργίου
Δημητράς Μιχάλης του Αγαμέμνωνα
Δημητριάδη Έφη του Δημητρίου
Διαμαντοπούλου Μαρία του Μιχαήλ
Ζούζουλα Ελένη του Ευαγγέλου
Ζωιτσάκος Σωτήρης του Σταύρου
Θεριανός Κώστας του Νικολάου
Ιωαννίδου Παναγιώτα του Ευσταθίου
Καββαδίας Γιώργος του Κων/νου
Καλιαμπάκου Βασιλική(Βένη) του Χρήστου
Καπεζάνου Ολυμπία του Σωτηρίου
Καραγιάννης Απόστολος του Ιωάννη
Καραμπάτσας Βασίλης του Γεωργίου
Καρβέλας Γιώργος του Ευαγγέλου
Καρυώτης Δημήτριος του Χαρίλαου
Κατερίνη Αδαμαντία του Ανδρέα
Κατσαφάδος Κούλης του Ηλία
Κάτσικας Χρήστος του Παναγιώτη
Κατσούλας Θεόδωρος του Νικολάου
Κεχαγιά Ελένη του Κωνσταντίνου
Κολιός Τηλέμαχος του Απόστολου
Κονταρίδου Ειρήνη του Γεωργίου
Κουγιούφας Βασίλειος του Αριστοτέλη
Κουρεμένος Σταύρος-Ηλίας του Νικολάου
Κουρνιώτης Χρήστος του Τιμόθεου
Κρανίου Κώστας του Παναγιώτη
Κρίβα Αναστασία του Ιωάννη
Κώνστας Σωτήρης του Περικλή
Κωσταρά Δήμητρα του Γεωργίου
Κωστούρου Ευθαλία(Λίλα) του Νικολάου
Κωτίδου Αναστασία του Νικολάου
Κωτσιομύτης Γιώργος του Περικλή
Λαμπρινάτου Στυλιανή του Στυλιανού
Λέκκα Αλεξάνδρα του Νικολάου
Λένου Αλεξάνδρα του Αποστόλου
Λέπουρα Ανδριανή(Άννυ) του Ιωάννη
Λύγκα Βίκη του Γρηγορίου
Μαρίνης Στέλιος του Κων/νου
Ματσούκας Χρήστος του Βασιλείου
Μαυρέλης Ιάκωβος του Ιωάννου
Μαχά Μαρία, του Νικολάου
Μιχαλόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννου
Μιχολός Βασίλης του Ιωάννου
Μπαρσούκη Ευαγγελή του Θεοδοσίου
Μπάτρης Ευάγγελος του Παναγιώτη
Μπαχτή Άννα του Ευαγγέλου
Μπρατοπούλου Βαρβάρα του Ιωάννη
Νικολάου Σταμάτης του Παναγιώτη
Ντσιώρας Νίκος του Γεωργίου
Ξυδάς Αποστόλης του Μιχαήλ
Οικονόμου Δήμητρα του Κωνσταντίνου
Οικονόμου-Παπαδοπούλου Αθανασία του Δημητρίου
Πανίδου Σταυρούλα του Δημητρίου
Παπαδάκη Αλίκη του Δημόκριτου
Παπαδόπουλος Ιωάννης του Ευαγγέλου
Παπαδοπούλου Άννα του Παναγιώτη
Παπαλεωνίδα Παναγιώτα(Γιούλη) του Τριαντάφυλλου
Παπασπύρου Απόστολος του ΄Αγγελου
Παππάς Ιωάννης του Σπυρίδωνος
Πάτσιου Παναγιώτα του Σπυρίδωνα
Παύλος Αρης του Χρήστου
Περιστεροπούλου Μαρία του Βασιλείου
Πέττας Αντώνης του Ανδρέα
Πολυχρονάκη Μίνα του Γεωργίου
Ποταμιάνος Γιάννης του Σπυρίδωνα
Σαμοΐλης Γιάννης του Σωτηρίου
Σινούρη Αγγελική του Ανδρέα
Σιούτης Βασίλης του Θωμά
Σκοτίδας Χρήστος του Κων/νου
Σουλιώτης Κώστας του Ευαγγέλου
Σόφης Γιώργος του Χρήστου
Σόφης Χρίστος του Γεωργίου
Σπυροπούλου Αγγελική, του Γεωργίου
Στεργιόπουλος Κων/νος του Δημήτριου
Στυλιανουδάκης Ζαχαρίας του Ιωάννη
Σφαιροπούλου Αθηνά του Θεοδώρου
Σωτηροπούλου Ξανθή του Παναγιώτη
Τζανιδάκη Κωνσταντίνα του Μιχαήλ
Τζαρδή Μαρία του Ευστρατίου
Τζιορτζιώτης Σταύρος του Νικολάου
Τριμπόνια Κατερίνα του Γεωργίου
Τσατούρας Ευάγγελος του Κωνσταντίνου
Τσιγκίλη Παρθένα(Πόπη) του Αγγέλου
Τσιριγώτης Θανάσης του Δημητρίου
Φατούρου Αγγελική του Ευαγγέλου
Φουσέκης Χρήστος του Σπυρίδωνος
Φραγκεδάκη Αντωνία του Γεωργίου
Φύτρος Πέτρος του Παντελή
Φωτιάδης Γιώργος του Ιωάννη
Φωτοπούλου Βασιλική του Θεοδώρου
Χαλκής Γιώργος του Απόστολου
Χατζηχρήστος Χρήστος του Αριστείδη
Χατόγλου Ρεβέκκα του Παρασκευά
Χρυσοστομίδου Βασιλική του Παύλου

Υπεύθυνος Ψηφοδελτίου: Φατούρου Αγγελική, τηλ. 6974438720, (Αναπλ. Μπάτρης 6946337330)